Po po\u0142udniu w sali kameralnej FN monograficzny koncert Franciszka Mireckiego, wieczorem recital si\u00f3str Pasiecznik z muzyk\u0105 ukrai\u0144sk\u0105.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Mirecki, powiem szczerze, by\u0142 dla mnie rozczarowaniem, bo pami\u0119ta\u0142am sympatyczn\u0105 Symfoni\u0119 c-moll<\/em> wykonan\u0105 tu kilka lat temu<\/a>. No, ale to by\u0142o jedno z jego p\u00f3\u017aniejszych dzie\u0142, z 1859 r., dzi\u015b natomiast s\u0142uchali\u015bmy wcze\u015bniejszych o trzy-cztery dekady. W pierwszej cz\u0119\u015bci p\u00f3\u0142recital utwor\u00f3w fortepianowych da\u0142a na erardzie Aleksandra Hortensja D\u0105bek – uczestniczy\u0142a ju\u017c w I Konkursie Chopinowskim na Instrumentach Historycznych oraz w „du\u017cym” konkursie dwa lata temu; w obu odpad\u0142a po I etapie. W tym roku r\u00f3wnie\u017c jest na li\u015bcie uczestnik\u00f3w – zobaczymy, jak si\u0119 jej powiedzie tym razem. P\u00f3\u0142recital sprawia\u0142 wra\u017cenie szkolnego, bo te\u017c i takie by\u0142y te utworki – wariacje, sonata, polonezy, fantazja. Proste, wr\u0119cz prymitywne harmonie, schematyczno\u015b\u0107 – a\u017c podziwia\u0142am, \u017ce pianistce chcia\u0142o si\u0119 tego wszystkiego nauczy\u0107 na pami\u0119\u0107. Na bis, chyba \u017ceby pokaza\u0107 si\u0119 z troch\u0119 innej strony, zagra\u0142a Prz\u0105\u015bniczk\u0119<\/em> Moniuszki w wirtuozowskim opracowaniu Henryka Melcera, ale nie wysz\u0142o to jej ol\u015bniewaj\u0105co. Natomiast utwory z drugiej cz\u0119\u015bci – Duo<\/em> fortepianu z gitar\u0105 (na kt\u00f3rej gra\u0142 Mateusz Kowalski, tym razem dobrze nag\u0142o\u015bniony) i dwa tria fortepianowe (do pianistki do\u0142\u0105czy\u0142 tu Jakub Jakowicz na skrzypcach i Marcin Zdunik na wiolonczeli) – by\u0142y ju\u017c bardziej ciekawe, stylistycznie podpadaj\u0105ce ju\u017c pod styl brillant<\/em>. Fortepian tym razem by\u0142 wsp\u00f3\u0142czesny, w przeciwwadze do tak\u017ce wsp\u00f3\u0142czesnych instrument\u00f3w smyczkowych.<\/p>\n\n\n\n Wiecz\u00f3r, tym razem w sali koncertowej FN, by\u0142 wzruszaj\u0105cy. Wci\u0105\u017c poznajemy nowe dzie\u0142a muzyki ukrai\u0144skiej, kt\u00f3rej historia by\u0142a tak trudna i tragiczna (pisa\u0142am o niej kiedy\u015b tutaj<\/a>). Oczywi\u015bcie s\u0105 w niej i dzie\u0142a pogodne – siostry Pasiecznik r\u00f3wnie\u017c je wykonywa\u0142y (np. \u017cartobliwy Do\u017cdik<\/em> Myko\u0142y \u0141ysenki), dzi\u015b jednak repertuar zosta\u0142 dobrany pod wzgl\u0119dem nastroju – w wi\u0119kszo\u015bci melancholijnego, nostalgicznego, a nawet tragicznego w\u0142a\u015bnie. Obok pie\u015bni Kyry\u0142a Stecenki, Jakiwa Stepowego, Myko\u0142y Ko\u0142essy, Wiktora Kosenki, Borysa Latoszynskiego, Wasyla Barwinskiego i na koniec Wa\u0142entyna Sylwestrowa by\u0142o te\u017c kilka utwor\u00f3w fortepianowych: wirtuozowska Ukrai\u0144ska rapsodia<\/em> \u0141ysenki (troch\u0119 na wz\u00f3r rapsodii Liszta), Ko\u0142omyjki<\/em> Ko\u0142essy, Pocieszenie<\/em> Kosenki i wreszcie jedna z cz\u0119\u015bci Suity Szewczenkowskiej<\/em> Latoszy\u0144skiego. Te utwory naprawd\u0119 s\u0105 warte wykonywania, bo mam wra\u017cenie, \u017ce piani\u015bci zafiksowali si\u0119 ju\u017c na Sylwestrowie, gdy chc\u0105 wykona\u0107 co\u015b ukrai\u0144skiego. Sylwestrow by\u0142 tym razem reprezentowany przez pie\u015bni do s\u0142\u00f3w Iwana Franki i Tarasa Szewczenki, wykonane przez artystki po ciemku, tylko z lampkami o\u015bwietlaj\u0105cymi nuty. Niesamowity nastr\u00f3j zosta\u0142 zwie\u0144czony owym s\u0142ynnym Szewczenkowskim \u017begnaj, \u015bwiecie, \u017cegnaj, ziemio<\/em>. Ten przejmuj\u0105cy tekst wykorzystany ju\u017c by\u0142 przez wielu kompozytor\u00f3w ukrai\u0144skich. Na bis by\u0142… Chopin – Melodia<\/em> z op. 74, kt\u00f3ra w absolutnie niezwyk\u0142y spos\u00f3b pasowa\u0142a do kontekstu, zw\u0142aszcza, gdy wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119 jej tekst<\/a>, tak aktualny dla dzisiejszej Ukrainy. C\u00f3\u017c, razem le\u017cymy w takim dziwnym zak\u0105tku \u015bwiata, \u017ce aktualno\u015b\u0107 takich tekst\u00f3w musi powraca\u0107…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Po po\u0142udniu w sali kameralnej FN monograficzny koncert Franciszka Mireckiego, wieczorem recital si\u00f3str Pasiecznik z muzyk\u0105 ukrai\u0144sk\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10908"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10908"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10908\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10911,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10908\/revisions\/10911"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10908"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10908"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10908"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}