Godne to by\u0142o uczczenie tych urodzin w FN: obok Chopina utwory jego przyjaciela, Liszta, oraz kompozytora, kt\u00f3ry tak jak on opu\u015bci\u0142 Warszaw\u0119 jako 20-latek – Mieczys\u0142awa Wajnberga.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Utworami Chopina pianistka wype\u0142ni\u0142a ca\u0142\u0105 pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 koncertu. \u015awietnie skomponowa\u0142a program, dobieraj\u0105c nawet tonacjami. S\u0142uchaj\u0105c jej wspomina\u0142am, jak podczas konkursu w 2010 r. wyra\u017ca\u0142am zdanie, \u017ce to „znakomita pianistka, ale czy chopinistka?”. Dzi\u015b ju\u017c takie pytanie nie przysz\u0142oby mi do g\u0142owy. Za takie Mazurki<\/em> op. 41 mog\u0142aby mo\u017ce nawet dosta\u0107 nagrod\u0119? Zrywne Scherzo cis-moll<\/em> bardzo pasuje do jej temperamentu, ale Barkarola<\/em> te\u017c mia\u0142a w\u0142a\u015bciwy, \u015bpiewno-wodny nastr\u00f3j. No i Polonez-Fantazja<\/em> – rzadko si\u0119 zdarza, \u017ceby kto\u015b tak dobrze rozumia\u0142 ten utw\u00f3r. Jedno tylko, \u017ce przydarzy\u0142o si\u0119 jej kilka drobnych potkni\u0119\u0107, ale my\u015bl\u0119, \u017ce dla laika niezauwa\u017calnych. Mniej jednak zaskoczy\u0142y, bo Avdeeva jest zwykle absolutnie bez pud\u0142a. Ale zawsze jakie\u015b rozproszenie mo\u017ce si\u0119 przydarzy\u0107.<\/p>\n\n\n\n W drugiej cz\u0119\u015bci ju\u017c go zreszt\u0105 nie by\u0142o – wszystko w dziesi\u0105tk\u0119. Ju\u017c od dawna wiadomo, \u017ce ta pianistka jest znakomit\u0105 interpretatork\u0105 p\u00f3\u017anego Liszta. Tych rzeczy jeszcze w jej wykonaniu nie znali\u015bmy (i w og\u00f3le niecz\u0119sto si\u0119 je grywa): zdumiewaj\u0105ce, wybiegaj\u0105ce w przysz\u0142o\u015b\u0107 Bagatelle sans tonalit\u00e9<\/em> (1885) i Unstern! Sinistre, disastro<\/em> (1881) – ciarki przy tym chodz\u0105; ciekawe, jak by zareagowa\u0142 na t\u0119 muzyk\u0119 Chopin, kt\u00f3ry mia\u0142 Liszta za lekkoducha, ale innego go nie zna\u0142 – i r\u00f3wnie\u017c z p\u00f3\u017aniejszych lat, ale wcze\u015bniejszy \u015awi\u0119ty Franciszek z Asy\u017cu<\/em> (1863). No i IV Sonata Wajnberga<\/em> – dla zawiedzionych jej brakiem w transmisji podrzucam wykonanie sprzed p\u00f3\u0142tora roku<\/a> z Chopiej\u00f3w (wrzucone przez osob\u0119 prywatn\u0105), ale mam wra\u017cenie, \u017ce dzisiaj ta sonata by\u0142a troch\u0119 inna, jeszcze bardziej p\u0142ynna, szybka (z wyj\u0105tkiem refleksyjnej III cz\u0119\u015bci), nerwowa, a przy tym zagrana z niezwyk\u0142\u0105 precyzj\u0105. Wspania\u0142e to by\u0142o.<\/p>\n\n\n\n