I Koncertu skrzypcowego<\/em> Feliksa Janiewicza – najprostszego, w stylistyce bliskiego wczesnego klasycyzmu (w p\u00f3\u017aniejszych koncertach mia\u0142o si\u0119 to zmieni\u0107). Domy\u015blam si\u0119, \u017ce NIFC chcia\u0142by nagra\u0107 komplet jego koncert\u00f3w. Trudno co\u015b powiedzie\u0107 o interpretacji, tym razem mniej by\u0142o niedoskona\u0142o\u015bci intonacyjnych, cho\u0107 nie by\u0142o to wykonanie z gatunku niezapomnianych. Ale te\u017c taki jest ten utw\u00f3r.<\/p>\n\n\n\nMartyna Pastuszka mia\u0142a ciekawy pomys\u0142 na Symfoni\u0119 g-moll<\/em> KV 183 Mozarta. Dla mnie ten utw\u00f3r jest niezwykle teatralny ze swymi cz\u0119stymi zmianami plan\u00f3w d\u017awi\u0119kowych, i w tej interpretacji zosta\u0142o to jeszcze wyostrzone przez szale\u0144cze czasem tempa i skrajne kontrasty. Mo\u017cna co\u015b takiego kupi\u0107.<\/p>\n\n\n\nNatomiast zadanie, jakie powierzono znakomitemu gitarzy\u015bcie Mateuszowi Kowalskiemu, w mojej optyce nie mia\u0142o wi\u0119kszego sensu, przynajmniej w tej formie. Chodzi o opracowanie Koncertu f-moll<\/em> Chopina przez polskiego gitarzyst\u0119 dzia\u0142aj\u0105cego w Niemczech, Jerzego Koeniga (kt\u00f3ry jest te\u017c autorem transkrypcji Koncertu e-moll<\/em> i drobnych utwor\u00f3w Chopina) Orkiestra gra\u0142a w sk\u0142adzie powi\u0119kszonym, nik\u0142y d\u017awi\u0119k gitary by\u0142 chyba troch\u0119 wzmocniony, ale i tak przyt\u0142oczony, cho\u0107 akompaniuj\u0105c soli\u015bcie orkiestra stara\u0142a si\u0119 gra\u0107 jak najciszej, ale co z tego, gdy za chwil\u0119 musia\u0142a zagra\u0107 g\u0142o\u015bne tutti. Je\u017celi ju\u017c gra\u0107 takie transkrypcje, to najlepiej by\u0142oby np. z kwartetem smyczkowym, jak si\u0119 czasem koncerty Chopina wykonuje. A tak cz\u0142owiek s\u0142uchaj\u0105c empatycznie m\u0119czy\u0142 si\u0119 za solist\u0119 (ja si\u0119 w ka\u017cdym razie bardzo zm\u0119czy\u0142am). Jeden by\u0142 plus: s\u0142ynne solo waltorniowe znakomicie wypad\u0142o. Dla orkiestry by\u0142o to te\u017c \u0107wiczenie przed pa\u017adziernikowym konkursem, w kt\u00f3rym b\u0119dzie akompaniowa\u0107 solistom w fina\u0142ach. Solista za\u015b na bis zagra\u0142 jeden z najwi\u0119kszych gitarowych przeboj\u00f3w, Requerdos de la Alhambra<\/em> Francisca T\u00e1rregi – po prostu prze\u015blicznie. Us\u0142yszymy go jeszcze za tydzie\u0144, we \u015brod\u0119, ale w bardziej kameralnym kontek\u015bcie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Program festiwalu Chopin i Jego Europa ma to do siebie, \u017ce zawiera wiele dzie\u0142 zadanych wykonawcom przez dyrekcj\u0119 artystyczn\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10879"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10879"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10879\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10880,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10879\/revisions\/10880"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10879"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10879"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10879"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}