
{"id":11020,"date":"2023-11-24T00:13:17","date_gmt":"2023-11-23T23:13:17","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=11020"},"modified":"2023-11-24T00:13:17","modified_gmt":"2023-11-23T23:13:17","slug":"mutter-na-urodziny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2023\/11\/24\/mutter-na-urodziny\/","title":{"rendered":"Mutter na urodziny"},"content":{"rendered":"\n<p>Orkiestra Filharmonii Narodowej pod batut\u0105 Andrzeja Boreyki i z Anne-Sophie Mutter jako solistk\u0105 uczcili 90. urodziny Krzysztofa Pendereckiego.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Zacz\u0119li jednak od <em>Muzyki \u017ca\u0142obnej<\/em> Witolda Lutos\u0142awskiego. Nie zosta\u0142o to nigdzie powiedziane, ale mnie poinformowano, \u017ce ten utw\u00f3r zosta\u0142 wybrany, poniewa\u017c Penderecki nim dyrygowa\u0142 &#8211; taki sam by\u0142 pow\u00f3d wyboru na jutrzejszy koncert <em>III Symfonii<\/em> Henryka Miko\u0142aja G\u00f3reckiego. Oczywi\u015bcie poza tym, \u017ce w tym roku w styczniu min\u0119\u0142y 110. urodziny Lutos\u0142awskiego, a 90. urodziny G\u00f3reckiego przypadaj\u0105 6 grudnia (drugie wi\u0119c imi\u0119 przyni\u00f3s\u0142 sobie z kalendarza). By\u0142 to \u015bwietny przerywnik w du\u017cej porcji muzyki Pendereckiego.<\/p>\n\n\n\n<p>Co do dzisiejszego jubilata, tym razem zatrzymali\u015bmy si\u0119 na specyficznym czasie kolejnego przeistaczania si\u0119 jego stylu. <em>Passacaglia i Rondo<\/em> powsta\u0142y w 1988 r.; p\u00f3\u017aniej sta\u0142y si\u0119 cz\u0119\u015bciami <em>III Symfonii<\/em> &#8211; <em>Passacaglia<\/em> czwart\u0105, a <em>Rondo<\/em> drug\u0105 (kt\u00f3ra w symfonii ma tylko oznaczenie tempa: <em>Allegro con brio<\/em>). <em>Passacaglia<\/em> ma jeszcze pewne cechy poprzedniego okresu, np. powtarzana basowa nuta (od kt\u00f3rej te\u017c zaczyna si\u0119 <em>II Koncert skrzypcowy &#8222;Metamorfozy&#8221;<\/em>) znana jest jeszcze z Magnificat (1974). W <em>Rondzie<\/em> z kolei s\u0142ycha\u0107 motywy znane m.in. z <em>Czarnej maski<\/em>, powsta\u0142ej par\u0119 lat wcze\u015bniej. Natomiast <em>II Koncert skrzypcowy<\/em> powsta\u0142 w latach 1992-95, czyli zaraz po <em>Ubu kr\u00f3lu<\/em> &#8211; i to te\u017c jest s\u0142yszalne.<\/p>\n\n\n\n<p>Mutter jest w \u015bwietnej formie, i to cieszy, zw\u0142aszcza \u017ce poprzednim razem, gdy j\u0105 s\u0142ysza\u0142am (na pogrzebie kompozytora), by\u0142a w du\u017co gorszej, co podobno nale\u017ca\u0142o z\u0142o\u017cy\u0107 na karb przebytego w\u0142a\u015bnie covidu. Dzi\u015b wszystko by\u0142o bez pud\u0142a, pi\u0119knie brzmia\u0142 jej wspania\u0142y instrument, a przecie\u017c do tego utworu, podobnie jak do <em>II Sonaty,<\/em> trzeba kondycji, poniewa\u017c jest bardzo d\u0142ugi &#8211; no i nie zabrak\u0142o jej.<\/p>\n\n\n\n<p>Jutro znikam na par\u0119 dni, ale jak dobrze p\u00f3jdzie, to w niedziel\u0119 jestem w \u0141odzi na <em>Raju utraconym<\/em>.<\/p>\n\n\n\n<p>PS. Podejrza\u0142am konkurs im. Fitelberga &#8211; jutro fina\u0142y, niestety nie mamy ju\u017c polskiej reprezentacji. Szkoda. Do kolejnego etapu przeszli: Maria Fuller, Sukjong Kim, Mikhail Mering, Joonas Pitk\u00e4nen, Sergey Simakov i Jong-Jie Yin. Udzia\u0142 dyrygentek w finale wzr\u00f3s\u0142 do jednej trzeciej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Orkiestra Filharmonii Narodowej pod batut\u0105 Andrzeja Boreyki i z Anne-Sophie Mutter jako solistk\u0105 uczcili 90. urodziny Krzysztofa Pendereckiego.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11020"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11020"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11020\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11021,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11020\/revisions\/11021"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11020"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11020"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11020"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}