{"id":11279,"date":"2024-06-02T00:24:57","date_gmt":"2024-06-01T22:24:57","guid":{"rendered":"https:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=11279"},"modified":"2024-06-02T00:24:57","modified_gmt":"2024-06-01T22:24:57","slug":"donuty-zamiast-piernikow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2024\/06\/02\/donuty-zamiast-piernikow\/","title":{"rendered":"Donuty zamiast piernik\u00f3w"},"content":{"rendered":"\n

Zrobi\u0142am sobie dzi\u015b – dzi\u0119ki Teatrowi Wielkiemu w \u0141odzi – Dzie\u0144 Dziecka i wybra\u0142am si\u0119 na premier\u0119 Jasia i Ma\u0142gosi<\/em> Engelberta Humperdincka. Pierwszy raz zreszt\u0105 widzia\u0142am t\u0119 oper\u0119 na \u017cywo.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

W Operze Narodowej, pod\u00f3wczas jeszcze warszawskim Teatrze Wielkim, wystawiano to dzie\u0142o ostatni raz na prze\u0142omie lat 70. i 80., o dzieci\u0144stwie ju\u017c w\u00f3wczas dawno zapomnia\u0142am, a cho\u0107 wiedzia\u0142am oczywi\u015bcie o istnieniu Jasia i Ma\u0142gosi<\/em>, to wstyd mo\u017ce si\u0119 przyzna\u0107, ale lepiej by\u0142 mi w\u00f3wczas znany brytyjski piosenkarz Engelbert Humperdinck (Arnold George Dorsey), bardzo zreszt\u0105 oldskulowy, i jego przeboje Release Me<\/em> czy The Last Waltz<\/em>… Z Jasia i Ma\u0142gosi<\/em> zna\u0142am dot\u0105d w\u0142a\u015bciwie tylko fragmenty orkiestrowe i – jak dzi\u015b si\u0119 okaza\u0142o – piosenk\u0119 Ma\u0142gosi z II aktu o „ma\u0142ym cz\u0142owieczku”, kt\u00f3ra jest zapo\u017cyczona<\/a>, a kt\u00f3ra w Polsce funkcjonuje jako piosenka o grzybku („…to jest grzybek, grzybek nasz, co w kapelusz schowa\u0142 twarz”).<\/p>\n\n\n\n

Jest to jednak opera co prawda dzieci\u0119ca, ale o bardzo doros\u0142ej jako\u015bci. Przede wszystkim Humperdinck by\u0142 wielbicielem Wagnera, co bardzo s\u0142yszalne jest w orkiestrze. By\u0142 jednak w stanie pogodzi\u0107 ten rozmach ze stosunkowo prostymi (co nie znaczy \u0142atwymi, o nie!) partiami wokalnymi, zawieraj\u0105cymi w\u0142a\u015bnie popularne melodie albo ich zr\u0119czne imitacje. W rezultacie muzyka jest lekka i pe\u0142na humoru, a przy tym po prostu dobra.<\/p>\n\n\n\n

Spektakl w \u0142\u00f3dzkim teatrze stworzy\u0142y artystki ze wspania\u0142\u0105 wyobra\u017ani\u0105, kt\u00f3r\u0105 mogli\u015bmy ju\u017c podziwia\u0107 w wielu innych realizacjach: re\u017cyserka Natalia Babi\u0144ska, scenografka i autorka kostium\u00f3w oraz animacji Diana Marsza\u0142ek i choreografka Anna Hop. Ca\u0142o\u015b\u0107 jest bardzo barwna i pe\u0142na wdzi\u0119ku. Ciekawostka, \u017ce ca\u0142y w\u0105tek piernikowy – mimo i\u017c dzieci przy wej\u015bciu do teatru by\u0142y cz\u0119stowane prawdziwymi pierniczkami z Torunia – zosta\u0142 oddany w estetyce raczej ameryka\u0144skich s\u0142odyczy, donut\u00f3w i im podobnych oraz barwnych lizak\u00f3w. Baba Jaga (pe\u0142na werwy Agnieszka Mak\u00f3wka) r\u00f3wnie\u017c jest niezwykle kolorowa, ale i tak pono\u0107 co mniejsze dzieci si\u0119 jej wystraszy\u0142y. Piernikowe dzieci zakl\u0119te przez ni\u0105 r\u00f3wnie\u017c wyst\u0119puj\u0105 w bardzo barwnych kostiumach, kt\u00f3re przy odczarowaniu zrzucaj\u0105. W kontra\u015bcie zar\u00f3wno Ja\u015b i Ma\u0142gosia, jak ich rodzice (a tak\u017ce pierniczki po zdj\u0119ciu swoich kolork\u00f3w) ubrani s\u0105 w kostiumy koloru naturalnego lnu.<\/p>\n\n\n\n

Sympatyczny jest pomys\u0142, by nie tylko jako owe pierniczki, ale tak\u017ce jako zwierz\u0105tka w lesie zatrudni\u0107 dzieci z ch\u00f3ru dzieci\u0119co-m\u0142odzie\u017cowego – dosta\u0142y one drobne zadania choreograficzne, a najbardziej rozbrajaj\u0105ce by\u0142y skacz\u0105ce zaj\u0105czki.<\/p>\n\n\n\n

Najwi\u0119cej jednak do roboty mia\u0142y Ja\u015b (Zuzanna Nalewajek) i Ma\u0142gosia (Patrycja Krzeszowska), obie \u015bwietne. No i orkiestra pod batut\u0105 Rafa\u0142a Janiaka, w kt\u00f3rej mo\u017ce nie wszystko wysz\u0142o idealnie, ale powinno z czasem si\u0119 ule\u017ce\u0107. Dzie\u0142o wchodzi do repertuaru, a ponadto 21 lipca o godz. 11 w Operze Ba\u0142tyckiej zostanie pokazane w ramach Baltic Opera Festival.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zrobi\u0142am sobie dzi\u015b – dzi\u0119ki Teatrowi Wielkiemu w \u0141odzi – Dzie\u0144 Dziecka i wybra\u0142am si\u0119 na premier\u0119 Jasia i Ma\u0142gosi Engelberta Humperdincka. Pierwszy raz zreszt\u0105 widzia\u0142am t\u0119 oper\u0119 na \u017cywo.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11279"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11279"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11279\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11280,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11279\/revisions\/11280"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11279"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11279"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11279"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}