Inauguracyjny koncert symfoniczny tegorocznego Polin Music Festival wype\u0142ni\u0142a Orkiestra Polskiego Radia pod batut\u0105 Micha\u0142a Klauzy, z a\u017c tr\u00f3jk\u0105 solist\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Kajetan Prochyra zapowiadaj\u0105c wspomnia\u0142, \u017ce po tragedii 7 pa\u017adziernika zosta\u0142 zmieniony program tego koncertu, a ca\u0142y wiecz\u00f3r zosta\u0142 po\u015bwi\u0119cony Alexowi Danzygowi, jednemu z zak\u0142adnik\u00f3w, historykowi i przyjacielowi muzeum, maj\u0105cemu r\u00f3wnie\u017c polskie obywatelstwo. Nie wiadomo, czy jeszcze \u017cyje…<\/p>\n\n\n\n
Dwa zatem pierwsze utwory by\u0142y poniek\u0105d \u017ca\u0142obne, cho\u0107 nie wychodzi\u0142y z krainy \u0142agodno\u015bci. Ma’alot<\/a><\/em> Henryka Warsa<\/a> z ostatnich lat jego \u017cycia upami\u0119tnia tragedi\u0119 uczni\u00f3w szko\u0142y w mie\u015bcie o tej nazwie, ale przynosi raczej jakby sielsk\u0105 zadum\u0119 ni\u017c rozpacz. Mo\u017cna by\u0107 troch\u0119 zaskoczonym, \u017ce autor Mi\u0142o\u015b\u0107 ci wszystko wybaczy<\/em> stworzy\u0142 dzie\u0142o troch\u0119 jakby podobne do utwor\u00f3w kompozytor\u00f3w izraelskich ze zbli\u017conego czasu.<\/p>\n\n\n\n Podobna nutka pobrzmiewa tak\u017ce w Halil<\/a><\/em> Leonarda Bernsteina<\/a> (pierwsze wykonanie w Polsce), cho\u0107 pocz\u0105tkowo jest to utw\u00f3r bardziej dysonansowy. Tytu\u0142 oznacza po hebrajsku po prostu flet, a kompozycja jest po\u015bwi\u0119cona fleci\u015bcie Yadinowi Tanenbaumowi, kt\u00f3ry zgin\u0105\u0142 w wojnie Jom Kippur. Solowy flet Ani Karpowicz wchodzi\u0142 w dialog z fletem piccolo, skrzypcami i rozbudowan\u0105 perkusj\u0105.<\/p>\n\n\n\n W centrum programu znalaz\u0142 si\u0119 utw\u00f3r zam\u00f3wiony na ten festiwal: Tfiles<\/em> (Modlitwa), koncert klarnetowy ameryka\u0144skiego kompozytora Alexa Weisera napisany z inspiracji wierszem Kadii Mo\u0142odowskiej, jednej z wa\u017cniejszych postaci literatury jidysz. Bardzo si\u0119 ten utw\u00f3r uda\u0142 – pe\u0142en szlachetnej prostoty i ciep\u0142a. Solist\u0105 by\u0142 Andrzej Ciepli\u0144ski, kt\u00f3ry znakomicie si\u0119 wczu\u0142 w klimat. Na bis zagra\u0142 przygotowany z orkiestr\u0105 kawa\u0142ek klezmerski (ju\u017c kiedy\u015b zrobi\u0142 co\u015b takiego z AUKSO w NOSPR). I na koniec przedziwny III Koncert fortepianowy<\/em> Avnera Dormana, mieszanka zwrot\u00f3w romantycznych i faktury repetitive music. Zaskakuj\u0105ce po\u0142\u0105czenia. Przekonuj\u0105cym solist\u0105 by\u0142 Mackenzie Melemed, znany nam ju\u017c z Festiwalu Beethovenowskiego sprzed 5 lat, a sw\u00f3j wyst\u0119p (nie\u0142atwy, bo trzeba d\u0142ugo gra\u0107 intensywnie) dope\u0142ni\u0142 bisem: woln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 jednej z sonat tego kompozytora.<\/p>\n\n\n\n Przyjemna i ciekawa muzyka by\u0142a te\u017c poprzedniego wieczoru na „biforce”, albo „zerowym koncercie” festiwalu. Kilkuosobowy zesp\u00f3\u0142 kameralny wraz ze \u015bwietn\u0105 \u015bpiewaczk\u0105 Eliz\u0105 Bagg (na co dzie\u0144 zajmuj\u0105c\u0105 si\u0119 raczej muzyk\u0105 awangardow\u0105) wykona\u0142 and all the days were purple<\/a><\/em> tego samego Alexa Weisera, dzie\u0142o oparte na poezji jidysz (cho\u0107 s\u0105 i teksty po angielsku), troch\u0119 eklektyczne, ale te\u017c mi\u0142e w s\u0142uchaniu. Ponadto tego wieczoru wyst\u0105pi\u0142o jako niespodzianka Duo Karolina Miko\u0142ajczyk & Iwo Jedynecki, aby zaprezentowa\u0107 Ko\u0142ysank\u0119<\/em> Dalit Warshaw – ma\u0142\u0105 zapowied\u017a utworu, kt\u00f3ry izraelsko-ameryka\u0144ska kompozytorka w\u0142a\u015bnie pisze na zam\u00f3wienie festiwalu i kt\u00f3ry, jak dobrze p\u00f3jdzie, zostanie wykonany za rok. I jeszcze zagrali rewelacyjne 5 utwor\u00f3w na skrzypce i orkiestr\u0119<\/em> Aleksandra Tansmana (akordeon tu musi robi\u0107 za orkiestr\u0119, ale to si\u0119 udaje). \u015awietny to jest duet i ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce otrzyma\u0142 Paszport Polityki. W przysz\u0142otygodniowym numerze m\u00f3j wywiad z nimi, a tutaj podrzucam<\/a> przedmiot jednej z anegdot, kt\u00f3re w tym wywiadzie si\u0119 znajduj\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Inauguracyjny koncert symfoniczny tegorocznego Polin Music Festival wype\u0142ni\u0142a Orkiestra Polskiego Radia pod batut\u0105 Micha\u0142a Klauzy, z a\u017c tr\u00f3jk\u0105 solist\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11133"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11133"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11133\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11134,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11133\/revisions\/11134"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11133"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11133"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11133"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}