…i w sali kameralnej FN. Tylko duet: skrzypaczka Dalia Kuznecovait\u0117 i pianista Tymoteusz Bies. Mo\u017cna powiedzie\u0107: prawdziwy duet, bo wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cy.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Czasem tak si\u0119 zdarza, \u017ce dwie osoby graj\u0105 obok siebie, ka\u017cdy swoje. Ta dw\u00f3jka bacznie si\u0119 obserwowa\u0142a, \u017ceby by\u0107 r\u00f3wno, zw\u0142aszcza pianista by\u0142 niemal bez przerwy zwr\u00f3cony twarz\u0105 do skrzypaczki. I s\u0142ycha\u0107 by\u0142o, \u017ce koncepcja wykonawcza by\u0142a wypracowana wsp\u00f3lnie. Kuznecovait\u0117 jest dobr\u0105 skrzypaczk\u0105, cho\u0107 jej instrument nie brzmi pi\u0119knie (francuski, z XIX w.) i w\u0142a\u015bciwie trudno powiedzie\u0107, czy mo\u017ce jest w tym jaka\u015b jej wina. Ale jest sprawna i ma wyraziste pomys\u0142y.<\/p>\n\n\n\n
I Sonata na skrzypce i fortepian<\/em> Krzysztofa Pendereckiego – to dzie\u0142o studenckie, napisane w wieku 20 lat. By\u0142o to wi\u0119c w 1953 r., roku \u015bmierci Stalina, w czasach „kwitn\u0105cego” socrealizmu. Penderecki mia\u0142 dopiero za odwil\u017cy pozna\u0107 nowinki ze \u015bwiata i samemu do\u0142o\u017cy\u0107 istotn\u0105 cegie\u0142k\u0119. Tymczasem stworzy\u0142 sonat\u0119, kt\u00f3rej pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 ma klimat prokofiewowski, a dwie pozosta\u0142e maj\u0105 w sobie co\u015b z Szymanowskiego; w sumie jest zgrabna, przyjemna w odbiorze. Zaskakuj\u0105co pasowa\u0142 do niej kolejny – o 30 lat p\u00f3\u017aniejszy – utw\u00f3r kompozytora litewskiego Faustasa Lat\u0117nasa (1956-2000) – nie zna\u0142am wcze\u015bniej tego tw\u00f3rcy. I tu pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 mia\u0142a w sobie zadziorno\u015b\u0107, a druga by\u0142a bardziej liryczna. Wykonanie obu utwor\u00f3w by\u0142o bardzo plastyczne.<\/p>\n\n\n\n Z kolei Wiosenna<\/em> Beethovena zosta\u0142a zagrana bardzo retorycznie, mo\u017ce czasem nawet w zbyt przerysowany spos\u00f3b, ale mia\u0142o to pewien urok, a muzycy w widoczny spos\u00f3b bawili si\u0119 tym. Nie by\u0142o to banalne wykonanie. I w widoczny spos\u00f3b si\u0119 spodoba\u0142o; bisowali dwa razy. Pierwszy bis by\u0142 Gra\u017cyny Bacewicz, a co do drugiego niestety nie mam poj\u0119cia…<\/p>\n\n\n\n Jutro wracamy do Beethovena – Missa solemnis<\/em>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" …i w sali kameralnej FN. Tylko duet: skrzypaczka Dalia Kuznecovait\u0117 i pianista Tymoteusz Bies. Mo\u017cna powiedzie\u0107: prawdziwy duet, bo wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cy.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10669"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10669"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10669\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10670,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10669\/revisions\/10670"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10669"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10669"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10669"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}