{"id":10757,"date":"2023-06-01T23:38:58","date_gmt":"2023-06-01T21:38:58","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=10757"},"modified":"2023-06-02T15:50:44","modified_gmt":"2023-06-02T13:50:44","slug":"spoznione-wspomnienie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2023\/06\/01\/spoznione-wspomnienie\/","title":{"rendered":"Sp\u00f3\u017anione wspomnienie"},"content":{"rendered":"\n

Przez liczne rozjazdy dawno nie zagl\u0105da\u0142am na stron\u0119 Lebrechta i teraz odkry\u0142am, \u017ce 13 maja zmar\u0142 kto\u015b swego czasu dobrze mi znany, bardzo ciekawa posta\u0107 z zas\u0142ugami dla muzyki – Alain Coblence.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Niesamowite, ale zaledwie kilka dni wcze\u015bniej przypomnia\u0142am sobie o nim i szpera\u0142am po sieci pr\u00f3buj\u0105c si\u0119 dowiedzie\u0107, co z nim si\u0119 aktualnie dzieje (wtedy jeszcze \u017cy\u0142, ale teraz wiem, \u017ce to by\u0142y dos\u0142ownie jego ostatnie dni). Nie, raczej nie by\u0142o to wydarzenie z gatunku telepatii, po prostu w przes\u0142anym mi programie Dni Mendelssohna w Krakowie zobaczy\u0142am nazwiska Eleny Braslavsky i Jeremy’ego Findlaya, od dawna zreszt\u0105 zwi\u0105zanych z tym festiwalem<\/a>. Jak wspomnia\u0142am w tym linku, para muzyk\u00f3w pozna\u0142a si\u0119 w Europejskiej Akademii Mozartowskiej, kt\u00f3ra przez pewien czas dzia\u0142a\u0142a w krakowskich Przegorza\u0142ach, st\u0105d te\u017c ich przyja\u017a\u0144 z Krakowem. A inicjatorem tej instytucji by\u0142 w\u0142a\u015bnie Alain Coblence.<\/p>\n\n\n\n

Posta\u0107 niezwykle barwna, francusko-ameryka\u0144ski adwokat, kt\u00f3ry dzia\u0142a\u0142 w\u015br\u00f3d wy\u017cszych sfer mody. Wi\u0119cej mo\u017cna o tym przeczyta\u0107 tutaj<\/a>. Z czasem zapragn\u0105\u0142 zrobi\u0107 co\u015b dla muzyki, kt\u00f3ra by\u0142a jego wielk\u0105 pasj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Bardzo niesprawiedliw\u0105 not\u0119 napisa\u0142 Lebrecht<\/a>, kt\u00f3ry prawdopodobnie nie mia\u0142 poj\u0119cia, czym by\u0142a Akademia Mozartowska. Napisa\u0142, \u017ce fundacja (non profit), kt\u00f3ra sta\u0142a za ni\u0105, niby mia\u0142a s\u0142u\u017cy\u0107 dobroczynno\u015bci, ale by\u0142a raczej zainteresowana przejmowaniem historycznych budynk\u00f3w. To nieprawda. Akademia mia\u0142a si\u0119 przemieszcza\u0107 mi\u0119dzy Czechami, Polsk\u0105 i W\u0119grami. Fakt, \u017ce Alain mia\u0142 chrapk\u0119, by restaurowana w tym czasie Esterhaza, ze swymi muzycznymi tradycjami, sta\u0142a si\u0119 jej domem (nie na zasadzie w\u0142asno\u015bci, ale go\u015bciny), jednak z tego nic nie wysz\u0142o. W podpraskim pa\u0142acu Dob\u0159\u00ed\u0161 mia\u0142a by\u0107 przez zamkni\u0119ty okres czasu; w Przegorza\u0142ach te\u017c wiadomo by\u0142o, \u017ce nie zostanie na sta\u0142e. P\u00f3\u017aniej jeszcze przez chwil\u0119 by\u0142a w dolno\u015bl\u0105skim pa\u0142acu w Kraskowie (p\u00f3\u017aniej by\u0142 tam elegancki hotel, ale zdaje si\u0119, \u017ce pad\u0142), z czasem po prostu zabrak\u0142o pieni\u0119dzy na takie przedsi\u0119wzi\u0119cie. Dopiero teraz wida\u0107 dalekowzroczno\u015b\u0107 Krzysztofa Pendereckiego, kt\u00f3ry wywalczy\u0142 dla swojego Centrum w Lus\u0142awicach finansowanie pa\u0144stwowe. Akademia Mozartowska by\u0142a w\u0142a\u015bciwie przedsi\u0119wzi\u0119ciem prywatnym, kt\u00f3re zreszt\u0105 oboje pa\u0144stwo Pendereccy, jak r\u00f3wnie\u017c grupa wybitnych europejskich muzyk\u00f3w w Radzie Programowej, wspierali. Prof. Micha\u0142 Bristiger zaj\u0105\u0142 si\u0119 stron\u0105 humanistyczn\u0105, poniewa\u017c adepci, m\u0142odzi muzycy z r\u00f3\u017cnych kraj\u00f3w, ze Wschodu i Zachodu Europy, mieli tam nie tylko gra\u0107 (i \u015bpiewa\u0107 – pami\u0119tam np. z Dob\u0159\u00ed\u0161 \u015bwietn\u0105 ju\u017c wtedy m\u0142odziutk\u0105 Magd\u0119 Ko\u017een\u0119) muzyk\u0119 kameraln\u0105 pod kierunkiem wielu znakomitych profesor\u00f3w wizytuj\u0105cych, lecz rozwija\u0107 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c jako osobowo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

By\u0142am we wszystkich kolejnych siedzibach Akademii, w Przegorza\u0142ach wiele razy, czu\u0142am si\u0119 tam jak w raju i m\u0142odzi muzycy te\u017c. Organizowane by\u0142y koncerty i festiwale. Raj nie trwa\u0142 wiecznie, tylko kilka lat, i w ko\u0144cu jednak sprawa si\u0119 zamkn\u0119\u0142a. Alain by\u0142 podobno adwokatem znakomitym, ale w kwestiach pozaadwokackich jako\u015b mu nie sz\u0142o. Pr\u00f3bowa\u0142 p\u00f3\u017aniej tworzy\u0107 inne przedsi\u0119wzi\u0119cia w zwi\u0105zku z muzyk\u0105 i te\u017c nie bardzo mu wychodzi\u0142o. Kiedy\u015b spotka\u0142am go na MIDEM w Cannes, kiedy jeszcze handel muzyk\u0105 odbywa\u0142 si\u0119 na licznych stoiskach w Pa\u0142acu Festiwalowym; siedzia\u0142 w swoim skromniutkim stoisku promuj\u0105c firm\u0119, kt\u00f3ra mia\u0142a zajmowa\u0107 si\u0119 rekonstrukcjami historycznych nagra\u0144 (Andante Records), ale to te\u017c pad\u0142o. Kolejnym jego biznesem by\u0142a znana przez kilka lat w \u015brodowisku muzycznym strona andante.com, na kt\u00f3rej sfinansowanie nam\u00f3wi\u0142 swojego g\u0142\u00f3wnego klienta, Pierre’a Berg\u00e9, partnera Yvesa Saint-Laurenta. Po pi\u0119ciu latach stron\u0119 odkupi\u0142a wytw\u00f3rnia Na\u00efve i sta\u0142o si\u0119 kwesti\u0105 czasu (nied\u0142ugiego niestety), kiedy zostanie zamkni\u0119ta.<\/p>\n\n\n\n

I found him at once obsequious and menacing, an unpleasant combination<\/em> – napisa\u0142 Lebrecht. Ja takiego wra\u017cenia w obcowaniu z nim nigdy nie mia\u0142am, ale my\u015bl\u0119, \u017ce nasz kontakt by\u0142 na troch\u0119 innej p\u0142aszczy\u017anie. I mam dzi\u0119ki niemu wiele pi\u0119knych wspomnie\u0144, za kt\u00f3re zawsze b\u0119d\u0119 mu wdzi\u0119czna.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Przez liczne rozjazdy dawno nie zagl\u0105da\u0142am na stron\u0119 Lebrechta i teraz odkry\u0142am, \u017ce 13 maja zmar\u0142 kto\u015b swego czasu dobrze mi znany, bardzo ciekawa posta\u0107 z zas\u0142ugami dla muzyki – Alain Coblence.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10757"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10757"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10757\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10761,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10757\/revisions\/10761"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10757"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10757"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10757"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}