
{"id":10816,"date":"2023-07-05T23:04:53","date_gmt":"2023-07-05T21:04:53","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=10816"},"modified":"2023-07-05T23:04:53","modified_gmt":"2023-07-05T21:04:53","slug":"jeden-zamiast-dwoch","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2023\/07\/05\/jeden-zamiast-dwoch\/","title":{"rendered":"Jeden zamiast dw\u00f3ch"},"content":{"rendered":"\n<p>Zapowiada\u0142 si\u0119 dzi\u015b w sopockim ko\u015bciele \u015bw. Jerzego koncert z dwoma kontratenorami &#8211; z Les Arts Florissants mieli wyst\u0105pi\u0107 Carlo Vistoli i Hugh Cutting. Ale ten pierwszy niestety zachorowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>W zwi\u0105zku z czym trzeba by\u0142o u\u0142o\u017cy\u0107 na nowo praktycznie ca\u0142y repertuar &#8211; William Christie znany jest ze starannego uk\u0142adania program\u00f3w. Wszystko musi by\u0107 dobrane zar\u00f3wno pod wzgl\u0119dem roz\u0142o\u017cenia napi\u0119\u0107, jak te\u017c zestawienia tonacji. Skoro program sam w sobie jest kompozycj\u0105, nic dziwnego, \u017ce szef troch\u0119 si\u0119 z\u017cyma\u0142, gdy publiczno\u015b\u0107 &#8222;wcina\u0142a si\u0119&#8221; z oklaskami &#8211; cz\u0119sto utwory mia\u0142y nast\u0119powa\u0107 bezpo\u015brednio po sobie.<\/p>\n\n\n\n<p>Zesp\u00f3\u0142 Les Arts Florissants wyst\u0105pi\u0142 w sk\u0142adzie, by tak rzec, minimalnym &#8211; dwoje skrzypiec (Emmanuel Resche-Caserta, Augusta Mckay Lode), wiolonczela (Cyril Paulet) i klawesyn (William Christie). Z utwor\u00f3w instrumentalnych pozosta\u0142y z poprzedniej wersji programu tylko <em>Sonata<\/em> op. 1 nr 1 Vivaldiego, nie by\u0142o dzie\u0142 Biagia Mariniego, za to pojawi\u0142 si\u0119 Dario Castello, Giovanni Battista Fontana, a tak\u017ce <em>Sonata<\/em> op. 2 nr 1 Haendla i <em>Ciacona<\/em> z <em>Sonaty<\/em> op. 2 nr 12 Antonia Caldary. Rola muzyki instrumentalnej zwi\u0119kszy\u0142a si\u0119 wi\u0119c; planowane wcze\u015bniej by\u0142y duety kontratenorowe, co samo w sobie by\u0142oby ogromnie ciekawe, bo rzadko mamy okazj\u0119 takiego repertuaru na estradzie pos\u0142ucha\u0107. Hugh Cutting jest m\u0142odszy od Vistolego, ale dobrze si\u0119 zapowiada; g\u0142os ma mocny i ekspresyjny. Nie wiem, czy musia\u0142 skr\u00f3ci\u0107 rzewn\u0105 ari\u0119 Ottona z <em>Koronacji Poppei<\/em> Monteverdiego, bo nie mia\u0142 kiedy si\u0119 nauczy\u0107, ale pozosta\u0142y repertuar &#8211; Frescobaldiego, Haendla i Vivaldiego (tylko ten ostatni utw\u00f3r, s\u0142ynna kantata <em>Cessate, omai cessate<\/em>, pozosta\u0142a z pierwotnego programu) &#8211; wykona\u0142 z wi\u0119ksz\u0105 pewno\u015bci\u0105 siebie. By\u0142y a\u017c dwa bisy; pono\u0107 mia\u0142 by\u0107 tylko jeden, ale muzycy zostali uj\u0119ci entuzjastyczn\u0105 (s\u0142usznie) reakcj\u0105 publiczno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n<p>William Christie w przysz\u0142ym roku obchodzi 80. urodziny. Jest bardzo prawdopodobne, \u017ce r\u00f3wnie\u017c w Polsce. Czekamy. A w festiwalu NDI Sopot Classic mamy przerw\u0119 (z wyj\u0105tkiem jutrzejszego przedstawienia dla dzieci) a\u017c do niedzieli, kiedy to b\u0119dziemy podziwia\u0107 Joyce DiDonato.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zapowiada\u0142 si\u0119 dzi\u015b w sopockim ko\u015bciele \u015bw. Jerzego koncert z dwoma kontratenorami &#8211; z Les Arts Florissants mieli wyst\u0105pi\u0107 Carlo Vistoli i Hugh Cutting. Ale ten pierwszy niestety zachorowa\u0142.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10816"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10816"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10816\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10817,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10816\/revisions\/10817"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10816"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10816"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10816"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}