Tyle nieszcz\u0119\u015b\u0107 spada na ten pi\u0119kny region, ale muzyk\u0119 ma wspania\u0142\u0105. Folkowe walentynki z tych stron przywi\u00f3z\u0142 do Filharmonii Narodowej Avi Avital.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Jedyny mandolinista, kt\u00f3ry by\u0142 nominowany do Grammy i wydaje p\u0142yty w Deutsche Grammophon, nie tylko sam \u015bwietnie gra, ale te\u017c ch\u0119tnie tworzy zespo\u0142y. Kiedy\u015b s\u0142ysza\u0142am go w triu<\/a> w programie Between Worlds<\/em>, teraz za\u0142o\u017cy\u0142 mi\u0119dzynarodowy zesp\u00f3\u0142 pod t\u0105 nazw\u0105 – Between World Ensemble i kontynuuje tego typu programy. Ka\u017cdy z nich po\u015bwi\u0119ca innemu regionowi; dzisiejszy oscylowa\u0142 w\u0142a\u015bnie wok\u00f3\u0142 Morza Czarnego, Ukrainy i jej s\u0105siad\u00f3w. Sam\u0105 Ukrain\u0119 reprezentowa\u0142 klezmerski utw\u00f3r z Odessy (z brawurow\u0105 sol\u00f3wk\u0105 izraelskiego klarnecisty) i melodie Tatar\u00f3w krymskich. Bu\u0142gari\u0119 reprezentowa\u0142… W\u0119gier, Bela Bart\u00f3k, z opracowanymi na ten zesp\u00f3\u0142, ale w oryginale fortepianowymi fragmentami z Mikrokosmosu<\/em> – dwoma ta\u0144cami w rytmach bu\u0142garskich i pomi\u0119dzy nimi Dudami<\/em> z V zeszytu. Troch\u0119 zamieszania wprowadzi\u0142 brytyjski kompozytor David Bruce swoim utworem Cut the Rug<\/a><\/em>, w kt\u00f3rym przewijaj\u0105 si\u0119 melodie r\u00f3\u017cnych kraj\u00f3w, tak\u017ce tych dalszych od Morza Czarnego.<\/p>\n\n\n\n Istotn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 programu stanowi\u0142y utwory przywo\u0142uj\u0105ce ludow\u0105 muzyk\u0119 Turcji, jeden z nich w opracowaniu znanego pianisty Fazila Say. Ale szczeg\u00f3ln\u0105 rol\u0119, w\u0142a\u015bciwie po\u0142ow\u0119 koncertu, zaj\u0119\u0142a Gruzja. Wyst\u0105pi\u0142 bowiem r\u00f3wnie\u017c gruzi\u0144ski zesp\u00f3\u0142 wokalny Ensemble Rustavi. Rozp\u0142ywa\u0142am si\u0119 ju\u017c tu nieraz na temat tamtejszych m\u0119skich zespo\u0142owych \u015bpiew\u00f3w, np. tutaj<\/a> i tutaj<\/a>. Mnie wi\u0119c ten fenomen by\u0142 ju\u017c wcze\u015bniej znany, wiedzia\u0142am, \u017ce to co\u015b bardzo specjalnego, ale dla wi\u0119kszo\u015bci publiczno\u015bci by\u0142a to, jak si\u0119 domy\u015blam, totalna niespodzianka, wi\u0119c nast\u0105pi\u0142o szale\u0144stwo. Zesp\u00f3\u0142 Avitala te\u017c pokaza\u0142 swoje umiej\u0119tno\u015bci – to muzycy klasyczni, kt\u00f3rzy ch\u0119tnie grywaj\u0105 folk, ale na zwyk\u0142ych orkiestrowych instrumentach – i r\u00f3wnie\u017c otrzyma\u0142 zas\u0142u\u017cone owacje. Najbardziej mnie ubawi\u0142o, \u017ce na bis oba zespo\u0142y wykona\u0142y, jak zapowiedzia\u0142 Avital – „chyba najbardziej znan\u0105 pie\u015b\u0144 gruzi\u0144sk\u0105 – Suliko<\/em>„. Rzecz w tym, \u017ce owa ulubiona pie\u015b\u0144 niejakiego D\u017cugaszwilego przy tych wykonanych wcze\u015bniej brzmi jak cepelia. Ale c\u00f3\u017c… to w\u0142a\u015bnie j\u0105 nucili ludzie wychodz\u0105c z koncertu – sama s\u0142ysza\u0142am.<\/p>\n\n\n\n Walentynki… chcia\u0142oby si\u0119, by przynios\u0142y szcz\u0119\u015bcie tym, kt\u00f3rych muzyk\u0119 dzi\u015b wykonywano. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, dzisiejsza data \u017ale mi si\u0119 kojarzy od zesz\u0142ego roku – w\u00f3wczas zmar\u0142 Daniel Passent. Nasz redaktor naczelny zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119 na uroczysto\u015bci pogrzebowej, \u017ce sta\u0142o si\u0119 to na chwil\u0119 przed rozpocz\u0119ciem wojny w kraju, w kt\u00f3rym le\u017cy jego rodzinne miasto Stanis\u0142aw\u00f3w, dzi\u015b Iwanofrankiwsk. Po roku wojna trwa nadal…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tyle nieszcz\u0119\u015b\u0107 spada na ten pi\u0119kny region, ale muzyk\u0119 ma wspania\u0142\u0105. Folkowe walentynki z tych stron przywi\u00f3z\u0142 do Filharmonii Narodowej Avi Avital.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10586"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10586"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10586\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10592,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10586\/revisions\/10592"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10586"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10586"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10586"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}