
{"id":10806,"date":"2023-06-29T23:27:00","date_gmt":"2023-06-29T21:27:00","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=10806"},"modified":"2023-06-29T23:27:00","modified_gmt":"2023-06-29T21:27:00","slug":"nowa-sala-w-starym-saczu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2023\/06\/29\/nowa-sala-w-starym-saczu\/","title":{"rendered":"Nowa sala w Starym S\u0105czu"},"content":{"rendered":"\n<p>Po raz pierwszy koncert festiwalu Omnia Beneficia (b\u0119d\u0119 ju\u017c stale u\u017cywa\u0107 tego tytu\u0142u) zawita\u0142 w nowej IMO Galerii przy Centrum Kultury i Sztuki im. Ady Sari.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Nowy budynek Centrum wyr\u00f3s\u0142 na ty\u0142ach starego, czyli kamienicy przy rynku ko\u0142o Muzeum Regionalnego. Dobudowa i modernizacja by\u0142a w intencji ratowaniem starej kamienicy, kt\u00f3rej grozi\u0142o zawalenie, ale przy okazji instytucja zyska\u0142a du\u017c\u0105 i atrakcyjn\u0105 przestrze\u0144 do dzia\u0142ania (troszk\u0119 j\u0105 dzi\u015b zwiedzi\u0142am). Wybudowano nowoczesny gmach, wychodz\u0105cy na ulic\u0119 Kopernika, wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy si\u0119 z otoczenia, kt\u00f3re nie zmienia si\u0119 od wielu lat. Dzia\u0142a od marca zesz\u0142ego roku. Wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 r\u00f3wnie\u017c mi\u0142\u0105 latynosk\u0105 muzyk\u0105 dobiegaj\u0105c\u0105 z wychodz\u0105cych na zewn\u0105trz g\u0142o\u015bnik\u00f3w kawiarni Frida &#8211; kto\u015b chyba tam musi to kocha\u0107, zwa\u017cywszy te\u017c nazw\u0119 lokalu (nie dziwi\u0142abym si\u0119, gdyby nosi\u0142 imi\u0119 Ada od patronki Centrum). Jest tam naprawd\u0119 mi\u0142o. Obok stoi ma\u0142a muszla koncertowa, gdzie dzi\u015b odby\u0142o si\u0119 popo\u0142udniowe spotkanie (z publiczno\u015bci\u0105 na firmowych le\u017cakach). A sam koncert, jak ju\u017c wspomnia\u0142am, mia\u0142 miejsce w galerii znajduj\u0105cej si\u0119 w podziemiach, w kt\u00f3rej w\u0142a\u015bnie ma miejsce<a href=\"https:\/\/imogaleria.pl\/aktualnosci\/sacrum-ikona-abstrakcja-wokol-jerzego-nowosielskiego\/\"> taka wystawa<\/a>.<\/p>\n\n\n\n<p>W\u015br\u00f3d tych obraz\u00f3w w\u0142a\u015bnie odby\u0142 si\u0119 recital klawesynowy Aliny Rotaru, artystki rodem z Rumunii, a obracaj\u0105cej si\u0119 mi\u0119dzy Niemcami a Litw\u0105; trzy lata temu wyst\u0105pi\u0142a na pandemicznym festiwalu w Jaros\u0142awiu z <a href=\"https:\/\/www.muzeum-jaroslaw.pl\/alina-rotaru\/\">bardzo interesuj\u0105cym programem<\/a>. Dzi\u015b zaprowadzi\u0142a nas (pi\u0119knie) w \u015bwiat muzyki angielskiej; pretekstem by\u0142a te\u017c, jak wczoraj, data 1623 r., kiedy to zmar\u0142 William Byrd, jedna z najwybitniejszych postaci dawnej muzyki brytyjskiej.  Program zawiera\u0142 ca\u0142o\u015b\u0107 publikacji <em>Parthenia<\/em>, pierwszej z muzyk\u0105 klawesynow\u0105 wydanej w Anglii, kt\u00f3ra by\u0142a prezentem \u015blubnym dla ksi\u0119\u017cniczki El\u017cbiety Stuart i Fryderyka V, palatyna re\u0144skiego. Potem zbi\u00f3r udost\u0119pniono szerzej. Zawiera on w sumie 21 kr\u00f3tkich dzie\u0142 trzech mistrz\u00f3w: Byrda, Johna Bulla i Orlanda Gibbonsa, przedstawicieli wirginalist\u00f3w angielskich (do kt\u00f3rych zaliczamy te\u017c m.in. Thomasa Morleya, Thomasa Tallisa, Thomasa Tomkinsa). Dzie\u0142a te maj\u0105 du\u017cy stopie\u0144 trudno\u015bci, a skoro w dedykacji napisano, \u017ce utwory wybrano specjalnie dla niej, by gra\u0142a je ma\u0142\u017conkowi (a musia\u0142a by\u0107 zaawansowana, bo John Bull by\u0142 jej nauczycielem), to znaczy, \u017ce naprawd\u0119 by\u0142a w tym dobra. Inna sprawa, czy rzeczywi\u015bcie mia\u0142a czas gra\u0107 ma\u0142\u017conkowi, skoro urodzi\u0142a 13 dzieci&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>Tak czy owak, dzie\u0142a te maj\u0105 specyficzny koloryt, charakterystyczny dla muzyki angielskiej tego czasu, tak odmienny od kontynentalnej, \u017ce solistka na spotkaniu u\u017cy\u0142a por\u00f3wnania, jakby muzyka europejska by\u0142a ko\u0142em, a angielska kwadratem czy odwrotnie. R\u00f3\u017cnice s\u0142ycha\u0107 przede wszystkim w harmonii. Dla brytyjskiej muzyki charakterystyczne jest np. tzw. uko\u015bne brzmienie p\u00f3\u0142tonu, czyli na ucho brzmienie, kt\u00f3re \u0142\u0105czy dur i moll &#8211; w muzyce europejskiej jest to zakazane, ale ma to swoj\u0105 troch\u0119 rzewn\u0105 urod\u0119. Mo\u017cna to odnale\u017a\u0107 u wszystkich tych trzech tw\u00f3rc\u00f3w (cho\u0107 mi\u0119dzy pierwszym i drugim, a tak\u017ce mi\u0119dzy drugim i trzecim jest ok. 20 lat r\u00f3\u017cnicy, ale wszyscy w tym 1613 r. dzia\u0142ali), jak r\u00f3wnie\u017c u du\u017co m\u0142odszego przecie\u017c Purcella.<\/p>\n\n\n\n<p>Klawesynowa muzyka wirginalist\u00f3w jest zdumiewaj\u0105co r\u00f3\u017cna od ich muzyki wokalnej. Tak si\u0119 sk\u0142ada, \u017ce \u015bpiewa\u0142am w ch\u00f3rze dzie\u0142a wi\u0119kszo\u015bci z nich, wi\u0119c s\u0142uchaj\u0105c tych utwor\u00f3w, np. <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=NflGtpKVpjg\">tego<\/a>, mia\u0142am w \u015bwiadomo\u015bci np.<a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=R3vuU7XAaUM\"> to<\/a>. Ciekawe do\u015bwiadczenie. Muzyka wokalna jest z pewno\u015bci\u0105 bardziej archaizuj\u0105ca.<\/p>\n\n\n\n<p>Klawesyn w tej przestrzeni brzmia\u0142 \u015bwietnie, a dla publiczno\u015bci jest tam ca\u0142kiem niema\u0142o miejsca.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Po raz pierwszy koncert festiwalu Omnia Beneficia (b\u0119d\u0119 ju\u017c stale u\u017cywa\u0107 tego tytu\u0142u) zawita\u0142 w nowej IMO Galerii przy Centrum Kultury i Sztuki im. Ady Sari.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10806"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10806"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10806\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10807,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10806\/revisions\/10807"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10806"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10806"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10806"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}