Po dniu przerwy wybra\u0142am dzi\u015b koncert inauguruj\u0105cy Dni Muzyki Ukrai\u0144skiej: wyst\u0119p Kyiv Piano Duo w Studiu im. Lutos\u0142awskiego. I jestem bardzo zadowolona.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Przede wszystkim zesp\u00f3\u0142 jest znakomity. Oleksandra Zajcewa i Dmytro Tawanec, oboje po konserwatorium kijowskim, s\u0105 laureatami licznych konkurs\u00f3w dla duet\u00f3w fortepianowych graj\u0105cych zar\u00f3wno na cztery r\u0119ce, jak i na dwa fortepiany. Ka\u017cde z nich rozwija te\u017c karier\u0119 solow\u0105. Razem koncertowali w ca\u0142ej Europie, w Polsce tak\u017ce (ale w mniejszych o\u015brodkach, jak Sanok czy Siedlce). Maj\u0105 oczywi\u015bcie rozleg\u0142y repertuar, od Schuberta do Poulenca, ale du\u017cy nacisk k\u0142ad\u0105 na muzyk\u0119 XX i XXI w. Dzi\u015b skupili si\u0119 na muzyce ukrai\u0144skiej; nie wszystkie z wykonanych utwor\u00f3w zosta\u0142y napisane na ten sk\u0142ad, niekt\u00f3re wykonano w transkrypcji. W pierwszej cz\u0119\u015bci koncertu, zawieraj\u0105cej kompozycje na cztery r\u0119ce, par\u0119 utwor\u00f3w by\u0142o w oryginale przeznaczonych na fortepian solo (dwa utwory-krajobrazy z cyklu Mozaiki<\/em> Jewhena Orkina i mg\u0142awicowe Odg\u0142osy<\/em> Mychaj\u0142a Szweda), jeden na instrumenty d\u0119te (Fanfary i fuga<\/em> Oleha Bezborodko; muzycy u\u017cyli w tym utworze paru instrument\u00f3w perkusyjnych), a jeden na dwa fortepiany i perkusj\u0119 (barwne, repetytywne Ru-um-bambar<\/em> Bohdana Sehina). Przed nimi jeszcze Pradawne g\u00f3rskie ta\u0144ce Werchowyny<\/em> Jewhena Stankowycza, w kt\u00f3rych owe ta\u0144ce wyczuwa si\u0119 raczej w nastroju, oraz bardziej dos\u0142owna Pie\u015b\u0144 karpacka<\/em> Zoltana Almashi. Koniec tej cz\u0119\u015bci to dwa \u017cartobliowe ta\u0144ce: Smutny blues<\/em> i Kankan ze starej p\u0142yty gramofonowej<\/em> Myros\u0142awa Skoryka (s\u0142ynna Melodia<\/em> by\u0142a oczywi\u015bcie na bis).<\/p>\n\n\n\n Utwory na dwa fortepiany, kt\u00f3re wype\u0142ni\u0142y drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107, te\u017c by\u0142y zr\u00f3\u017cnicowane, od poetyckich utwor\u00f3w Hennadija Laszenki i Igora Szczerbakowa poprzez Suit\u0119 in C<\/em> Bohdany Frolak (w oryginale na wiolonczel\u0119 i fortepian<\/a>) po jazzuj\u0105cy Taniec diab\u0142a<\/em> Konstantego Wile\u0144skiego, kompozytora ukrai\u0144sko-polskiego, pochodz\u0105cego z Kijowa, a rezyduj\u0105cego w Kielcach.<\/p>\n\n\n\n Przyjemnie by\u0142o pos\u0142ucha\u0107 znakomitych artyst\u00f3w i \u015bwietnej muzyki, tym razem cz\u0119sto pogodnej i \u0142agodnej. Tak, pami\u0119tamy o wojnie, ale dobrze jest te\u017c pami\u0119ta\u0107 nie tylko o dramatycznych dzie\u0142ach pisanych w ci\u0119\u017ckich czasach, bo jednak muzyka ukrai\u0144ska jest daleko szersza.<\/p>\n\n\n\n