NFM od przysz\u0142ego sezonu b\u0119dzie mie\u0107 nowego dyrektora artystycznego. Umow\u0119 do ko\u0144ca sezonu 2028\/9 podpisa\u0142 dzi\u015b Christoph Eschenbach.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
To posta\u0107 wybitna, znana nam z wyst\u0119p\u00f3w tak\u017ce w Polsce – g\u0142\u00f3wnie w ramach Wielkanocnych Festiwali Beethovenowskich, po starej przyja\u017ani z pp. Pendereckimi, ale te\u017c w\u0142a\u015bnie w NFM, ostatnio we wrze\u015bniu na inauguracji festiwalu Wratislavia Cantans. Pokazywa\u0142 si\u0119 nam zar\u00f3wno w charakterze pianisty, jak i dyrygenta (w obu rolach jest znakomity).<\/p>\n\n\n\n
Obj\u0119cie stanowiska w\u0142a\u015bnie we Wroc\u0142awiu jest dla niego czym\u015b specjalnym, poniewa\u017c tutaj si\u0119 urodzi\u0142 w 1940 r. Niewiele sp\u0119dzi\u0142 tu czasu, szybko zosta\u0142 sierot\u0105 – matka, pianistka i \u015bpiewaczka, zmar\u0142a przy porodzie, ojciec, profesor muzykologii i ceniony ch\u00f3rmistrz, w 1945 r. zgin\u0105\u0142 wcielony jako antyfaszysta do batalionu karnego. Chowa\u0142a go babka, ale podczas ucieczki do Niemiec zaraz po wojnie r\u00f3wnie\u017c zmar\u0142a – w obozie uchod\u017ac\u00f3w, na tyfus. Kuzynka jego matki, tak\u017ce pianistka, wraz z m\u0119\u017cem zaopiekowa\u0142a si\u0119 ch\u0142opcem; adoptowali go i dali mu swoje nazwisko (jego ojciec nazywa\u0142 si\u0119 Heribert Ringmann, a matka Margarethe Jaross; dyrygent uczci\u0142 ich ostatnio tworz\u0105c sw\u00f3j program wsparcia m\u0142odych muzyk\u00f3w i mianuj\u0105c go nazwiskami rodzic\u00f3w). Dramatyczne losy sprawi\u0142y, \u017ce ma\u0142y Christoph przesta\u0142 m\u00f3wi\u0107. Z traumy podni\u00f3s\u0142 si\u0119 dzi\u0119ki muzyce – zacz\u0119\u0142a go uczy\u0107 przybrana matka. Jako pianista jeszcze jako dziecko odnosi\u0142 sukcesy; z czasem zdobywa\u0142 nagrody na wa\u017cnych konkursach (ARD, Clary Haskill). W dziedzinie dyrygentury za swoich najwa\u017cniejszych mentor\u00f3w uwa\u017ca Herberta von Karajana i George’a Szella. Sta\u0142 na czele wielu wa\u017cnych zespo\u0142\u00f3w: Tonhalle w Zurychu, Houston Symphony, NDR Orchester, Philadelphia Orchestra, Orchestre de Paris, Narodowej Orkiestry w Waszyngtonie, wreszcie – przez ostatnich par\u0119 lat – berli\u0144skiej Konzerthausorchester, kt\u00f3r\u0105 od tego sezonu przej\u0119\u0142a od niego Joana Mallwitz.<\/p>\n\n\n\n
Powr\u00f3t do Wroc\u0142awia jest dla niego, jak m\u00f3wi, nie tylko powrotem do domu, ale te\u017c w\u0142\u0105czeniem si\u0119 w wielk\u0105 tradycj\u0119 muzyczn\u0105 Breslau\/Wroc\u0142awia, do kt\u00f3rej nale\u017ca\u0142 tak\u017ce jego ojciec; czuje si\u0119 kontynuatorem jego \u015bcie\u017cki. Kiedy o tym m\u00f3wi, jest wyra\u017anie wzruszony. To swoj\u0105 drog\u0105 symboliczne, \u017ce w\u0142a\u015bnie on obejmuje wroc\u0142awsk\u0105 orkiestr\u0119 od 80. sezonu po wojnie. A jeszcze przed sezonem zadyryguje na Wratislavii Msz\u0119<\/em> Brucknera.<\/p>\n\n\n\n Na dzisiejszym briefingu w NFM nie by\u0142o mowy o tym, ile poprowadzi koncert\u00f3w w sezonie; zapowiedzia\u0142 tylko, \u017ce zamierza si\u0119 udziela\u0107 r\u00f3wnie\u017c jako pianista, ale zaczeka z tym do wiosny, poniewa\u017c – jak t\u0142umaczy – par\u0119 lat temu z\u0142ama\u0142 palec, kt\u00f3ry co prawda si\u0119 zr\u00f3s\u0142, ale zim\u0105 odzywaj\u0105 si\u0119 w nim b\u00f3le artretyczne. Ale poza tym dobrze wygl\u0105da i, jak deklaruje, jest w dobrym zdrowiu, nie czuje si\u0119 na sw\u00f3j wiek (m\u0142odszy od niego o rok by\u0142y szef NOSPR Lawrence Foster jest w o wiele gorszej formie fizycznej). I to te\u017c, jak twierdzi, zas\u0142uga muzyki.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" NFM od przysz\u0142ego sezonu b\u0119dzie mie\u0107 nowego dyrektora artystycznego. Umow\u0119 do ko\u0144ca sezonu 2028\/9 podpisa\u0142 dzi\u015b Christoph Eschenbach.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11067"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11067"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11067\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11070,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11067\/revisions\/11070"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11067"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11067"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11067"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}