
{"id":10995,"date":"2023-11-03T23:51:04","date_gmt":"2023-11-03T22:51:04","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=10995"},"modified":"2023-11-03T23:51:04","modified_gmt":"2023-11-03T22:51:04","slug":"ohlsson-w-znakomitej-formie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2023\/11\/03\/ohlsson-w-znakomitej-formie\/","title":{"rendered":"Ohlsson w znakomitej formie"},"content":{"rendered":"\n<p>Zwyci\u0119zca VIII Konkursu Chopinowskiego z 1970 r. sko\u0144czy\u0142 w kwietniu 75 lat. Ale wci\u0105\u017c jest pianist\u0105 bez wieku.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Troch\u0119 nie bardzo by\u0142o wiadomo, czego si\u0119 spodziewa\u0107 &#8211; Garrick Ohlsson miewa humory i czasem bywa wspania\u0142y, a czasem du\u017co mniej. Dzi\u015b przed koncertem <strong>pianofil<\/strong> powiedzia\u0142 o nim z\u0142o\u015bliwostk\u0119, kt\u00f3rej nie b\u0119d\u0119 powtarza\u0107 &#8211; tylko si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142am, kiedy po<em> IV Koncercie<\/em> Beethovena wsta\u0142 razem z ca\u0142\u0105 sal\u0105. No, nie da\u0142o rady inaczej.<\/p>\n\n\n\n<p>Martha Argerich podobno tak wielbi ten koncert, \u017ce nigdy nie chcia\u0142a go gra\u0107 w obawie, \u017ce co\u015b sknoci (trudno uwierzy\u0107). Ohlsson si\u0119 nie ba\u0142 tej subtelno\u015bci i tych emocji. Gra\u0142 pi\u0119knym, okr\u0105g\u0142ym d\u017awi\u0119kiem, nie ba\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c czasem zagra\u0107 forte, ale wszystkie te \u015bpiewy skowronkowe by\u0142y bardzo delikatne. Orkiestr\u0105 FN dyrygowa\u0142 tym razem Micha\u0142 Klauza, kt\u00f3ry zrobi\u0142 bardzo dobr\u0105 rzecz: zredukowa\u0142 sk\u0142ad orkiestry, tak, \u017ce akompaniament nie by\u0142 s\u0142ynnym przesuwaniem szafy. Ohlsson zagra\u0142 dwa bisy &#8211; chopinowskie bibelociki: <em>Nokturn Es-dur<\/em> op. 9 nr 2 (jak zwykle zapowiadaj\u0105c pochwali\u0142 si\u0119 polszczyzn\u0105; interpretacj\u0119 da\u0142 niebanaln\u0105) i <em>Walc Des-dur<\/em> op. 64 nr 1 (&#8222;minutowy&#8221;).<\/p>\n\n\n\n<p>To by\u0142o w drugiej cz\u0119\u015bci koncertu; uk\u0142ad wieczoru by\u0142 do\u015b\u0107 oryginalny. Pierwsze dwa utwory &#8211; wokalno-instrumentalne, religijne i refleksyjne, akurat na ten pozaduszkowy czas: <em>Litania do Marii Panny<\/em> Szymanowskiego i <em>Stabat Mater<\/em> Poulenca. Oba te utwory gra si\u0119 stosunkowo rzadko, u nas zw\u0142aszcza Poulenca, a to dzie\u0142o pi\u0119kne i g\u0142\u0119bokie. Kompozytor ten kojarzy si\u0119 cz\u0119sto z muzyk\u0105 o lekkim, dowcipnym charakterze, ale to tylko jedna jego strona &#8211; druga to ta powa\u017cniejsza, uduchowiona, jak o kilka lat p\u00f3\u017aniejsze <em>Dialogi karmelitanek<\/em>. <em>Stabat Mater<\/em> jest w stylu troch\u0119 pomi\u0119dzy <em>Kr\u00f3lem Edypem<\/em> a <em>Symfoni\u0105 psalm\u00f3w<\/em>. <em>Litania<\/em> Szymanowskiego jest z kolei jakby odpryskiem jego <em>Stabat Mater<\/em>. Wspaniale sprawi\u0142 si\u0119 jak zwykle ch\u00f3r przygotowany przez Bartosza Micha\u0142owskiego oraz solistka w obu utworach, sopranistka o pi\u0119knej barwie Joanna Zawartko. W sumie &#8211; warto by\u0142o przyj\u015b\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zwyci\u0119zca VIII Konkursu Chopinowskiego z 1970 r. sko\u0144czy\u0142 w kwietniu 75 lat. Ale wci\u0105\u017c jest pianist\u0105 bez wieku.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10995"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10995"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10995\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10996,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10995\/revisions\/10996"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10995"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10995"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10995"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}