
{"id":11289,"date":"2024-06-10T00:36:04","date_gmt":"2024-06-09T22:36:04","guid":{"rendered":"https:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=11289"},"modified":"2024-06-10T00:37:48","modified_gmt":"2024-06-09T22:37:48","slug":"ostatni-koncert-sv-w-namiocie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2024\/06\/10\/ostatni-koncert-sv-w-namiocie\/","title":{"rendered":"Ostatni koncert SV w namiocie"},"content":{"rendered":"\n<p>Na zako\u0144czenie festiwalu Sinfonia Varsovia Swojemu Miastu orkiestra powr\u00f3ci\u0142a do swojego koncertowego namiotu na Grochowskiej, ale, jak s\u0142yszymy, po raz ostatni.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>By\u0142 to koncert eksperymentalny. Tytu\u0142, <em>Inny punkt s\u0142yszenia<\/em>, wi\u0105za\u0142 si\u0119 z tym, \u017ce mo\u017cna by\u0142o siada\u0107 wewn\u0105trz orkiestry lub obok niej, \u017ceby si\u0119 dowiedzie\u0107, co s\u0142yszy muzyk orkiestrowy na co dzie\u0144. \u015amia\u0142kom by\u0142y nawet proponowane zatyczki do uszu i pomoc w razie szoku s\u0142uchowego.<\/p>\n\n\n\n<p>Wiecz\u00f3r, sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z trzech cz\u0119\u015bci, poprowadzi\u0142 m\u0142ody brytyjski dyrygent Joolz Gale, ucze\u0144 sir Roberta Norringtona, swego czasu te\u017c asystent Paavo J\u00e4rviego, zwolennik nietuzinkowych projekt\u00f3w, specjalizuj\u0105cy si\u0119 zw\u0142aszcza w muzyce pierwszej po\u0142owy XX w. I w\u0142a\u015bnie taki by\u0142 repertuar tego koncertu, bardzo atrakcyjny, ale niezbyt eksploatowany, czemu mo\u017cna si\u0119 dziwi\u0107. Du\u017co by\u0142o w nim nawi\u0105za\u0144 do muzycznej przesz\u0142o\u015bci, ale i do folkloru. Na pocz\u0105tek <em>Fanfare for the Common Man<\/em> Aarona Coplanda, potem <em>Wariacje na temat Luigiego Boccheriniego<\/em> Luciano Berio (a konkretnie wariacje na s\u0142ynny temat <em>Ritirata notturna de Madrid<\/em>) i <em>Symfonia klasyczna<\/em> Prokofiewa. W drugiej cz\u0119\u015bci: <em>Adagio<\/em> Samuela Barbera oraz <em>Wprowadzenie m\u0142odych os\u00f3b w orkiestr\u0119, czyli Wariacje i fuga na temat Purcella <\/em>Benjamina Brittena. W ostatniej &#8211;<em>Ta\u0144ce z Transylwanii<\/em> Beli Bart\u00f3ka (orkiestrowa wersja fortepianowej <em>Sonatiny<\/em>, bardzo atrakcyjna) i wreszcie <em>Symfoniczna metamorfoza na tematy Carla Marii Webera<\/em> Paula Hindemitha. Na bis by\u0142 jeszcze jeden z <em>Ta\u0144c\u00f3w w\u0119gierskich<\/em> Brahmsa &#8211; wy\u0142om, je\u015bli chodzi o epok\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p>W sumie wi\u0119c utwory bardzo wdzi\u0119czne, ale wymagaj\u0105ce maksimum zgrania. Niestety nie by\u0142o to \u0142atwe do osi\u0105gni\u0119cia \u2013 przez umiejscowienie cz\u0119\u015bci publiczno\u015bci pomi\u0119dzy muzykami byli oni bardziej ni\u017c zwykle od siebie oddaleni i w rezultacie gorzej si\u0119 s\u0142yszeli. To czasem rzeczywi\u015bcie dawa\u0142o si\u0119 we znaki. Za to publiczno\u015b\u0107 by\u0142a w spos\u00f3b widoczny zadowolona z nowego do\u015bwiadczenia. W sumie wi\u0119c chyba warto by\u0142o zrobi\u0107 taki eksperyment? Inna sprawa, \u017ce z inn\u0105 orkiestr\u0105 to by si\u0119 pewnie nie uda\u0142o. Ma to znaczenie popularyzatorskie, a dla samej orkiestry pijarowe.<\/p>\n\n\n\n<p>Ja siedzia\u0142am w pierwszej cz\u0119\u015bci do\u015b\u0107 tradycyjnie, z ty\u0142u, ale potem zaproponowano mi przybli\u017cenie si\u0119 do zespo\u0142u, wi\u0119c usiad\u0142am za kontrabasami i blach\u0105. Efektem jak dla mnie by\u0142o, \u017ce nie by\u0142am w stanie doceni\u0107 w pe\u0142ni tego genialnego momentu w wariacjach Brittena, kiedy na zako\u0144czenie fugi smyczki jeszcze skacz\u0105 w szybkim temacie, a jednocze\u015bnie wchodzi majestatycznie blacha z tematem z Purcella. Smyczk\u00f3w nie s\u0142ysza\u0142am w tym momencie w og\u00f3le i przypomnia\u0142 mi si\u0119 stary dowcip o kontrabasi\u015bcie z orkiestry operowej, kt\u00f3ry raz znalaz\u0142 si\u0119 na widowni i us\u0142ysza\u0142, \u017ce na tle tego pam, pam, pam, pam, kt\u00f3re zwyk\u0142 w tym utworze gra\u0107, skrzypce graj\u0105 tak\u0105 \u0142adn\u0105 melodyjk\u0119 \u2013 konkretnie chodzi\u0142o o wst\u0119p do <em>Carmen<\/em>. Po tym dzisiejszym do\u015bwiadczeniu pr\u0119dzej jestem w stanie uwierzy\u0107 w co\u015b takiego. W trzeciej cz\u0119\u015bci siedzia\u0142am te\u017c blisko orkiestry, ale przed ni\u0105, wi\u0119c po prostu by\u0142o troch\u0119 g\u0142o\u015bniej.<\/p>\n\n\n\n<p>Dyrektor SV Janusz Marynowski o\u015bwiadczy\u0142 na koniec, \u017ce wzi\u0119li\u015bmy w\u0142a\u015bnie udzia\u0142 w historycznym momencie \u2013 ostatnim najprawdopodobniej koncercie w namiocie. Sam namiot co prawda jeszcze przez to lato b\u0119dzie sta\u0142, ale b\u0119d\u0105 si\u0119 w nim odbywa\u0107 tylko pi\u0105tkowe pota\u0144c\u00f3wki. Potem podobno bierze go warszawskie zoo. Orkiestra ma w lipcu urlop; w sierpniu najpierw wyjazdy zagraniczne, a potem trzy koncerty w ramach Chopiej\u00f3w. A na Grochowskiej praca wre: pawilony przy wej\u015bciu rozebrane i odbudowywane, g\u0142\u00f3wny gmach te\u017c zas\u0142oni\u0119ty rusztowaniami.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Na zako\u0144czenie festiwalu Sinfonia Varsovia Swojemu Miastu orkiestra powr\u00f3ci\u0142a do swojego koncertowego namiotu na Grochowskiej, ale, jak s\u0142yszymy, po raz ostatni.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11289"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11289"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11289\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11292,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11289\/revisions\/11292"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11289"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11289"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11289"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}