To by\u0142 koncert najbardziej zbli\u017cony do tematu festiwalu, a przy tym swoisty eksperyment.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Pierwszy raz co\u015b takiego wydarzy\u0142o si\u0119 na Festiwalu Beethovenowskim – eksperymenty wok\u00f3\u0142 muzyki kameralnej i transkrypcji utwor\u00f3w przeznaczonych na inne sk\u0142ady zdarza\u0142y si\u0119 raczej na festiwalu Chopin i Jego Europa. Tam jednak zwykle skrzykuje si\u0119 najlepszych polskich kameralist\u00f3w, na tyle rasowych, \u017ce nie daj\u0105 plamy nawet po niewielu pr\u00f3bach. Zesp\u00f3\u0142 pod szumn\u0105 nazw\u0105 Wiener Kammersymphonie jest w rzeczywisto\u015bci kwintetem smyczkowym (dwoje skrzypiec, alt\u00f3wka, wiolonczela i kontrabas) i specjalizuje si\u0119 w transkrypcjach dokonanych przez siebie, kt\u00f3re nie zawsze s\u0105 zr\u0119czne, a w tak cienkiej fakturze niestety wszelkie niedoskona\u0142o\u015bci wyra\u017aniej si\u0119 obna\u017caj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Forma koncertu by\u0142a nietypowa: pomi\u0119dzy cz\u0119\u015bciami poszczeg\u00f3lnych utwor\u00f3w recytator Franz Tscherne czyta\u0142 fragmenty rozwa\u017ca\u0144 o metafizyce muzyki autorstwa Arthura Schopenhauera. Nie wszystko w tych rozwa\u017caniach jest jasne i si\u0119 sprawdza, ale filozof deklaruje si\u0119 jako zwolennik muzyki b\u0119d\u0105cej sztuk\u0105 czyst\u0105 („…muzyka jest z pewno\u015bci\u0105 sztuk\u0105 samodzieln\u0105, a nie tylko pomocnicz\u0105 wobec poezji, i to sztuk\u0105 najpot\u0119\u017cniejsz\u0105 ze wszystkich i dlatego osi\u0105ga w pe\u0142ni swoje cele w\u0142asnymi \u015brodkami, wi\u0119c z pewno\u015bci\u0105 nie potrzebuje s\u0142\u00f3w przy \u015bpiewie ani akcji w operze”). O symfoniach Beethovena pisze, \u017ce mo\u017cna w nich ujrze\u0107 „skrajny zam\u0119t, u kt\u00f3rego podstaw le\u017cy jednak najdoskonalszy porz\u0105dek” i \u017ce s\u0142uchaj\u0105c ich nadajemy im tre\u015bci wynikaj\u0105ce z w\u0142asnej fantazji, ale przecie\u017c to tylko „czysta forma bez materialnej tre\u015bci, jakby tylko \u015bwiat duchowy bez materii”.<\/p>\n\n\n\n
Muzycy grali fragmenty Twor\u00f3w Prometeusza<\/em>, pierwsze dwie cz\u0119\u015bci Sonaty c-moll „Patetycznej”<\/em> i VIII Symfoni\u0119<\/em>. Jak ju\u017c wspomnia\u0142am, du\u017co tam by\u0142o niedoskona\u0142o\u015bci, ale by\u0142a to troch\u0119 zabawa w granie salonowe, tym bardziej, \u017ce koncert mia\u0142 miejsce w sali kameralnej FN. Raczej wydarzenie s\u0142owno-muzyczne ni\u017c wielkie prze\u017cycie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" To by\u0142 koncert najbardziej zbli\u017cony do tematu festiwalu, a przy tym swoisty eksperyment.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11179"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11179"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11179\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11180,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11179\/revisions\/11180"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11179"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11179"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11179"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}