…a zbli\u017caj\u0105 si\u0119 Duszniki. Od dawna tam nie bywam (i troch\u0119 \u017ca\u0142uj\u0119), ale na szcz\u0119\u015bcie Dw\u00f3jka zwykle solidnie obs\u0142uguje ten festiwal.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Program w tym roku ciekawy<\/a>, jak zwykle zestaw m\u0142odych laureat\u00f3w konkurs\u00f3w, no i – czego najbardziej \u017ca\u0142uj\u0119 – zn\u00f3w pojawi\u0105 si\u0119 tu z recitalami Yulianna Avdeeva i Kate Liu, podczas gdy w Warszawie na Chopiejach b\u0119d\u0105 mia\u0142y tylko wyst\u0119py z orkiestr\u0105, wi\u0119c b\u0119dziemy odczuwa\u0107 niedosyt.<\/p>\n\n\n\n Avdeeva co prawda da\u0142a tu recital na urodziny Chopina<\/a>, wi\u0119c w tym wypadku niedosyt b\u0119dzie mniejszy, zw\u0142aszcza \u017ce tym razem b\u0119dzie gra\u0142a I Koncert<\/em> Brahmsa, kt\u00f3rego tu jak dot\u0105d nie s\u0142yszeli\u015bmy, cho\u0107 grywa go nie od dzi\u015b. Duszniki niestety nie podaj\u0105, kto co b\u0119dzie gra\u0142, ale mo\u017cna si\u0119 domy\u015bla\u0107, \u017ce zwyci\u0119\u017cczyni z 2010 r. wykona tam z grubsza to, co u nas w marcu. Pianistka wyda\u0142a wiosn\u0105 now\u0105 p\u0142yt\u0119 w firmie Pentatone<\/a> z bardzo ciekawym repertuarem, kt\u00f3ry zreszt\u0105 w jej wykonaniu s\u0142yszeli\u015bmy nieraz, ale samo zestawienie jest interesuj\u0105ce. Podany jest tu link do serwis\u00f3w streamingowych, wi\u0119c mo\u017cna tego pos\u0142ucha\u0107 z kompa, a bardzo warto (nie wiem, czy sam\u0105 p\u0142yt\u0119 dystrybuuje kto\u015b w Polsce – licz\u0119 na to, \u017ce na Chopiejach si\u0119 pojawi, bo wol\u0119 jednak tradycyjne s\u0142uchanie, zw\u0142aszcza \u017ce mam niez\u0142y wci\u0105\u017c sprz\u0119t).<\/p>\n\n\n\n W programie Dusznik chcia\u0142am jeszcze zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na wyst\u0119p Camille Thomas i Juliena Brocala. Ta m\u0142oda (chyba wci\u0105\u017c tak mo\u017cna powiedzie\u0107? rocznik 1988) wiolonczelistka znana jest ju\u017c w Polsce – by\u0142a rezydentk\u0105 Filharmonii \u0141\u00f3dzkiej w sezonie 2021\/22, w zesz\u0142ym roku te\u017c inaugurowa\u0142a Gda\u0144ski Festiwal Muzyczny. Pianista, jej r\u00f3wie\u015bnik, pojawi\u0142 si\u0119 w Warszawie 9 lat temu na Chopiejach i to a\u017c dwa dni pod rz\u0105d, dzi\u0119ki Marii Jo\u00e3o Pires. W\u00f3wczas nie wywar\u0142 najlepszego wra\u017cenia w Beethovenie<\/a>, troch\u0119 lepsze kolejnego dnia w nokturnach Chopina.<\/a> I w\u0142a\u015bnie Chopinowi (kt\u00f3ry te\u017c by\u0142 bohaterem jego debiutu p\u0142ytowego) po\u015bwi\u0119cony jest najnowszy projekt Camille Thomas i Brocala (plus jeszcze par\u0119 os\u00f3b), wydany przez Deutsche Grammophon. Nawet tak si\u0119 nazywa: The Chopin Project. Trilogy<\/em>. Wiolonczelistka gra od czterech lat na stradivariusie, kt\u00f3ry niegdy\u015b nale\u017ca\u0142 do Auguste’a Franchomme’a, przyjaciela Chopina, dla kt\u00f3rego ten napisa\u0142 Sonat\u0119 g-moll<\/em> i Grand Duo concertant<\/em>. Instrument wypo\u017cyczy\u0142a jej The Nippon Music Foundation, kt\u00f3ra zreszt\u0105 sama si\u0119 do niej zg\u0142osi\u0142a. Artystka poczu\u0142a si\u0119 wi\u0119c zobowi\u0105zana, tym bardziej, \u017ce jak twierdzi w s\u0142owie wst\u0119pnym do albumu, Chopin by\u0142 jej szczeg\u00f3lnie bliski od zawsze.<\/p>\n\n\n\n Album sk\u0142ada si\u0119 z trzech p\u0142yt. Pierwsza, Chopin for Cellists<\/em> – to opracowania na wiolonczel\u0119 i fortepian drobnych utwor\u00f3w Chopina: nokturn\u00f3w, preludi\u00f3w, etiud czy mazurk\u00f3w, dokonane przez Franchomme’a, ale te\u017c Aleksandra G\u0142azunowa, Siergieja Taniejewa, Fritza Kreislera, a tak\u017ce sam\u0105 solistk\u0119 – i zapewne ten repertuar duet zaprezentuje w Dusznikach; wisienk\u0105 na torcie jest tu pami\u0119tna piosenka Jane B<\/em>. z udzia\u0142em samej Jane Birkin<\/a>, chyba ostatnie nagranie w jej \u017cyciu (Gainsbourgh opar\u0142 t\u0119 piosenk\u0119 na Preludium e-moll<\/em> Chopina). To jedyny taki „wyskok” w tym albumie; Camille Thomas t\u0142umaczy, \u017ce chcia\u0142a jako\u015b po\u0142\u0105czy\u0107 Chopina z dniem dzisiejszym. Teraz ju\u017c – tak\u017ce wczorajszym…<\/p>\n\n\n\n Druga p\u0142yta – to Complete Chamber Music<\/em>, czyli wszystkie utwory, kt\u00f3re Chopin napisa\u0142 z wiolonczel\u0105 w sk\u0142adzie. W Triu<\/em> do niej i Brocala do\u0142\u0105cza Daniel Hope, w Sonacie<\/em> towarzyszy jej zn\u00f3w Brocal, w Introdukcji i Polonezie<\/em> – Julien Libeer, a w Duo<\/em> – Lucas Debargue. \u015awietne wykonania, z pazurem.<\/p>\n\n\n\n Na trzeciej p\u0142ycie, The Franchomme Legacy<\/em> – niespodzianki. Wiemy, \u017ce wiolonczelista by\u0142 przyjacielem Chopina, \u017ce z nim gra\u0142, \u017ce dokonywa\u0142 transkrypcji, ale mniej o tym, \u017ce r\u00f3wnie\u017c by\u0142 kompozytorem, i to ca\u0142kiem niez\u0142ym. Mo\u017ce tak\u017ce dlatego \u015bwietnie si\u0119 z Chopinem porozumiewali, cho\u0107 on jest oczywi\u015bcie zupe\u0142nie inny. Na p\u0142ycie znajduj\u0105 si\u0119 jego nokturny na dwie wiolonczele, par\u0119 etiud na wiolonczel\u0119 solo i Wariacje na temat pie\u015bni rosyjskiej<\/em> (ciekawe, \u017ce jest to w rzeczywisto\u015bci pie\u015b\u0144 ukrai\u0144ska Jihaw Kozak za Dunaju<\/em>, w Niemczech spopularyzowana jako Sch\u00f6ne Minka<\/em>) na wiolonczel\u0119 i kwartet smyczkowy. Wszystko przeplatane kolejnymi opracowaniami Chopina na 4 wiolonczele (oczywi\u015bcie r\u00f3wnie\u017c autorstwa Franchomme’a). Tu solistka zaprosi\u0142a kilkoro koleg\u00f3w, w tym swoich pedagog\u00f3w: Fransa Helmersona i Wolfganga Emanuela Schmidta.<\/p>\n\n\n\n Albumu te\u017c mo\u017cna s\u0142ucha\u0107 w sieci.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" …a zbli\u017caj\u0105 si\u0119 Duszniki. Od dawna tam nie bywam (i troch\u0119 \u017ca\u0142uj\u0119), ale na szcz\u0119\u015bcie Dw\u00f3jka zwykle solidnie obs\u0142uguje ten festiwal.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10836"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10836"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10836\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10837,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10836\/revisions\/10837"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10836"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10836"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10836"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}