Podobnie jak pi\u0119\u0107 lat temu, w II etapie konkursu uczestnicy graj\u0105 ju\u017c tylko utwory patrona. Z drobn\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0105: obok mazurk\u00f3w i sonaty zamiast poloneza jest walc.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Dzi\u015b wys\u0142uchali\u015bmy tylko siedmiorga pianist\u00f3w, poniewa\u017c Koreanka, kt\u00f3ra mia\u0142a gra\u0107 ostatnia, by\u0142a niedysponowana i prze\u0142o\u017cono jej wyst\u0119p na zako\u0144czenie jutrzejszych przes\u0142ucha\u0144. Tak wi\u0119c dzi\u015b szybciej mogli\u015bmy p\u00f3j\u015b\u0107 do domu, za to jutro p\u00f3jdziemy p\u00f3\u017aniej.<\/p>\n\n\n\n
Jak patrz\u0119 na moje zapiski sprzed pi\u0119ciu lat, to wynika z nich, \u017ce do II etapu dosta\u0142o si\u0119 wi\u0119cej pianist\u00f3w N ni\u017c P. Czy\u017cby tym razem by\u0142o odwrotnie? Jeszcze nie wiem, co nas czeka jutro, bo tych pianist\u00f3w nie s\u0142ysza\u0142am b\u0119d\u0105c na wagarach, ale dzi\u015b rzeczywi\u015bcie wi\u0119cej by\u0142o z kategorii P. Czy jednak to wystarcza? C\u00f3\u017c, nie zawsze. Taki Derek Wang, kt\u00f3ry tak pewnie zachowywa\u0142 si\u0119 graj\u0105c Bacha, Mozarta czy m\u0142odego Chopina, w muzyce dojrza\u0142ego Chopina niestety pad\u0142. Mazurki by\u0142y blade, Sonata b-moll<\/em> zupe\u0142nie nie jest dla niego (w og\u00f3le by\u0142y dzi\u015b z ni\u0105 k\u0142opoty), a Walc As-dur<\/em> op. 42 na koniec (taka kolejno\u015b\u0107 m\u00f3wi sama za siebie o osobowo\u015bci pianisty, podobnie by\u0142o w przypadku Bruce’a Liu na „du\u017cym” konkursie) by\u0142 dla niego wyra\u017anie chwil\u0105 wytchnienia w atmosferze salonowej, kt\u00f3ra mu zdecydowanie bardziej pasuje.<\/p>\n\n\n\n R\u00f3wnie\u017c Yonghuan Zhong, 18-letni chi\u0144ski student prof. Wojciecha \u015awita\u0142y, te\u017c pewnie troch\u0119 ju\u017c zd\u0105\u017cy\u0142 us\u0142ysze\u0107 od profesora zar\u00f3wno o wykonawstwie historycznym, jak o Chopinie w og\u00f3le, i \u015blady tego by\u0142o nawet troch\u0119 s\u0142ycha\u0107, ale nie by\u0142o to do ko\u0144ca przekonuj\u0105ce i jego produkcja tak\u017ce wypad\u0142a raczej blado. I on gra\u0142 Sonat\u0119 b-moll<\/em>; chyba pierwszy raz w \u017cyciu zdarzy\u0142o mi si\u0119 nudzi\u0107 przy Marszu \u017ca\u0142obnym<\/em>…<\/p>\n\n\n\n Nienajlepiej te\u017c si\u0119 powiod\u0142o W\u0142oszce Alice Baccalini, kt\u00f3ra tak interesuj\u0105co gra\u0142a zw\u0142aszcza Mozarta. Owszem, ma ona w sobie co\u015b ujmuj\u0105cego, ale i dla niej Chopin okaza\u0142 si\u0119 trudny; mazurki grane zbyt delikatnie, walca zagra\u0142a troch\u0119 za szybko, co chyba j\u0105 rozproszy\u0142o, bo i Sonat\u0119<\/em> (b-moll, a jak\u017ce) rozpocz\u0119\u0142a nader szybko i poczu\u0142a si\u0119 chyba niepewnie, w ka\u017cdym razie takie sprawia\u0142a wra\u017cenie. Mia\u0142a jednak pi\u0119kne momenty, jak tajemniczy, mroczny pocz\u0105tek przetworzenia I cz\u0119\u015bci, podobnie te\u017c by\u0142o z Marszem<\/em>, a fina\u0142 by\u0142 wr\u0119cz szmerowy. Ale og\u00f3lnie troch\u0119 zawiod\u0142a.<\/p>\n\n\n\n