Mo\u017cna ich s\u0142ucha\u0107, mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 na wystawie w Pa\u0142acu\nPotockich \u2013 do \u015brody w\u0142\u0105cznie w ramach Misteri\u00f3w Paschali\u00f3w s\u0105 Keyboard Days.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Rano i w ci\u0105gu dnia warsztaty, po po\u0142udniu i pod wiecz\u00f3r\nkr\u00f3tkie, godzinne recitale, po po\u0142udniu wyk\u0142ady, a p\u00f3\u017anym wieczorem, ju\u017c w\nramach g\u0142\u00f3wnego nurtu, recitale (te\u017c nied\u0142ugie, godzinne) w Ko\u015bciele Niepokalanego\nPocz\u0119cia NMP.<\/p>\n\n\n\n
Na wystawie mo\u017cna obejrze\u0107 oczywi\u015bcie przede wszystkim kopie\ni rekonstrukcje, jest tylko jeden oryginalny klawesyn z XVII w. zbudowany w\nLyonie, ale mo\u017cna sobie wyobrazi\u0107, o ile dro\u017csze by\u0142oby ubezpieczenie, gdyby\nby\u0142o wi\u0119cej orygina\u0142\u00f3w \u2013 w sumie instrument\u00f3w jest 19. Pochodz\u0105 z kilku kolekcji,\ng\u0142\u00f3wnie konserwatorium w Gandawie, Fran\u00e7ois Ryelandta i Jean-Luca Ho. Zestaw ma\ndu\u017c\u0105 warto\u015b\u0107 edukacyjn\u0105, poniewa\u017c s\u0105 tu klawesyny r\u00f3\u017cnych rodzaj\u00f3w, typy z\nr\u00f3\u017cnych kraj\u00f3w (flamandzki, francuski, niemiecki, hiszpa\u0144ski, w\u0142oski), w tym\ntak dziwaczne jak \u201ematka i dziecko\u201d z drug\u0105 ma\u0142\u0105 przeno\u015bn\u0105 klawiatur\u0105 czy\nklawiorgany, na kt\u00f3rych mo\u017cna gra\u0107 jednocze\u015bnie na szpinecie i ma\u0142ych organach,\na wygl\u0105da to jak sekretera, tyle \u017ce z klawiaturami. I oczywi\u015bcie jest\nklawicyterium, klawikord oraz kopia pianoforte Cristoforiego. Niekt\u00f3re s\u0105 przy\ntym naprawd\u0119 du\u017cej urody. Podobno by\u0142o ju\u017c dzi\u015b troch\u0119 szkolnych wycieczek,\n\u017ceby wystaw\u0119 zwiedzi\u0107; na kursy mistrzowskie te\u017c zg\u0142osi\u0142o si\u0119 troch\u0119 student\u00f3w,\ni to nie tylko z Polski.<\/p>\n\n\n\n
Ja by\u0142am na dw\u00f3ch recitalach w Pa\u0142acu Potockich. O 15. Lucie\nChabard uraczy\u0142a nas muzyk\u0105 flamandzk\u0105, angielsk\u0105, francusk\u0105, w\u0142osk\u0105 i\nhiszpa\u0144sk\u0105 g\u0142\u00f3wnie z prze\u0142omu XVI i XVII .; wi\u0119kszo\u015b\u0107 utwor\u00f3w \u0142\u0105czy\u0142o to, \u017ce\njedni kompozytorzy \u201epo\u017cyczali\u201d od drugich: Joachim van den Hove i John Bull ze\nSweelincka, Sweelinck z Petera Philipsa, ten\u017ce Philips z Luki Marenzia, Ercole\nPasquini z Cipriana de Rore itp. Bardzo ciekawe by\u0142o prze\u015bledzi\u0107, jak cz\u0119sta i\nnaturalna to by\u0142a praktyka. Po\u017cyczek nie by\u0142o na drugim recitalu \u2013 Jean-Luc Ho te\u017c\ngra\u0142 muzyk\u0119 tej epoki, ze szczeg\u00f3lnym naciskiem na Sweelincka oraz na o par\u0119\npokole\u0144 m\u0142odszego Juana Cabanillesa. Klawesynista w\u0142\u0105czy\u0142 do programu dwa anonimowe\npolonica: z Gda\u0144skiej tabulatury organowej<\/em> i Tabulatury oliwskiej<\/em>.\nZapowiedzia\u0142, \u017ce ju\u017c nied\u0142ugo zamierza stworzy\u0107 centrum muzyki dawnej w p\u00f3\u0142nocnej\nFrancji, gdzie przewiezie swoj\u0105 kolekcj\u0119 klawesyn\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Wieczorny cykl w ko\u015bciele zosta\u0142 nazwany Dormitio, czyli za\u015bni\u0119cie,\nale w\u0142a\u015bciwie mog\u0142aby by\u0107 Dobranocka \u2013 to chyba lepiej pasowa\u0142oby do wyst\u0119pu\nJustina Taylora, bo by\u0142o tu wiele \u017cywych historyjek i ta\u0144c\u00f3w, cho\u0107 nie tylko. To\nznakomity, m\u0142ody muzyk z charyzm\u0105 i luzem. Wybra\u0142 dwa instrumenty: pierwsz\u0105\ncz\u0119\u015b\u0107, z\u0142o\u017con\u0105 z dzie\u0142 zupe\u0142nie mi nieznanych tw\u00f3rc\u00f3w w\u0142oskich XVI i XVII w.,\njak Antonio Valente, Maddalena Casulana, Gioseffo Zarlino, Girolamo Diruta,\nAsciano Mayone, wykona\u0142 na niewielkim, jednomanua\u0142owym klawesynie. P\u00f3\u017aniej\nprzesiad\u0142 si\u0119 do wi\u0119kszego, dwumanua\u0142owego, na kt\u00f3rym gra\u0142 ju\u017c repertuar p\u00f3\u017aniejszy:\nArpeggio<\/em> z Toccaty d-moll<\/em> Alessandra Scarlattiego zagra\u0142 jako\npreludium do Fantazji chromatycznej<\/em> Bacha (bez fugi!), potem by\u0142 jeszcze\nBenedetto Marcello, par\u0119 utwor\u00f3w Bacha i na koniec Koncert w\u0142oski<\/em> (o\ndziwo ca\u0142y). Na bis zafundowa\u0142 nam sympatyczne polonicum: prost\u0105 kompozycj\u0119\nWandy Landowskiej opart\u0105 na ludowej melodii Oj, chmielu<\/em>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Mo\u017cna ich s\u0142ucha\u0107, mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 na wystawie w Pa\u0142acu Potockich \u2013 do \u015brody w\u0142\u0105cznie w ramach Misteri\u00f3w Paschali\u00f3w s\u0105 Keyboard Days.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11188"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11188"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11188\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11189,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11188\/revisions\/11189"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11188"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11188"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11188"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}