{"id":1078,"date":"2011-07-14T23:47:45","date_gmt":"2011-07-14T21:47:45","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=1078"},"modified":"2011-07-14T23:47:45","modified_gmt":"2011-07-14T21:47:45","slug":"wojna-pianistki-z-plastikiem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2011\/07\/14\/wojna-pianistki-z-plastikiem\/","title":{"rendered":"Wojna pianistki z plastikiem"},"content":{"rendered":"

Niestety potwierdzi\u0142o si\u0119, \u017ce instrument, kt\u00f3ry zosta\u0142 dostarczony do Muzeum Rybo\u0142\u00f3wstwa w Helu, nie bardzo nadaje si\u0119 na koncerty. Ale trzeba przyzna\u0107, \u017ce nasza solistka<\/a> walczy\u0142a dzi\u015b bardzo dzielnie.<\/p>\n

Program by\u0142 u\u0142o\u017cony precyzyjnie – tak, \u017ceby trwa\u0142 dok\u0142adnie godzin\u0119, a do tego zr\u00f3\u017cnicowany i dobrany nawet tonacjami. Jako \u017ce przeznaczony dla tzw. szerokiej publiczno\u015bci, bo w ko\u0144cu na koncerty festiwalu w Helu przychodzi nie jakie\u015b dobrane towarzystwo, ale ludzie, kt\u00f3rzy akurat gdzie\u015b spotkali plakat, przeczytali i stwierdzili, \u017ce w\u0142a\u015bciwie czemu by nie zajrze\u0107 na co\u015b takiego – w sam razm przyjemny i nawet cz\u0119\u015bciowo ambitny.<\/p>\n

Artystka zosta\u0142a poproszona o wyg\u0142oszenie s\u0142owa wst\u0119pnego i w\u00f3wczas zdradzi\u0142a podtytu\u0142 swojego programu: P\u00f3\u0142 \u017cartem, p\u00f3\u0142 serio – bo\u00a0o muzyce zwanej klasyczn\u0105 nie powinno si\u0119 m\u00f3wi\u0107 muzyka powa\u017cna, jako \u017ce bywa w niej wiele humoru. (No dobrze, a muzyka klasyczna niby zawsze jest klasyczna?) W zwi\u0105zku z tym program by\u0142 cz\u0119\u015bciowo powa\u017cny, cz\u0119\u015bciowo nie.<\/p>\n

Najpierw blok chopinowski: Mazurki<\/em> op. 41, Impromptu-Fantaisie<\/em> i trzy walce. Przyznam, \u017ce troch\u0119 mam k\u0142opot z t\u0105 stylistyk\u0105, bo to by\u0142 Chopin do\u015b\u0107 staro\u015bwiecki, grany tak, jak grywa\u0142o si\u0119 za Koczalskiego czy Friedmanna (kt\u00f3rego Tereska<\/strong> szczeg\u00f3lnie lubi). Jak na m\u00f3j gust jest to troch\u0119 nerwowe – my we wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci jeste\u015bmy mo\u017ce zbyt przyzwyczajeni do obecno\u015bci jednolitego pulsu mimo rubata. Tutaj rubato dominowa\u0142o wszystko, zw\u0142aszcza w formach tanecznych (kt\u00f3re wtedy staj\u0105 si\u0119 nietaneczne), ale czasem mo\u017cna pos\u0142ucha\u0107 tak odmiennego Chopina.<\/p>\n

Bukoliki<\/em> Lutos\u0142awskiego i Sonatina<\/em> Szeligowskiego – to utwory, kt\u00f3re wi\u0119kszo\u015b\u0107 m\u0142odych adept\u00f3w pianistyki wykonywa\u0142a w szkole, ale (a w\u0142a\u015bciwie: dlatego) mi\u0142o je us\u0142ysze\u0107 grane przez osob\u0119 doros\u0142\u0105, czyli z pewnym dystansem, lepsz\u0105 technik\u0105, a jednocze\u015bnie zachowan\u0105 dzieci\u0119co\u015bci\u0105 (zw\u0142aszcza w Szeligowskim, gdzie by\u0142o troch\u0119 moment\u00f3w takiego „grania w \u0142apki”, bardzo zabawnego). Zagrana pomi\u0119dzy nimi Sonatina transatlantycka<\/em> Tansmana by\u0142a najefektowniejszym punktem programu, zagranym z wyczuciem stylu i rytmu. Wci\u0105\u017c za ma\u0142o gra si\u0119 Tansmana, a to taka „smaczna” muzyka. Na bis by\u0142a miniatura Un poco di Chopin<\/em> Czajkowskiego, bardzo wdzi\u0119czna. Publiczno\u015b\u0107 podzi\u0119kowa\u0142a owacj\u0105 na stoj\u0105co.<\/p>\n

Jednak instrument by\u0142 rzeczywi\u015bcie do\u015b\u0107 paskudny: nie tylko brzmienie mia\u0142 niespecjalnie ciekawe, ale np. repetycja klawisza by\u0142a prawie niemo\u017cliwa, co by\u0142o szczeg\u00f3lnie s\u0142yszalne w takich utworach jak Walc Es-dur<\/em> Chopina czy II cz\u0119\u015b\u0107 Sonatiny<\/em> Szeligowskiego, gdzie jest du\u017co tryli. Jednak co prawdziwy fortepian, to prawdziwy fortepian – mo\u017ce w Atmie 27 lipca b\u0119dzie lepiej (a program nieco inny, bo b\u0119d\u0105 np. Metopy<\/em> Szymanowskiego). Niestety nie mog\u0119 tam dojecha\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Niestety potwierdzi\u0142o si\u0119, \u017ce instrument, kt\u00f3ry zosta\u0142 dostarczony do Muzeum Rybo\u0142\u00f3wstwa w Helu, nie bardzo nadaje si\u0119 na koncerty. Ale trzeba przyzna\u0107, \u017ce nasza solistka walczy\u0142a dzi\u015b bardzo dzielnie. Program by\u0142 u\u0142o\u017cony precyzyjnie – tak, \u017ceby trwa\u0142 dok\u0142adnie godzin\u0119, a do tego zr\u00f3\u017cnicowany i dobrany nawet tonacjami. Jako \u017ce przeznaczony dla tzw. szerokiej publiczno\u015bci, bo […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1078"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1078"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1078\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1081,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1078\/revisions\/1081"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1078"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1078"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1078"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}