Od paru lat co jaki\u015b czas przyje\u017cd\u017ca zadyrygowa\u0107 Sinfoni\u0105 Varsovi\u0105 Marek Janowski, co jest wspania\u0142e dla tego zespo\u0142u, a przy okazji i dla nas.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Poprzednie dwa koncerty zawiera\u0142y symfonie Beethovena i Brahmsa – w 2021 r. by\u0142y to dwie Czwarte<\/a>, w zesz\u0142ym roku – dwie Drugie<\/a>. Tym razem jednak nie by\u0142o dw\u00f3ch Trzecich. Troch\u0119 podejrzewam, dlaczego: bo III Symfonia<\/em> Brahmsa mniej pasuje do Eroiki<\/em>, cho\u0107 jest wspania\u0142a, to przy pot\u0119dze Beethovena wypada mniej efektownie, a poprzednie pary uk\u0142ada\u0142y si\u0119 w ten spos\u00f3b: l\u017cejsza symfonia w pierwszej cz\u0119\u015bci (Beethoven) i g\u0142\u0119bsza w drugiej (Brahms). W tym wypadku to by si\u0119 tak nie u\u0142o\u017cy\u0142o, wi\u0119c pot\u0119\u017cne dzie\u0142o Beethovena trafi\u0142o do drugiej cz\u0119\u015bci koncertu, a pierwsz\u0105, o l\u017cejszym kalibrze, skomponowano z Chaconny<\/em> Pendereckiego, czyli momentu \u0142agodnej zadumy na pocz\u0105tek, i mozartowskiej, pogodnej V Symfonii<\/em> Schuberta.<\/p>\n\n\n\n Tak cieszy, kiedy widzi si\u0119 Maestra w tak \u015bwietnej formie, dyryguj\u0105cego jak zawsze z pami\u0119ci, elegancko, dyskretnie i skutecznie. Mog\u0119 wci\u0105\u017c powtarza\u0107 to, co ju\u017c napisa\u0142am: jego dyrygowanie to obraz muzycznej m\u0105dro\u015bci. Czasem machaj\u0105c palcami lewej r\u0119ki „podkr\u0119ca” jaki\u015b d\u017awi\u0119k lub zmniejsza go, zwracaj\u0105c si\u0119 bezpo\u015brednio do danej grupy. Zar\u00f3wno w Schubercie, jak w Beethovenie pokazywa\u0142 bardzo ciekawe pomys\u0142y na dynamik\u0119, akcenty, artykulacj\u0119. Tempa by\u0142y po prostu idealne (jak dla mnie), bardzo energetyczne.<\/p>\n\n\n\n Cieszy r\u00f3wnie\u017c znakomita forma orkiestry. O ile par\u0119 lat temu by\u0142o jeszcze na co narzeka\u0107, to tym razem by\u0142a to gra absolutnie godna takiego Maestra. Pi\u0119kne brzmienie smyczk\u00f3w, znakomite d\u0119te drewniane, blacha r\u00f3wnie\u017c (\u015bwietne waltornie w triu ze scherza Eroiki<\/em>). Tym razem nie by\u0142o bis\u00f3w mimo stojaka. No bo w\u0142a\u015bciwie co po Eroice<\/em>, i to tak zagranej, bisowa\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Od paru lat co jaki\u015b czas przyje\u017cd\u017ca zadyrygowa\u0107 Sinfoni\u0105 Varsovi\u0105 Marek Janowski, co jest wspania\u0142e dla tego zespo\u0142u, a przy okazji i dla nas.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10537"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10537"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10537\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10539,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10537\/revisions\/10539"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10537"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10537"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10537"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}