Dzi\u0119ki M\u0142odzie\u017cowej Orkiestrze Unii Europejskiej dziesi\u0119ciolecie\nEuropejskiego Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego mia\u0142o energi\u0119 odpowiedni\u0105\ndla tego, przeznaczonego przecie\u017c dla m\u0142odzie\u017cy, miejsca.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Co wi\u0119cej, program tego wieczoru we wspania\u0142ej lus\u0142awickiej sali\nby\u0142 szczeg\u00f3lny, dopasowany do okoliczno\u015bci: utw\u00f3r patrona, dwa dzie\u0142a dawnych\nawangardzist\u00f3w w wieku zbli\u017conym do Pendereckiego oraz prawykonanie nowego\nutworu. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 tych utwor\u00f3w, z wyj\u0105tkiem Ciaccony<\/em> Pendereckiego, m\u0142odzi\nmuzycy wykonaj\u0105 na kolejnych koncertach trasy pod has\u0142em Earth4All<\/em>, kt\u00f3r\u0105\ndzisiejszy wyst\u0119p rozpocz\u0105\u0142 (zast\u0105pi j\u0105 Ricercar a 6<\/em> z Musikalisches\nOpfer<\/em> Bacha). Kolejne miejsca to Timi\u015foara, Belgrad, Skopje,\nPrisztina i Saloniki. W ka\u017cdym z miast do orkiestry do\u0142\u0105czaj\u0105 miejscowi m\u0142odzi\nmuzycy, tak te\u017c by\u0142o i tutaj.<\/p>\n\n\n\n Trudno powiedzie\u0107, \u017ce w tym tourn\u00e9e uczestniczy dyrygent \u2013 prowadz\u0105cy, Daniel Rowland, jest skrzypkiem i gra w ka\u017cdym utworze, wr\u0119cz chowaj\u0105c si\u0119 czasem w tylnych pulpitach, jak w\u0142a\u015bnie w Ciacconie<\/em> Pendereckiego, kt\u00f3ra w do\u015b\u0107 du\u017cym sk\u0142adzie smyczkowym paradoksalnie zabrzmia\u0142a jakby bardziej subtelnie, eterycznie. Kolejne dwa utwory zosta\u0142y wykonane bez dyrygenta w og\u00f3le – i bez przerwy (proszono, by nie klaska\u0107), cho\u0107 ci dwaj awangardzi\u015bci r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105 chyba wszystkim: pouk\u0142adany Harrison Birtwistle i hippisowski, rozwichrzony Terry Riley. Po\u0142\u0105czy\u0142 ich element wsp\u00f3\u0142pracy muzyk\u00f3w. Cortege<\/em> Birtwistle\u2019a polega na tym, \u017ce z grupy kilkunastu muzyk\u00f3w co jaki\u015b czas wychodzi kolejny solista, by wypycha\u0107 poprzedniego. Kultowe In C<\/em> Rileya to muzyka cz\u0119\u015bciowo improwizowana, ale na okre\u015blonych wysoko\u015bciach i wsp\u00f3\u0142brzmieniach; tu w\u0142a\u015bnie do\u0142\u0105czyli zar\u00f3wno pozostali muzycy orkiestrowi, jak miejscowi. Utw\u00f3r zosta\u0142 zreszt\u0105 skr\u00f3cony (mo\u017cna go wykonywa\u0107 bardzo d\u0142ugo), poniewa\u017c wst\u0119pne \u201emowy tronowe\u201d przed koncertem trwa\u0142y r\u00f3wno godzin\u0119\u2026<\/p>\n\n\n\n W drugiej cz\u0119\u015bci dokonano prawykonania kompozycji The [Uncertain] Four Seasons<\/em> m\u0142odej w\u0142oskiej kompozytorki Carmen Fizzarotti, z wykorzystaniem fragment\u00f3w P\u00f3r roku<\/em> Vivaldiego. Tu Rowland wyst\u0105pi\u0142 jako solista. Podobno muzyka ta oparta jest na danych dotycz\u0105cych zmian klimatu w poszczeg\u00f3lnych miejscach b\u0119d\u0105cych bohaterami kolejnych cz\u0119\u015bci (wiosna \u2013 Lus\u0142awice, lato \u2013 Saloniki, jesie\u0144 \u2013 Timi\u015foara, zima \u2013 Skopje). W jaki spos\u00f3b, trudno powiedzie\u0107 tylko ze s\u0142uchu, ale mnie osobi\u015bcie ta dekonstrukcja Vivaldiego wyda\u0142a si\u0119 inteligentna; orygina\u0142 jest ju\u017c tak os\u0142uchany, \u017ce taka przer\u00f3bka jest do\u015b\u0107 od\u015bwie\u017caj\u0105ca. I jeszcze bis: zwyczajem tej orkiestry jest granie utworu reprezentuj\u0105cego kraj, kt\u00f3ry akurat ma prezydencj\u0119 w Unii. Teraz ma j\u0105 Szwecja, ale by\u0142 to zarazem akcent polski: szwedzki polonez, bardzo zgrabny.<\/p>\n\n\n\n Gratulacjom – przed i po koncercie – dla tw\u00f3rc\u00f3w tego miejsca i kieruj\u0105cych nim, a potem jeszcze dla wykonawc\u00f3w, nie by\u0142o ko\u0144ca. A dla Centrum – wszystkiego najlepszego na 10. urodziny!<\/p>\n\n\n\n PS. Warszawskim wielbicielom muzyki XX i XXI w. polecam wtorkowy koncert w Filharmonii Narodowej \u2013 Agata Zubel i kamerali\u015bci FN wykonaj\u0105 utwory Jamesa MacMillana, Gy\u00f6rgy Kurt\u00e1ga, Andersa Koppela i Luciano Berio. Program przyjemny i miejscami dowcipny, my\u015bl\u0119, \u017ce b\u0119dzie znakomicie wykonany. Koncert ten mia\u0142 si\u0119 odby\u0107 ju\u017c rok temu, ale solistka akurat wtedy zachorowa\u0142a; miejmy nadziej\u0119, \u017ce tym razem ju\u017c nic nie przeszkodzi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dzi\u0119ki M\u0142odzie\u017cowej Orkiestrze Unii Europejskiej dziesi\u0119ciolecie Europejskiego Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego mia\u0142o energi\u0119 odpowiedni\u0105 dla tego, przeznaczonego przecie\u017c dla m\u0142odzie\u017cy, miejsca.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10732"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10732"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10732\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10735,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10732\/revisions\/10735"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10732"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10732"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10732"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}