{"id":11183,"date":"2024-03-24T23:16:23","date_gmt":"2024-03-24T22:16:23","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=11183"},"modified":"2024-03-25T11:28:25","modified_gmt":"2024-03-25T10:28:25","slug":"pasja-savalla","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2024\/03\/24\/pasja-savalla\/","title":{"rendered":"Pasja Savalla"},"content":{"rendered":"\n

Subtelna i wzruszaj\u0105ca. Taka by\u0142a Pasja Janowa<\/em> Bacha w wykonaniu zespo\u0142\u00f3w Jordiego Savalla: La Capella Reial de Catalunya i Le Concert des Nations.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Wys\u0142uchali\u015bmy jej w krakowskim ICE, a koncert by\u0142 zarazem cz\u0119\u015bci\u0105 cyklu ICE Classic i uroczystym rozpocz\u0119ciem festiwalu Misteria Paschalia (od tego roku kierowanego przez Vincenta Dumestre’a). Sala Audytoryjna by\u0142a pe\u0142na do ostatniego balkonu, wi\u0119c obowi\u0105zkowy stojak po koncercie naprawd\u0119 robi\u0142 wra\u017cenie – i prawie nikt nie mia\u0142 w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce trzeba wsta\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Si\u0142\u0105 rzeczy przypomina\u0142am sobie wcze\u015bniej dawne wyst\u0119py Savalla na Misteriach Paschaliach, kiedy przyje\u017cd\u017ca\u0142 tu co roku i pokazywa\u0142 jeden ze swoich program\u00f3w-sk\u0142adanek, kt\u00f3re du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 publiczno\u015bci uwielbia\u0142a, ale niekt\u00f3rzy mniej, czy to z powodu pewnej jednak czasem sztuczno\u015bci tych zestaw\u00f3w, czy zbytniemu poddaniu muzyki r\u00f3\u017cnym ideom i historiom. Tym razem to by\u0142o co\u015b zupe\u0142nie innego: po prostu czysty Bach, wielka skromno\u015b\u0107 i godno\u015b\u0107, a przy tym lekko\u015b\u0107, brak zad\u0119cia. Ta pasja jest sama w sobie skromniejsza od Mateuszowej<\/em>, zreszt\u0105 dlatego w\u0142a\u015bnie j\u0105 wol\u0119; ta druga kojarzy mi si\u0119 z bardzo ozdobnym barokiem z du\u017c\u0105 ilo\u015bci\u0105 anio\u0142k\u00f3w. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c w\u0142a\u015bnie Mateuszow\u0105<\/em> wykonywa\u0142 wczoraj w NOSPR Herreweghe z zespo\u0142em – spotka\u0142am wielu znajomych, kt\u00f3rzy tu przyjechali w\u0142a\u015bnie stamt\u0105d, wszyscy byli zachwyceni i chwalili solist\u00f3w, zw\u0142aszcza Juliana Pr\u00e9gardiena, kt\u00f3ry pono\u0107 okaza\u0142 si\u0119 fantastycznym, bardzo ekspresyjnym Ewangelist\u0105 (nie w\u0105tpi\u0119!). U Savalla w tej roli mieli\u015bmy polonicum: Jana Petryk\u0119, m\u0142odego tenora osiad\u0142ego w Wiedniu, kt\u00f3ry studiowa\u0142 tam i w Linzu i \u015bpiewa bardzo r\u00f3\u017cn\u0105 muzyk\u0119, od dawnej do wsp\u00f3\u0142czesnej. Jego Ewangelista nie by\u0142 mo\u017ce nadekspresyjny, by\u0142 raczej z tych opowiadaj\u0105cych i wsp\u00f3\u0142czuj\u0105cych, a ja to w\u0142a\u015bnie lubi\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Savall wszed\u0142 na scen\u0119 o lasce, mia\u0142 przygotowane wysokie krzes\u0142o typu barowego, na kt\u00f3rym z pocz\u0105tku mniej, ale potem ju\u017c cz\u0119\u015bciej si\u0119 opiera\u0142. Ale obok sta\u0142o krzes\u0142o z opart\u0105 o nie gamb\u0105 i zgad\u0142am, \u017ce sam Maestro zagra na niej solo w Es ist vollbracht<\/em>. I tak rzeczywi\u015bcie si\u0119 sta\u0142o, a by\u0142o to granie bardzo delikatne, jak najdalej od kiczu, kt\u00f3ry cz\u0119sto si\u0119 w tej arii uprawia (szkoda tylko, \u017ce akurat kontratenor Raffaele Pe by\u0142 w tym zestawie najs\u0142abszym ogniwem i strasznie fa\u0142szowa\u0142). Tak\u017ce brzmienie dw\u00f3ch wiol (sopranowa i amorka) w arii basowej Betrachte meine Seel<\/em> i nast\u0119puj\u0105cej po niej tenorowej Erw\u00e4ge, wie sein blutgef\u00e4rbter R\u00fccken<\/em> nada\u0142o im zupe\u0142nie innego charakteru.<\/p>\n\n\n\n

Poza wspomnianym kontratenorem wszyscy soli\u015bci byli \u015bwietni, szczeg\u00f3lnie sopranistka Miriam Feuersinger o anielskiej wprost barwie, bas Manuel Walser jako Jezus i tenor Ferran Mitjans, kt\u00f3ry jest zarazem cz\u0142onkiem La Capella Reial; ch\u00f3r zreszt\u0105 te\u017c by\u0142 znakomity. Lluis Vilamaj\u00f3, kt\u00f3ry go przygotowa\u0142, wyszed\u0142 te\u017c do uk\u0142on\u00f3w, a do bisu si\u0119 do\u0142\u0105czy\u0142, podobnie zreszt\u0105 jak soli\u015bci; by\u0142o to powt\u00f3rzenie ostatniego chora\u0142u. Savall je zapowiedzia\u0142 z kartki w bli\u017cej nierozpoznawalnym j\u0119zyku, mo\u017cna by\u0142o tylko zrozumie\u0107, \u017ce to w intencji solidarno\u015bci z Ukrain\u0105. I to w\u0142a\u015bciwie wystarczy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Subtelna i wzruszaj\u0105ca. Taka by\u0142a Pasja Janowa Bacha w wykonaniu zespo\u0142\u00f3w Jordiego Savalla: La Capella Reial de Catalunya i Le Concert des Nations.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11183"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11183"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11183\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11187,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11183\/revisions\/11187"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11183"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11183"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11183"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}