
{"id":10799,"date":"2023-06-25T00:48:12","date_gmt":"2023-06-24T22:48:12","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=10799"},"modified":"2023-06-25T00:48:12","modified_gmt":"2023-06-24T22:48:12","slug":"radiowka-zamknela-sezon","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2023\/06\/25\/radiowka-zamknela-sezon\/","title":{"rendered":"Radi\u00f3wka zamkn\u0119\u0142a sezon"},"content":{"rendered":"\n<p>Tym razem nie pod batut\u0105 swego szefa Micha\u0142a Klauzy, kt\u00f3ry, jak wiemy, by\u0142 zaj\u0119ty przy <em>Peterze Grimesie<\/em> (ale na koncert przyszed\u0142), tylko Anny Su\u0142kowskiej-Migo\u0144.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Jak twierdzi Micha\u0142 Klauza, wcale nie by\u0142o \u0142atwo znale\u017a\u0107 wolny termin dyrygentki, kt\u00f3ra na pocz\u0105tku czerwca dyrygowa\u0142a w RPA, a w lipcu czeka j\u0105 poprowadzenie <em>Credo<\/em> Pendereckiego na Oregon Bach Festival. Poszerza repertuar w piorunuj\u0105cym tempie. Jeszcze w wywiadzie, kt\u00f3ry przeprowadzi\u0142am z ni\u0105 w lutym (a ukaza\u0142 si\u0119 w marcu), opowiada\u0142a, jak par\u0119 miesi\u0119cy wcze\u015bniej obawia\u0142a si\u0119 dyrygowa\u0107 I Symfoni\u0105 Brahmsa, bo uwa\u017ca\u0142a, \u017ce jest zbyt m\u0142oda na t\u0119 muzyk\u0119. Dzi\u015b dyrygowa\u0142a <em>III Symfoni\u0105<\/em> i bynajmniej nie sprawia\u0142a takiego wra\u017cenia. Ale po kolei.<\/p>\n\n\n\n<p>Na pocz\u0105tek akcent polski, jak na wi\u0119kszo\u015bci koncert\u00f3w tej orkiestry. Tym razem by\u0142a to uwertura do opery <em>Leszek Bia\u0142y<\/em> J\u00f3zefa Elsnera: styl jeszcze klasyczny, ale przy tym zgrabny polonez. Potem <em>Koncert klarnetowy<\/em> Mozarta z Andrzejem Ciepli\u0144skim jako solist\u0105 (o tym znakomitym m\u0142odym muzyku pisa\u0142am <a href=\"https:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/2021\/08\/08\/klarnet-na-ogrodowej\/\">tutaj<\/a>). Ale tym razem nie na zwyk\u0142ym klarnecie, lecz klarnecie basetowym, na kt\u00f3ry kompozytor ten utw\u00f3r napisa\u0142, a kt\u00f3ry zosta\u0142 wynaleziony przez jego przyjaciela Antona Stadlera. Ten instrument jest d\u0142u\u017cszy i ma bardziej rozbudowan\u0105 skal\u0119; o ile najpopularniejszy tzw. klarnet B ma za najni\u017cszy d\u017awi\u0119k brzmi\u0105ce <em>d <\/em>(w nutach <em>e<\/em>, bo jego partia zapisywana jest o ca\u0142y ton wy\u017cej), to w owej pierwotnej wersji dzie\u0142a Mozarta, kt\u00f3r\u0105 dzi\u015b us\u0142yszeli\u015bmy, najni\u017cszym d\u017awi\u0119kiem by\u0142o <em>A<\/em>. <a href=\"https:\/\/www.facebook.com\/OrkiestraPolskiegoRadiawWarszawie\/videos\/orkiestra-polskiego-radia-w-warszawie-zako%C5%84czenie-sezonu-artystycznego\/1017168526110560\/\">Tutaj<\/a> kawa\u0142ek koncertu, w kt\u00f3rym s\u0142ycha\u0107 te niskie d\u017awi\u0119ki. Instrument brzmia\u0142 mi\u0119kko i ciep\u0142o, szczeg\u00f3lnie pi\u0119kne by\u0142y piana, tak\u017ce w owej przepi\u0119knej \u015brodkowej cz\u0119\u015bci. Na bis solista szybko zmieni\u0142 klarnet i zagra\u0142 z orkiestr\u0105 kr\u00f3tki, uroczy kawa\u0142ek klezmerski.<\/p>\n\n\n\n<p>I na koniec wspomniana <em>III Symfonia<\/em> Brahmsa, przy kt\u00f3rej mo\u017cna by\u0142o w pe\u0142ni poobserwowa\u0107 dyrygentk\u0119. Z niew\u0105tpliw\u0105 charyzm\u0105 ogarnia wszystko, ruchowo jest \u015bwietna, plastycznie wszystko pokazuje. Tempa by\u0142y ca\u0142kowicie odpowiednie, ekspresja te\u017c. A \u017ce w paru miejscach zdarzy\u0142y si\u0119 kiksy &#8211; c\u00f3\u017c, bywa. Orkiestra w spos\u00f3b widoczny by\u0142a zadowolona ze wsp\u00f3\u0142pracy; przy oklaskach dyrygentka wywo\u0142ywa\u0142a do uk\u0142on\u00f3w poszczeg\u00f3lne grupy instrument\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej wielu muzyk\u00f3w ustawi\u0142o si\u0119 do niej w kolejce, \u017ceby podzi\u0119kowa\u0107 za koncert. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tym razem nie pod batut\u0105 swego szefa Micha\u0142a Klauzy, kt\u00f3ry, jak wiemy, by\u0142 zaj\u0119ty przy Peterze Grimesie (ale na koncert przyszed\u0142), tylko Anny Su\u0142kowskiej-Migo\u0144.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10799"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10799"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10799\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10800,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10799\/revisions\/10800"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10799"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10799"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10799"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}