Zaczyna si\u0119 apogeum obchod\u00f3w 90. urodzin Krzysztofa Pendereckiego. Dok\u0142adna data jubileuszu jutro – wtedy w FN zagra Anne-Sophie Mutter.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Ponadto jutro semisceniczne wykonanie Czarnej maski<\/em> w NOSPR (nie b\u0119d\u0119, bo b\u0119d\u0119 na Mutter), w pi\u0105tek i niedziel\u0119 Raj utracony<\/em> w Teatrze Wielkim w \u0141odzi (wybieram si\u0119 w niedziel\u0119), Jutrznia<\/em> w Ko\u015bciele Wszystkich \u015awi\u0119tych w sobot\u0119 w ramach Eufonii (nie mog\u0119 by\u0107), a ponadto jeszcze dwa koncerty Festiwalu Pendereckiego, na kt\u00f3rych r\u00f3wnie\u017c nie b\u0119d\u0119: w pi\u0105tek w FN Te Deum<\/em> oraz G\u00f3reckiego Symfonia pie\u015bni \u017ca\u0142osnych<\/em>, a w niedziel\u0119 na zamkni\u0119cie Credo<\/em> w Operze Narodowej. Z tego wszystkiego najbardziej szkoda mi Jutrzni<\/em>, na kt\u00f3r\u0105 cieszy\u0142am si\u0119 od dawna. Mam kilka r\u00f3\u017cnych wykona\u0144 na p\u0142ytach, ale to nie zast\u0105pi bycia w tym na \u017cywo. Jakie to wra\u017cenie, wiem, bo by\u0142am na warszawskim wykonaniu w katedrze w moich czasach studenckich. Co prawda takiej atmosfery poznawania czego\u015b nowego i wielkiego ju\u017c nie ma, ale wra\u017cenie to z pewno\u015bci\u0105 nadal robi.<\/p>\n\n\n\n A dzi\u015b by\u0142am na skromnym koncercie w Sali Kameralnej FN. Zwykle przy okazjach zwi\u0105zanych z postaci\u0105 tego kompozytora zje\u017cd\u017caj\u0105 si\u0119 wspaniali muzycy, kt\u00f3rzy nale\u017celi i wci\u0105\u017c nale\u017c\u0105 do kr\u0119gu jego przyjaci\u00f3\u0142. To wzruszaj\u0105ce. Na widowni te\u017c by\u0142o kameralnie i te\u017c g\u0142\u00f3wnie przyjaciele. Ciekawe, co si\u0119 b\u0119dzie wykonywa\u0107, kiedy przyjaciele odejd\u0105. My\u015bl\u0119, \u017ce raczej t\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 tw\u00f3rczo\u015bci, kt\u00f3ra teraz jest rzadziej wykonywana, bo jest po prostu bardziej efektowna. Ale p\u00f3\u017aniejsze kameralne utwory te\u017c maj\u0105 pewien urok. Jeden by\u0142 wyj\u0105tek: zagrane na pocz\u0105tku Trzy miniatury na klarnet i fortepian<\/em> – studencki, neoklasyczny utw\u00f3r w figlarnym wykonaniu Michela Lethieca i \u0141ukasza Krupi\u0144skiego.<\/p>\n\n\n\n Dalej ju\u017c sz\u0142o z grubsza chronologicznie, poczynaj\u0105c od p\u00f3\u017anych lat 90. Zaimponowa\u0142 mi Arto Noras – zagra\u0142 ca\u0142\u0105 Suit\u0119 na wiolonczel\u0119 solo<\/em> (jej 8 cz\u0119\u015bci pisane by\u0142y sukcesywnie od 1994 do 2013 r.) bardzo po prostu i prawdziwie, a ponadto doda\u0142 na bis Per Arto<\/em> – kr\u00f3tki utw\u00f3r, bodaj ostatni, jaki Penderecki napisa\u0142 i da\u0142 swemu wieloletniemu przyjacielowi w prezencie; polskie prawykonanie odby\u0142o si\u0119 przy tej okazji<\/a>. Noras ma 81 lat i zwykle smyczkowcy w tym wieku unikaj\u0105 ju\u017c grania. On nie ma powodu. To by\u0142o naprawd\u0119 pi\u0119knie.<\/p>\n\n\n\n Hiszpa\u0144ska skrzypaczka Leticia Moreno z Krupi\u0144skim podj\u0119li si\u0119 nie\u0142atwego zadania wykonania rozbudowanej II Sonaty na skrzypce i fortepian<\/em> z 1999 r. – czas powstania utwor\u00f3w Pendereckiego bywa \u0142atwy do odgadni\u0119cia, np. pewne upodobanie do marszy troch\u0119 a la Prokofiew przysz\u0142o w\u0142a\u015bnie w tym czasie. Na d\u0142ugo te\u017c zago\u015bci\u0142y motywy doskonale znane z Ubu Kr\u00f3la<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Duo concertante<\/em> na skrzypce i kontrabas zosta\u0142o napisane dla Anne-Sophie Mutter i Romana Patkolo, ale i w ca\u0142kowicie polskim wykonaniu – Aleksandry Kuls i Jurka Dyba\u0142a – zabrzmia\u0142o z prawdziwym wdzi\u0119kiem. Nie bardzo przypad\u0142a mi do gustu wersja Chaccony in memoriam Giovanni Paolo II<\/em> na trio fortepianowe (autorstwa Jeajoona Ryu, korea\u0144skiego ucznia Pendereckiego), fortepian za bardzo si\u0119 wybija\u0142. Za to Kartki z nienapisanego dziennika<\/em> – tym razem w wersji na kwintet z kontrabasem (Kwartet Daf\u00f4 i Jurek Dyba\u0142) – by\u0142y godnym zwie\u0144czeniem koncertu, pozostawiaj\u0105c nas jednak w niepokoju. Taki to utw\u00f3r, takie to wspomnienia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zaczyna si\u0119 apogeum obchod\u00f3w 90. urodzin Krzysztofa Pendereckiego. Dok\u0142adna data jubileuszu jutro – wtedy w FN zagra Anne-Sophie Mutter.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11018"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11018"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11018\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11019,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11018\/revisions\/11019"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11018"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11018"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11018"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}