110 rocznica min\u0119\u0142a w \u015brod\u0119. To troch\u0119 okr\u0105g\u0142a data, wi\u0119c koncert\u00f3w jakby nieco wi\u0119cej, bo i we wroc\u0142awskim NFM, i od jutra kolejny \u0141a\u0144cuch.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Kiedy\u015b co prawda by\u0142o Forum Lutos\u0142awskiego, kt\u00f3re wymy\u015bli\u0142 Kazimierz Kord, ale to by\u0142o ju\u017c dawno. Dzi\u015b – ciekawy program z utworem jubilata w centrum wieczoru.<\/p>\n\n\n\n
Gwiazda jednak wyst\u0105pi\u0142a na pocz\u0105tku koncertu. Julia Fischer nauczy\u0142a si\u0119 Koncertu skrzypcowego<\/em> Kar\u0142owicza; ciekawe, czy jeszcze go gdzie\u015b zagra. Mo\u017ce i tak, bo jest to dzie\u0142o pi\u0119kne, no i od czasu do czasu odkrycia s\u0105 na \u015bwiecie lubiane. Artystka zagra\u0142a je – by tak rzec – zamaszy\u015bcie, z energi\u0105, ale te\u017c pi\u0119knym d\u017awi\u0119kiem (grywa m.in. na guadagninim i chyba to by\u0142 ten instrument), z liryczn\u0105 komponent\u0105, gdzie trzeba. Nie jest to koncert \u0142atwy, ale nie da\u0142o si\u0119 tego w tym wykonaniu odczu\u0107. Podobnie bis – Kaprys 17<\/em> Paganiniego – zagra\u0142a leciutko, jakby nigdy nic.<\/p>\n\n\n\n Nietypowy by\u0142 uk\u0142ad dzisiejszego programu: na pocz\u0105tek drugiej cz\u0119\u015bci IV Symfonia<\/em> Lutos\u0142awskiego. Pisa\u0142am niedawno, przy okazji wykonania NOSPR pod batut\u0105 Esy-Pekki Salonena, o r\u00f3\u017cnych interpretacjach tego utworu: elegijnych i dramatycznych. Andrzej Boreyko by\u0142 po\u015brodku: nie by\u0142o tak intensywnego narastania napi\u0119cia, jak w wykonaniu Maksymiuka, by\u0142o ono raczej konsekwentnie budowane. D\u0119te blaszane nie s\u0105 tak dobre jak w katowickiej orkiestrze, ale drzewo i smyczki spisa\u0142y si\u0119 naprawd\u0119 dobrze. Za ka\u017cdym razem odkrywam w tej symfonii co\u015b nowego – to \u015bwiadczy o tym, jak bogaty jest ten niezbyt d\u0142ugi przecie\u017c utw\u00f3r.<\/p>\n\n\n\n