Inauguracyjny koncert festiwalu \u0141a\u0144cuch XXI w wykonaniu Orkiestry Polskiego Radia pod batut\u0105 jej szefa Micha\u0142a Klauzy zawiera\u0142 dzie\u0142a kompozytor\u00f3w, kt\u00f3rzy \u017cyli w czasach g\u0142\u00f3wnego bohatera festiwalu.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
A \u017ce Lutos\u0142awski \u017cy\u0142 80 lat, rozrzut m\u00f3g\u0142 by\u0107 do\u015b\u0107 du\u017cy. Ka\u017cdy z pi\u0119ciu festiwalowych koncert\u00f3w, tradycyjnie ju\u017c w Studiu im. Lutos\u0142awskiego, o programie u\u0142o\u017conym i w tym roku przez muzykologa Marcina Krajewskiego, zawiera utw\u00f3r patrona w kontekstach zwykle bardzo ciekawych. Przy okazji poznajemy te\u017c dzie\u0142a nieznane lub rzadko wykonywane.<\/p>\n\n\n\n
Tak by\u0142o i dzi\u015b. Nie pami\u0119tam, \u017cebym kiedy\u015b tu s\u0142ysza\u0142a A time there was<\/a><\/em>… Brittena, urocz\u0105 suit\u0119 pi\u0119ciu autorskich wariacji na temat angielskich pie\u015bni ludowych, po\u015bwi\u0119con\u0105 Percy’emu Graingerowi, wielkiemu orygina\u0142owi, kt\u00f3ry te\u017c opracowywa\u0142 angielskie melodie. Po raz pierwszy z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 (tym bardziej, \u017ce by\u0142o to polskie prawykonanie) s\u0142ysza\u0142am II Koncert skrzypcowy<\/a><\/em> szwajcarskiego kompozytora Willy’ego Burkharda (1900-1955), kt\u00f3ry bardzo pasowa\u0142 do poprzedniego utworu, podobnie \u0142agodny \u015bpiewny i mi\u0142y w s\u0142uchaniu. Co \u0142\u0105czy te dzie\u0142a z Lutos\u0142awskim? Nie za wiele, ale w utworze Burkharda zwr\u00f3ci\u0142y moj\u0105 uwag\u0119 liczne tercjowe pasa\u017ce, kt\u00f3re i Lutos\u0142awski lubi\u0142.<\/p>\n\n\n\n Po przerwie wycieczka w czas p\u00f3\u017aniejszy i wcze\u015bniejszy zarazem, czyli \u015brodkowa cz\u0119\u015b\u0107 Rendering<\/em> Luciano Berio. Tak si\u0119 sk\u0142ada, \u017ce ten utw\u00f3r s\u0142ysza\u0142am ju\u017c w tym miejscu dwa razy, w dw\u00f3ch wykonaniach: najpierw r\u00f3wnie\u017c Radi\u00f3wki<\/a>, a po latach – Sinfonii Varsovii<\/a>. Ten oniryczny w\u0142a\u015bciwie utw\u00f3r (tylko pytanie, komu to si\u0119 \u015bni, kompozytorowi czy s\u0142uchaczowi) by\u0142 ca\u0142kiem niez\u0142ym wst\u0119pem do \u0141a\u0144cucha II na skrzypce i orkiestr\u0119, cho\u0107 oczywi\u015bcie wola\u0142abym przepi\u0119kne orkiestrowe Interludium<\/a><\/em>, kt\u00f3re Lutos\u0142awski napisa\u0142 w\u0142a\u015bnie w tym celu, a dok\u0142adniej – \u017ceby je gra\u0107 pomi\u0119dzy Partit\u0105<\/em> (w wersji orkiestrowej) a w\u0142a\u015bnie \u0141a\u0144cuchem II<\/em>. Te\u017c brzmi, jakby si\u0119 komu\u015b \u015bni\u0142o.<\/p>\n\n\n\n I teraz o soli\u015bcie – by\u0142 nim bia\u0142oruski (ale od dawna na Zachodzie) skrzypek \u015bredniego pokolenia (rocznik 1984) Artiom Shishkov. Znakomity muzyk, gra pi\u0119knym d\u017awi\u0119kiem (chyba ma dobry instrument), a Lutos\u0142awskiego – wr\u0119cz z czu\u0142o\u015bci\u0105 (w radiowej wypowiedzi podczas przerwy powiedzia\u0142, \u017ce dopiero niedawno pozna\u0142 t\u0119 muzyk\u0119 i j\u0105 uwielbia. To by\u0142o s\u0142yszalne. Przyj\u0119ty bardzo ciep\u0142o zabisowa\u0142 pierwsz\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 Sonaty C-dur<\/em> Bacha, kt\u00f3r\u0105 zagra\u0142 pi\u0119knie i bardzo stylowo.<\/p>\n\n\n\n Jutro na \u0141a\u0144cuchu Meccore String Quartet, ale ja id\u0119 do Opery Narodowej na premier\u0119 Medei<\/em> Cherubiniego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Inauguracyjny koncert festiwalu \u0141a\u0144cuch XXI w wykonaniu Orkiestry Polskiego Radia pod batut\u0105 jej szefa Micha\u0142a Klauzy zawiera\u0142 dzie\u0142a kompozytor\u00f3w, kt\u00f3rzy \u017cyli w czasach g\u0142\u00f3wnego bohatera festiwalu.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11087"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11087"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11087\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11089,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11087\/revisions\/11089"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11087"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11087"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11087"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}