{"id":10693,"date":"2023-04-15T00:30:45","date_gmt":"2023-04-14T22:30:45","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=10693"},"modified":"2023-04-15T00:30:45","modified_gmt":"2023-04-14T22:30:45","slug":"poczatek-jak-z-hitchcocka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2023\/04\/15\/poczatek-jak-z-hitchcocka\/","title":{"rendered":"Pocz\u0105tek jak z Hitchcocka"},"content":{"rendered":"\n

Prawykonanie Fourteen Points: Woodrow Wilson Overtur<\/em>e Paw\u0142a Szyma\u0144skiego pi\u0119\u0107 ju\u017c prawie lat temu w Londynie by\u0142o punktem centralnym koncertu w Barbican Centre. W FN utw\u00f3r zabrzmia\u0142 na pocz\u0105tek.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Dyrygent by\u0142 ten sam – Micha\u0142 Nesterowicz, ale orkiestra tym razem FN. Na to pierwsze wykonanie utworu w Warszawie m\u00f3g\u0142 w ko\u0144cu przyby\u0107 ten, kt\u00f3ry go zam\u00f3wi\u0142: Pawe\u0142 Potoroczyn, dawny dyrektor Instytutu Adama Mickiewicza. Do Londynu na prawykonanie nie m\u00f3g\u0142 przyjecha\u0107. Za to by\u0142am ja, co zrelacjonowa\u0142am w\u00f3wczas tutaj<\/a>, wi\u0119c to, co najwa\u017cniejsze o tym utworze, ju\u017c napisa\u0142am wcze\u015bniej. Uzupe\u0142ni\u0119 tylko, \u017ce \u00f3w polski „punkt 13” zaczyna si\u0119 kr\u00f3tk\u0105 fanfar\u0105 jak pocz\u0105tek Warszawianki<\/em>, symbolem zrywu wolno\u015bciowego, kt\u00f3ry prawie natychmiast ga\u015bnie i wtedy to odzywa si\u0119 \u00f3w kr\u00f3tki cytat z Mia\u0142e\u015b, chamie, z\u0142oty r\u00f3g<\/em>, kt\u00f3remu towarzysz\u0105 przygasaj\u0105ce, opadaj\u0105ce glissanda. Kompozytor wyst\u0105pi\u0142 w tym samym stroju co w Londynie, cho\u0107 nie planowa\u0142, ale m\u00f3wi, \u017ce zaraz przed wyj\u015bciem z domu us\u0142ysza\u0142 wiadomo\u015b\u0107, \u017ce PiS przeforsowa\u0142 ustaw\u0119 o speckomisji do rzekomego badania wp\u0142yw\u00f3w rosyjskich (z oczywist\u0105 intencj\u0105). No i si\u0119 zez\u0142o\u015bci\u0142 – mam nadziej\u0119, \u017ce nie on jeden – i za\u0142o\u017cy\u0142 t\u0119 bluz\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Ka\u017cdy punkt programu dzisiejszego koncertu by\u0142 troch\u0119 z innej parafii, ale w sumie po pierwszym, mocnym punkcie napi\u0119cie spad\u0142o – I Koncert wiolonczelowy<\/em> Gra\u017cyny Bacewicz z 1952 r. jest pogodny i do\u015b\u0107 zachowawczy, cho\u0107 bardziej ni\u017c z socrealizmem kojarzy si\u0119 z neoklasycyzmem w typie francuskim. Znakomicie wykona\u0142 go Marcin Zdunik, ale jeszcze lepiej pokaza\u0142 si\u0119 w bisach – by\u0142y to dwie improwizacje, jedna na tematy z mazurk\u00f3w Chopina, inna rzewna w charakterze. Inwencja i technika imponowa\u0142y.<\/p>\n\n\n\n

W drugiej cz\u0119\u015bci II Symfonia<\/em> Sibeliusa, jedna z najpopularniejszych, mo\u017ce dlatego, \u017ce zaczyna si\u0119 pogodnie, co nie jest u tego kompozytora cz\u0119ste, a mo\u017ce dlatego, \u017ce r\u00f3\u017cne s\u0105 spekulacje na temat jej tre\u015bci. Pocz\u0105tkowa pogoda do\u015b\u0107 szybko znika i zaczyna si\u0119 pochmurnie, potem jest nawet mrocznie i ponuro, jednak na ko\u0144cu mamy happy end. Zagrane to by\u0142o przyzwoicie, a na bis by\u0142 jeszcze Valse triste<\/em>. Og\u00f3lnie Nesterowicz mia\u0142 najwyra\u017aniej dobry kontakt z orkiestr\u0105. Na marginesie, to jeden z tych dyrygent\u00f3w, kt\u00f3rzy nie potrzebuj\u0105 podium.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Prawykonanie Fourteen Points: Woodrow Wilson Overture Paw\u0142a Szyma\u0144skiego pi\u0119\u0107 ju\u017c prawie lat temu w Londynie by\u0142o punktem centralnym koncertu w Barbican Centre. W FN utw\u00f3r zabrzmia\u0142 na pocz\u0105tek.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10693"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10693"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10693\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10694,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10693\/revisions\/10694"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10693"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10693"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10693"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}