W utworach przeznaczonych dla niej, ale tak\u017ce w transkrypcjach partii wiolonczeli, puzonu czy klarnetu – tak wszechstronnie skomponowa\u0142a program recitalu w Filharmonii Narodowej Katarzyna Budnik z Grzegorzem Mani\u0105 przy fortepianie.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
By\u0142 to koncert z cyklu Scena Muzyki Polskiej, kt\u00f3ry lubi\u0119, bo mo\u017cna us\u0142ysze\u0107 wiele zapomnianych – nierzadko nies\u0142usznie – utwor\u00f3w. Z dzisiejszego programu nigdy nie s\u0142ysza\u0142am trzech dzie\u0142 wykonanych w pierwszej cz\u0119\u015bci, a te z drugiej – owszem, ale na innych instrumentach.<\/p>\n\n\n\n
O Wojciechu Gawro\u0144skim<\/a> wr\u0119cz w og\u00f3le wcze\u015bniej nie s\u0142ysza\u0142am – by\u0142 to pianista i kompozytor, kt\u00f3ry \u017cy\u0142 w latach 1868-1910, czyli nied\u0142ugo, ale przez ten czas wielokrotnie si\u0119 przemieszcza\u0142. koncertowa\u0142 (tak\u017ce jako dyrygent), uczy\u0142. Jako kompozytor by\u0142 uczniem Noskowskiego i Sonata A-dur<\/em> op. 22, kt\u00f3r\u0105 us\u0142yszeli\u015bmy dzi\u015b, zbyt daleko poza styl profesora nie wychodzi, zreszt\u0105 to jego dzie\u0142o studenckie, napisane w wieku 22 lat. Troch\u0119 naiwne, ale mi\u0142e w s\u0142uchaniu, niez\u0142e warsztatowo, co\u015b jak m\u0142ody Kar\u0142owicz. Ten zreszt\u0105 zabrzmia\u0142 chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej – w Serenadzie G-dur<\/em> na wiolonczel\u0119 i fortepian (opracowanej przez wybitnego altowiolist\u0119 Mieczys\u0142awa Szaleskiego), napisanej kilka lat p\u00f3\u017aniej; kompozytor mia\u0142 w\u00f3wczas lat 20. Jeszcze par\u0119 lat p\u00f3\u017aniej powsta\u0142a Sonata-fantazja g-moll<\/em> op. 106 Philippa Scharwenki (starszego z braci Scharwenk\u00f3w) – mo\u017cna jej pos\u0142ucha\u0107 w tym samym wykonaniu tutaj<\/a>. Stylistycznie by\u0142 to najbardziej zaawansowany utw\u00f3r z tych trzech i najbardziej eksponuj\u0105cy wirtuozeri\u0119.<\/p>\n\n\n\n Fantazj\u0119<\/em> op. 27 Zygmunta Stojowskiego znam w wersji puzonowej – w wersji z fortepianem<\/a> i z orkiestr\u0105<\/a> – cz\u0119sto w szkole s\u0142ysza\u0142am przez \u015bcian\u0119, jak kt\u00f3ry\u015b z puzonist\u00f3w \u0107wiczy\u0142 ten utw\u00f3r. Troch\u0119 mi dziwnie brzmia\u0142 na alt\u00f3wce, bo s\u0105 tam zwroty ewidentnie wywodz\u0105ce si\u0119 z instrumentu d\u0119tego blaszanego, ale jest to wersja autorska. Alt\u00f3wka jest tu bardziej liryczna, no i mo\u017ce gra\u0107 bardziej legato.<\/p>\n\n\n\n