Mog\u0142am dzi\u015b, jak co roku, obchodzi\u0107 \u015bwi\u0119to 4 czerwca (tym razem na Placu Zamkowym), mog\u0142am te\u017c p\u00f3j\u015b\u0107 na wr\u0119czenie nagr\u00f3d architektonicznych „Polityki”, ale ostatecznie wybra\u0142am si\u0119 na koncert Sinfonii Varsovii w Studiu im. Lutos\u0142awskiego.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Z nasz\u0105 orkiestr\u0105 wyst\u0105pili tym razem go\u015bcie z Wielkiej Brytanii – dyrygent Christopher Austin – i z Danii – wiolonczelista Jakob Kullberg i kompozytor Niels R\u00f8nsholdt. Ten ostatni napisa\u0142 dla solisty drugi ju\u017c koncert wiolonczelowy (wbrew temu, co powiedzia\u0142a zapowiadaj\u0105c Monika Pasiecznik, nie by\u0142o to zam\u00f3wienie od Sinfonii Varsovii, tyle tylko, \u017ce orkiestra zosta\u0142a zaproszona do nagrania utworu). Pierwszy nazywa\u0142 si\u0119 Country<\/em> i by\u0142 ju\u017c w Polsce wykonany – na ostatnim Sacrum Profanum<\/a>, r\u00f3wnie\u017c przez tego solist\u0119, ale z Orkiestr\u0105 Muzyki Nowej. Jak wspomnia\u0142am w\u00f3wczas, solista w tamtym utworze cz\u0119sto musi trzyma\u0107 wiolonczel\u0119 jak gitar\u0119, cz\u0119sto te\u017c \u015bpiewa – i wypad\u0142 w\u00f3wczas dobrze, cho\u0107 utw\u00f3r w ca\u0142o\u015bci nu\u017cy\u0142, zw\u0142aszcza \u017ce trwa\u0142 prawie godzin\u0119.<\/p>\n\n\n\n Dzisiejszy nazywa si\u0119 Western<\/em> i jest na szcz\u0119\u015bcie o po\u0142ow\u0119 kr\u00f3tszy; nie ma w nim te\u017c tego rodzaju eksces\u00f3w, i solista, i zesp\u00f3\u0142 graj\u0105 zupe\u0142nie normalnie, \u015bpiew\u00f3w te\u017c nie ma. Utw\u00f3r jest te\u017c bardziej konsonansowy, tonalny. I te\u017c troch\u0119 nu\u017c\u0105cy, ale do wytrzymania. Kompozytor po uk\u0142onach do\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do wykonawc\u00f3w i w zagranym na bis fragmencie owego poprzedniego koncertu \u015bpiewa\u0142 z wiolonczelist\u0105 na dwa g\u0142osy – wysz\u0142o to ca\u0142kiem zabawnie, ale solista by\u0142 tym razem niezbyt przy g\u0142osie.<\/p>\n\n\n\n W og\u00f3le nie by\u0142 chyba w najlepszej formie, poniewa\u017c wcze\u015bniej gra\u0142 Koncert a-moll<\/em> Schumanna i niestety nie by\u0142o to dobre wykonanie – niezbyt pi\u0119kn\u0105 barw\u0105, z k\u0142opotami intonacyjnymi, do\u015b\u0107 toporne w ekspresji. Nieraz zdarza si\u0119, \u017ce kto\u015b, kto dobrze gra muzyk\u0119 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105, w klasyce niekoniecznie si\u0119 sprawdza. Ale gdy to wychodzi na jaw, zaczynamy mie\u0107 w\u0105tpliwo\u015bci i co do jego wykonawstwa muzyki wsp\u00f3\u0142czesnej…<\/p>\n\n\n\n Za to ramy koncertu by\u0142y urodziwe. Muzyka Ralpha Vaughana Williamsa cz\u0119sto przywodzi na my\u015bl \u0142agodne angielskie krajobrazy, nie inaczej jest w Fantazji na temat Thomasa Tallisa<\/em>, w kt\u00f3rej melodia tego wybitnego tw\u00f3rcy barokowego jest podstaw\u0105. Zamkn\u0119\u0142a za\u015b program suita Ravela Le Tombeau de Couperin<\/em> – tu powi\u0105zanie z Williamsem, kt\u00f3ry bra\u0142 lekcje u Ravela par\u0119 lat przed napisaniem Fantazji<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Mi\u0142o by\u0142o zobaczy\u0107, \u017ce Studio by\u0142o tym razem wype\u0142nione, co nie tak cz\u0119sto si\u0119 zdarza. Koncert odby\u0142 si\u0119 w ramach festiwalu Sinfonia Varsovia Swojemu Miastu. Zamkni\u0119cie imprezy w niedziel\u0119 na Grochowskiej. Zapowiada si\u0119 bardzo ciekawie<\/a>, miejmy nadziej\u0119, \u017ce pogoda dopisze.<\/p>\n\n\n\n