
{"id":11257,"date":"2024-05-14T23:12:38","date_gmt":"2024-05-14T21:12:38","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=11257"},"modified":"2024-05-14T23:12:38","modified_gmt":"2024-05-14T21:12:38","slug":"oda-z-grzmotami","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2024\/05\/14\/oda-z-grzmotami\/","title":{"rendered":"Oda z grzmotami"},"content":{"rendered":"\n<p>Chyba tak nale\u017ca\u0142oby przet\u0142umaczy\u0107 tytu\u0142 dzie\u0142a Georga Philippa Telemanna &#8211; <em>Die Donnerode<\/em> (bo raczej nie Oda grzmotu czy do grzmotu).<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Vox Luminis i Freiburger Barockorchester pod kierownictwem Lionela Meuniera wykonuj\u0105 ten program, co dzi\u015b w NOSPR, w ramach trasy: jutro graj\u0105 u siebie we Freiburgu, pojutrze w sali kameralnej Filharmonii Berli\u0144skiej, w pi\u0105tek w Stuttgarcie, a w sobot\u0119 w brukselskim Bozar. Zespo\u0142y wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105 ze sob\u0105 regularnie, w trzech projektach rocznie. W czerwcu orkiestra gra ju\u017c z kim\u015b innym &#8211; z Kristianem Bezuidenhoutem.<\/p>\n\n\n\n<p>Alpha uwieczni\u0142a ostatnio wsp\u00f3\u0142prac\u0119 zespo\u0142\u00f3w na p\u0142ycie <em>Himmelfahrt<\/em>, r\u00f3wnie\u017c z utworami Bacha i Telemanna, ale innymi ni\u017c dzi\u015b &#8211; jak sam tytu\u0142 wskazuje, na Wniebowst\u0105pienie. Mo\u017ce i obecny zestaw zostanie zarejestrowany? Brzmia\u0142 naprawd\u0119 \u0142adnie.<\/p>\n\n\n\n<p>Freiburger Barockorchester zwykle bywa prowadzona przez swojego koncertmistrza Gottfrieda van der Goltza. Dzi\u015b go nie by\u0142o, jako pierwszy skrzypek wyst\u0105pi\u0142 Peter Barczi, a Lionel Meunier jak zawsze sta\u0142 w\u015br\u00f3d swojego zespo\u0142u i \u015bpiewa\u0142 z nim, daj\u0105c od czasu do czasu dyskretne gesty. Jednak tylko w cz\u0119\u015bciach ch\u00f3ralnych, bo do innych si\u0119 nie wtr\u0105ca\u0142 &#8211; siedzia\u0142 i by\u0142o wida\u0107, \u017ce wszystko pod\u015bpiewuje, ale nie dyrygowa\u0142. Soli\u015bci, nawet nie wyszczeg\u00f3lnieni w programie, byli po prostu cz\u0142onkami zespo\u0142u.<\/p>\n\n\n\n<p>Program niespecjalnie mo\u017ce pasowa\u0142 do tematu muzyki sfer, ale do tematu natury jak najbardziej. Pomin\u0105wszy uniwersalno\u015b\u0107 <em>Missy brevis F-dur<\/em> Bacha (troch\u0119 recyklingu, ale jakiego pi\u0119knego), u Telemanna w owej odzie mieli\u015bmy i pioruny, i p\u0142omienie, i wzburzenie w\u00f3d, i dr\u017cenie ziemi. Co do owych burz, temperamentna kotlistka oddawa\u0142a pioruny nader trafnie, a i inne instrumenty te\u017c mia\u0142y sw\u00f3j udzia\u0142 w tej d\u017awi\u0119kona\u015bladowczo\u015bci. Utw\u00f3r powsta\u0142 po pami\u0119tnym, straszliwym trz\u0119sieniu ziemi w Lizbonie (1755); druga jego cz\u0119\u015b\u0107, ju\u017c bez takich efekt\u00f3w i po prostu nabo\u017cna, zosta\u0142a dopisana par\u0119 lat p\u00f3\u017aniej i odbija nastrojem od reszty.<\/p>\n\n\n\n<p>Ujmuj\u0105cy by\u0142 ten wyst\u0119p; muzycy dali te\u017c bis &#8211; wr\u00f3cili do Bacha i do <em>Gloria in excelsis Deo<\/em> z wykonanej wcze\u015bniej <em>Missy brevis<\/em>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Chyba tak nale\u017ca\u0142oby przet\u0142umaczy\u0107 tytu\u0142 dzie\u0142a Georga Philippa Telemanna &#8211; Die Donnerode (bo raczej nie Oda grzmotu czy do grzmotu).<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11257"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11257"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11257\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11258,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11257\/revisions\/11258"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11257"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11257"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11257"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}