Jakie? Oczywi\u015bcie Warszawa \ud83d\ude09 To tytu\u0142 znakomitej ksi\u0105\u017cki Grzegorza Pi\u0105tka o pierwszych latach odbudowy stolicy. Teraz na jej motywach ma powsta\u0107 opera.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Ksi\u0105\u017ck\u0119 bardzo polecam, bo wiele spraw u\u015bci\u015bla, odk\u0142amuje i ka\u017ce spojrze\u0107 na nie na nowo. Przyznam si\u0119 jednak, \u017ce trudno mi sobie wyobrazi\u0107 libretto na jej podstawie – to opowie\u015b\u0107 daleka od beletrystyki, o g\u0119stej faktografii, opartej na mn\u00f3stwie \u017ar\u00f3de\u0142. Po dzisiejszej konferencji prasowej wiemy ju\u017c odrobin\u0119 wi\u0119cej o pomy\u015ble, kt\u00f3ry rzuci\u0142 Jaros\u0142aw Trybu\u015b, wicedyrektor Muzeum Warszawy, a podchwyci\u0142y w\u0142adze miasta (prezydent daje sw\u00f3j patronat) oraz miejskie instytucje – poza Muzeum Warszawy Sinfonia Varsovia, kt\u00f3ra b\u0119dzie projekt pilotowa\u0107. A tak\u017ce Warszawska Jesie\u0144 i Teatr Wielki-Opera Narodowa.<\/p>\n\n\n\n
Dramaturg Piotr Gruszczy\u0144ski b\u0119dzie pilotowa\u0107 powstanie libretta (a autor ksi\u0105\u017cki te\u017c b\u0119dzie mia\u0142 na nie oko) – zosta\u0142o zaproszonych kilkoro librecist\u00f3w(-ek), maj\u0105 stworzy\u0107 pr\u00f3bki, one zostan\u0105 ocenione i w\u00f3wczas, w maju, rozpocznie si\u0119 dalsza cz\u0119\u015b\u0107 tego konkursu-nie-konkursu, bo i siedmioro kompozytor\u00f3w(-ek) zosta\u0142o ju\u017c zaproszonych. Mechanizm b\u0119dzie podobny: w\u0142a\u015bciwego autora na podstawie skomponowanych pr\u00f3bek wybierze jury muzyczne pod przewodnictwem Jerzego Kornowicza, dyrektora Warszawskiej Jesieni; znajd\u0105 si\u0119 w nim tw\u00f3rcy do\u015bwiadczeni w tej dziedzinie (El\u017cbieta Sikora, Krzysztof Knittel) i dyrygent Szymon Bywalec, r\u00f3wnie\u017c do\u015bwiadczony jako szef katowickiej Orkiestry Muzyki Nowej. A sk\u0105d Sinfonia Varsovia? St\u0105d, \u017ce cho\u0107 ma to by\u0107 dzie\u0142o na du\u017cy sk\u0142ad – wielka orkiestra, ch\u00f3ry, soli\u015bci, tancerze, elektronika itp. – to zam\u00f3wiona te\u017c b\u0119dzie wersja koncertowa, kt\u00f3r\u0105 orkiestra zamierza prezentowa\u0107. Natomiast prawykonanie sceniczne ma si\u0119 odby\u0107 na pocz\u0105tek sezonu 2025\/6 w TWON, na zako\u0144czenie Warszawskiej Jesieni.<\/p>\n\n\n\n
Termin zgodny jest z 80. rocznic\u0105 rozpocz\u0119cia odbudowy Warszawy oraz 45. rocznic\u0105 wpisania odbudowanej Star\u00f3wki na list\u0119 UNESCO, a zarazem 60. rocznic\u0105 odbudowy Teatru Wielkiego. Jak zauwa\u017cy\u0142a wiceprezydentka Warszawy Aldona Machnowska-G\u00f3ra, nale\u017cy czci\u0107 nie tylko powsta\u0144c\u00f3w, ale te\u017c tych, co miasto odbudowywali, dokonali bowiem czego\u015b szczeg\u00f3lnego i wielkiego: w porozumieniu ponad podzia\u0142ami (chodzi konkretnie o pierwsze lata, do 1949 r., bo o nich m\u00f3wi ksi\u0105\u017cka), wbrew fatum, podnie\u015bli Warszaw\u0119 z gruz\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Grzegorz Pi\u0105tek zwierza\u0142 si\u0119, \u017ce ksi\u0105\u017cka ukaza\u0142a si\u0119 kr\u00f3tko przed pandemi\u0105 i kiedy j\u0105 pisa\u0142, temat wyda\u0142 mu si\u0119 po prostu historyczny. Jednak w czasie lockdownu mia\u0142 g\u0142osy, \u017ce jest to ksi\u0105\u017cka z gatunku krzepi\u0105cych, ucz\u0105ca, \u017ce z nieszcz\u0119\u015bcia mo\u017cna si\u0119 podnie\u015b\u0107. Ale nie przewidzia\u0142, \u017ce w par\u0119 lat p\u00f3\u017aniej stanie si\u0119 jeszcze bardziej aktualna z powodu wojny w Ukrainie. M\u00f3wi si\u0119, \u017ce opera ma by\u0107 pokazywana r\u00f3wnie\u017c w miastach z podobnymi problemami i oczywi\u015bcie jednym z marze\u0144 jest r\u00f3wnie\u017c Kij\u00f3w. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, Warszawska Jesie\u0144 „25 ma mie\u0107 za temat w\u0142a\u015bnie odrodzenie si\u0119 z rozpadu, miejmy nadziej\u0119, \u017ce b\u0119dzie aktualny.<\/p>\n\n\n\n
Warszawa b\u0119dzie wi\u0119c drugim polskim miastem, o kt\u00f3rym powstanie opera – pierwszym by\u0142a \u0141\u00f3d\u017a (Cz\u0142owiek z Manufaktury<\/em> Rafa\u0142a Janiaka). Ale przy okazji ciekawostka, kt\u00f3r\u0105 przekaza\u0142 mi Aleksander Laskowski. Kiedy jeszcze b\u0119d\u0105c w Instytucie Adama Mickiewicza pilotowa\u0142 wykonania dzie\u0142 Mieczys\u0142awa Wajnberga na \u015bwiecie, natrafi\u0142 na tak\u0105 histori\u0119<\/a>. Autor dzie\u0142a, o kt\u00f3rym opowiada artyku\u0142 (a kt\u00f3re zosta\u0142o zam\u00f3wione w zwi\u0105zku z wykonaniem Pasa\u017cerki<\/em> w Chicago), Wlad Marhulets, kompozytor muzyki filmowej, przyjecha\u0142 do Stan\u00f3w z Polski, dok\u0142adniej z Gda\u0144ska (a urodzi\u0142 si\u0119 w Mi\u0144sku na Bia\u0142orusi). To on napisa\u0142 swego czasu wykonane i tutaj<\/a> Klezmer Concerto<\/em> dla Davida Krakauera. Opera te\u017c jest oparta na muzyce klezmerskiej; historia rozgrywa si\u0119 w Warszawie i dotyczy zar\u00f3wno wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci, jak czas\u00f3w wojennych (retrospekcje). Ale w Warszawie jak dot\u0105d nikogo to nie zainteresowa\u0142o.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jakie? Oczywi\u015bcie Warszawa \ud83d\ude09 To tytu\u0142 znakomitej ksi\u0105\u017cki Grzegorza Pi\u0105tka o pierwszych latach odbudowy stolicy. Teraz na jej motywach ma powsta\u0107 opera.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10573"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10573"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10573\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10578,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10573\/revisions\/10578"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10573"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10573"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10573"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}