Dzisiejsze koncerty Polin Music Festival, na kt\u00f3ry w ko\u0144cu dotar\u0142am (wczorajszej inauguracji \u017ca\u0142uj\u0119, ale nie mog\u0142am si\u0119 rozdwoi\u0107), po\u015bwi\u0119cone by\u0142y nowym albumom p\u0142ytowym.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
O pierwszym z nich pisa\u0142am tutaj<\/a> – cho\u0107 to by\u0142o a propos ostatniej p\u0142yty cyklu, natomiast teraz mamy ju\u017c pi\u0119kny siedmiop\u0142ytowy box<\/a>. Kwartet \u015al\u0105ski po\u015bwi\u0119ci\u0142 tej serii dobre kilka lat. By\u0142 drugim w historii, kt\u00f3ry podj\u0105\u0142 to wyzwanie – pierwszym by\u0142 Quatuor Danel<\/a>. Ka\u017cdy z zespo\u0142\u00f3w zastosowa\u0142 podobn\u0105 taktyk\u0119: nagrywania niechronologicznego, ze skokami po r\u00f3\u017cnych (bardzo odmiennych od siebie) okres\u00f3w tw\u00f3rczo\u015bci – \u017ceby si\u0119 nie znu\u017cy\u0107. Dzi\u015b \u015al\u0105zacy zagrali IV Kwartet<\/em> op. 20 (kt\u00f3ry nagrali na przedostatniej p\u0142ycie) oraz Improwizacj\u0119 i Romans<\/em> oraz VI Kwartet<\/em> op. 35 (kt\u00f3re znajduj\u0105 si\u0119 na ostatniej). Oba kwartety pochodz\u0105 z czas\u00f3w tu\u017cpowojennych – z 1945 i 1946 r., epoki najwi\u0119kszego chyba zafascynowania Wajnberga tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 swojego wielkiego przyjaciela, Dmitrija Szostakowicza. Ale echa szostakowiczowskie pojawiaj\u0105 si\u0119 sporadycznie i rozwijane s\u0105 na zupe\u0142nie inne sposoby. Z czasem i one zanikn\u0105 – w p\u00f3\u017aniejszym, VI Kwartecie<\/em> jest ich mniej (i ten w\u0142a\u015bnie utw\u00f3r zosta\u0142 zakazany z powodu „formalizmu”). Improwizacja i Romans<\/em> z 1950 r. nie maj\u0105 opusu i o intencji ich powstania nic nie wiadomo – to muzyka bardzo \u0142agodna, niezwykle melodyjna, wracaj\u0105ca stylistycznie do wcze\u015bniejszych czas\u00f3w. Romans zabrzmia\u0142 r\u00f3wnie\u017c na bis. Kwartet \u015al\u0105ski jak zwykle gra\u0142 wspaniale, niestety akustyka sali Polin nie sprzyja\u0142a jego brzmieniu, ale s\u0105dz\u0105c po reakcjach i rozmowach z niemuzycznymi znajomymi i tak byli zachwyceni. Wajnberg wci\u0105ga.<\/p>\n\n\n\n Drugi album, kt\u00f3ry promowano dzisiejszego wieczoru, to Nizozot<\/em> zespo\u0142u Bastarda, kt\u00f3ry co prawda ma premier\u0119 3 marca, ale dzi\u015b by\u0142 ju\u017c na sali do kupienia. Zesp\u00f3\u0142 zajmuje si\u0119 chasydzkimi nigunami od paru lat: tutaj pisa\u0142am o koncercie z repertuarem z dynastii Modrzyc, z kt\u00f3rego p\u00f3\u017aniej powsta\u0142a pierwsza p\u0142yta Nigunim<\/em>. Teraz mamy trzy p\u0142yty z muzyk\u0105 trzech dynastii: Modrzyc (spod D\u0119blina), Szapiro (z Grodziska Mazowieckiego) i Ko\u017anic.(z Kozienic). Ka\u017cda jest inna, bo i same niguny s\u0105 r\u00f3\u017cne – te modrzycowskie maj\u0105 s\u0142odkie melodie, inne s\u0105 bardziej kanciaste. Bastardowcy wypracowali przez ten czas bardzo specyficzny j\u0119zyk, w kt\u00f3rym klarnet kontrabasowy Micha\u0142a G\u00f3rczy\u0144skiego spe\u0142nia funkcj\u0119 zar\u00f3wno basu, jak sekcji rytmicznej poprzez szemranie, dmuchanie, odg\u0142osy klapek; wiolonczela Tomka Pokrzywi\u0144skiego jest albo g\u0142osem \u015brodkowym, albo r\u00f3wnie\u017c basowym, albo przejmuje g\u0142\u00f3wn\u0105 melodi\u0119, ale najwa\u017cniejszym instrumentem melodycznym jest klarnet Paw\u0142a Szamburskiego. Jak powiedzia\u0142 Pawe\u0142, dziel\u0105 si\u0119 z nami swoj\u0105 frajd\u0105 i to wida\u0107 – bardzo to emocjonalne granie. Jeden z utwor\u00f3w muzycy po\u015bwi\u0119cili pami\u0119ci zmar\u0142ego w poniedzia\u0142ek Mirona Zajferta – ta bardzo smutna wiadomo\u015b\u0107 dopiero teraz do mnie dotar\u0142a. Niezwyk\u0142y go\u015b\u0107, tw\u00f3rca festiwali Nowa Muzyka \u017bydowska i Muzyka Wiary, Muzyka Pokoju, wymy\u015bla\u0142 nie tylko festiwale, ale te\u017c poszczeg\u00f3lne projekty, „\u017ceni\u0142” ze sob\u0105 r\u00f3\u017cnych muzyk\u00f3w i zaprasza\u0142 do swoich pomys\u0142\u00f3w. Posta\u0107 nie do zast\u0105pienia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dzisiejsze koncerty Polin Music Festival, na kt\u00f3ry w ko\u0144cu dotar\u0142am (wczorajszej inauguracji \u017ca\u0142uj\u0119, ale nie mog\u0142am si\u0119 rozdwoi\u0107), po\u015bwi\u0119cone by\u0142y nowym albumom p\u0142ytowym.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10605"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10605"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10605\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10606,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10605\/revisions\/10606"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10605"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10605"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10605"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}