…albo warszawsko-katowicki. M\u0142odzi muzycy z FN i NOSPR dali dzi\u015b pi\u0119kny koncert w sali kameralnej FN, a w przysz\u0142ym tygodniu w NOSPR (r\u00f3wnie\u017c w sali kameralnej) poka\u017c\u0105 ten sam program.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Warszawsk\u0105 orkiestr\u0119 reprezentowali: flecista Seweryn Zap\u0142aty\u0144ski, harfistka Klara Wo\u015bkowiak, skrzypek Stanis\u0142aw Podemski (wcze\u015bniej w SV) i altowiolistka Agnieszka Pod\u0142ucka (wcze\u015bniej NOSPR). Katowick\u0105 za\u015b: klarnecista Bartosz Pacan, skrzypaczka Nikola Frankiewicz i wiolonczelista \u0141ukasz Frant.<\/p>\n\n\n\n
Nawet nie wiedzia\u0142am, \u017ce Danse sacr\u00e9e et danse profane<\/em> Debussy’ego i Introduction et allegro<\/em> Ravela zosta\u0142y napisane dla konkuruj\u0105cych ze sob\u0105 firm buduj\u0105cych harfy: pierwszy z utwor\u00f3w dla Pleyela, z u\u017cyciem harfy chromatycznej, a drugi – dla Erarda, z u\u017cyciem harfy diatonicznej. Po\u0142\u0105czenie harfy ze smyczkami (u Debussy’ego), ale te\u017c z klarnetem i fletem (u Ravela) wnosi walor pastoralno\u015bci i \u0142agodno\u015bci. To po prostu muzyka relaksacyjna tamtych czas\u00f3w. Debussy’ego reprezentowa\u0142 jeszcze Syrinx<\/em> na flet solo w \u015brodku programu – francuscy tw\u00f3rcy tamtych czas\u00f3w lubili odwo\u0142ywa\u0107 si\u0119 do antyku. R\u00f3wnie\u017c zrobi\u0142 to Andr\u00e9 Jolivet w Chant de Linos<\/em>, b\u0119d\u0105cym numerem popisowym dla fletu z towarzyszeniem r\u00f3wnie\u017c harfy i tria smyczkowego, jednak oparcie ca\u0142ego dzie\u0142a na jednej skali modalnej sprawia, \u017ce jest ono nieco monotonne.<\/p>\n\n\n\n Dlaczego wiecz\u00f3r francusko-\u017cydowski? Takim po\u0142\u0105czeniem jest Aleksander Tansman, cho\u0107 akurat w Sonacie na dwoje skrzypiec<\/em> nie ma temat\u00f3w \u017cydowskich, przeciwnie, jest ona bardzo francuska z charakteru, ale mog\u0142aby by\u0107 napisana jeszcze w szalonych latach 20. – neoklasyczna z elementami jazzuj\u0105cymi. Powsta\u0142a jednak ju\u017c po wojnie, w 1950 r., kiedy Francja \u017cy\u0142a ju\u017c troch\u0119 inn\u0105 muzyk\u0105, i mo\u017ce dlatego przele\u017ca\u0142a na domowej p\u00f3\u0142ce 40 lat. A naprawd\u0119 warto j\u0105 wykonywa\u0107 – to niezwykle efektowny utw\u00f3r, kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c wprawia w \u015bwietny nastr\u00f3j. Mo\u017cna jej pos\u0142ucha\u0107 tutaj<\/a>.<\/p>\n\n\n\n Tylko w jednym utworze oddalili\u015bmy si\u0119 od Francji – Osvaldo Golijova, pochodz\u0105cego z Argentyny, ale z europejskimi (\u017cydowskimi) korzeniami. The Dreams and Prayers of Isaac the Blind<\/em> na klezmerski klarnet i kwartet smyczkowy to jedno z najs\u0142ynniejszych jego dzie\u0142, po kt\u00f3re si\u0119gali tacy arty\u015bci jak David Krakauer i Kronos Quartet – nagrali je razem na p\u0142yt\u0119 (mo\u017cna jej pos\u0142ucha\u0107 na tubie: tutaj<\/a>, tutaj<\/a>, tutaj<\/a> i tutaj<\/a>). To utw\u00f3r niesamowity, mistyczny, \u0142\u0105cz\u0105cy w niezwyk\u0142y spos\u00f3b wsp\u00f3\u0142czesno\u015b\u0107 z przesz\u0142o\u015bci\u0105. Dzi\u015b us\u0142yszeli\u015bmy tylko jedn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107, ale bardzo warto zapozna\u0107 si\u0119 z ca\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n PS. Dzi\u015b by\u0142am r\u00f3wnie\u017c na Il Boemo<\/em>, ale o tym ju\u017c napisz\u0119 jutro.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" …albo warszawsko-katowicki. M\u0142odzi muzycy z FN i NOSPR dali dzi\u015b pi\u0119kny koncert w sali kameralnej FN, a w przysz\u0142ym tygodniu w NOSPR (r\u00f3wnie\u017c w sali kameralnej) poka\u017c\u0105 ten sam program.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10639"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10639"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10639\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10640,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10639\/revisions\/10640"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10639"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10639"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10639"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}