{"id":11303,"date":"2024-06-23T00:43:08","date_gmt":"2024-06-22T22:43:08","guid":{"rendered":"https:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=11303"},"modified":"2024-06-25T19:51:03","modified_gmt":"2024-06-25T17:51:03","slug":"kolejny-popis-jitki-stokalskiej","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2024\/06\/23\/kolejny-popis-jitki-stokalskiej\/","title":{"rendered":"Kolejny popis Jitki Stokalskiej"},"content":{"rendered":"\n

Na inauguracj\u0119 Letniego Festiwalu Polskiej Opery Kr\u00f3lewskiej mog\u0142abym zatytu\u0142owa\u0107 wpis tak jak w zesz\u0142ym roku<\/a>, z tym, \u017ce tegoroczny festiwal po\u015bwi\u0119cony jest wy\u0142\u0105cznie operom Rossiniego.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

To ju\u017c trzecia premiera rossiniowskiego cyklu (poza t\u0105 Cenerentol\u0105<\/em> oraz W\u0142oszk\u0105<\/em> z zesz\u0142ego roku jeszcze Cyrulik sewilski<\/a><\/em>, wystawiony przed pandemi\u0105). Realizatorzy ci sami: oczywi\u015bcie re\u017cyserka, a tak\u017ce scenografka i autorka kostium\u00f3w Marlena Skoneczko oraz dyrygent Dawid Runtz. Dopisa\u0107 trzeba autork\u0119 \u015bwietnego ruchu scenicznego, inn\u0105 ni\u017c poprzednio (Joanna Lichorowicz-Gre\u015b) czy autora r\u00f3wnie \u015bwietnych projekcji uzupe\u0142niaj\u0105cych scenografi\u0119 (Marek Zamojski). Zn\u00f3w powsta\u0142 spektakl skrz\u0105cy si\u0119 dowcipem, sytuacyjnym i muzycznym – jak zawsze przy tej okazji padnie skojarzenie z realizacjami prof. Aleksandra Bardiniego (troch\u0119 ju\u017c nudna jestem z tym, ale nie mog\u0119 si\u0119 oprze\u0107).<\/p>\n\n\n\n

Nie tylko realizatorzy byli \u015bwiadomi tego, czym jest opera rossiniowska, ale i \u015bpiewacy, zw\u0142aszcza Dariusz Machej (Don Magnifico, ojciec si\u00f3str) i Witold \u017bo\u0142\u0105dkiewicz (lokaj Dandini, kt\u00f3ry niemal przez ca\u0142y spektakl udaje ksi\u0119cia, Dona Ramiro). Vis comica<\/em> obu jest nieodparta. Ale i obie nad\u0119te i pr\u00f3\u017cne siostry j\u0105 maj\u0105: Karolina R\u00f3\u017ca Koz\u0142owska (Clorinda) i Julia Mach (Tisbe). Anielski Kopciuszek, czyli Angelina, to w pierwszej obsadzie Katarzyna Szymkowiak o du\u017cym g\u0142osie i ciep\u0142ym brzmieniu. Kolejna posta\u0107 z tych szlachetnych, Sebastian Mach, czyli prawdziwy Don Ramiro, bardzo si\u0119 w tym spektaklu rozkr\u0119ci\u0142. I jeszcze filozof Alidoro – Pawe\u0142 Trojak, pe\u0142ni\u0105cy te\u017c rol\u0119 swata, a zarazem mistrza ceremonii, pokazuj\u0105cego, \u017ce kurtyna ma si\u0119 rozsun\u0105\u0107 lub zasun\u0105\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Warto przypomnie\u0107, \u017ce jest to dzie\u0142o piekielnie trudne, z mn\u00f3stwem wirtuozowskich biegnik\u00f3w w ka\u017cdej praktycznie partii, i nie zawsze da\u0142o si\u0119 wszystko zgra\u0107, ale i tak jak na stopie\u0144 trudno\u015bci by\u0142o przyzwoicie. Dla publiczno\u015bci trudno\u015b\u0107 polega na tym, \u017ce trzeba siedzie\u0107 d\u0142ugo na strasznie niewygodnych \u0142aweczkach (pierwszy akt trwa prawie dwie godziny). Ale przyjemno\u015b\u0107 ze s\u0142uchania i patrzenia wynagradza te trudno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

W niedziel\u0119 druga obsada, cho\u0107 niekt\u00f3rzy \u015bpiewacy b\u0119d\u0105 ci sami. Angelin\u0119 ma \u015bpiewa\u0107 tym razem Zuzanna Nalewajek, kt\u00f3ra ostatnio wyst\u0119puje chyba we wszystkim. Nie wiem, jak daje rad\u0119. Na przemian \u015bpiewa\u0107 Dorabell\u0119 i Kopciuszka… daj Bo\u017ce zdrowie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Na inauguracj\u0119 Letniego Festiwalu Polskiej Opery Kr\u00f3lewskiej mog\u0142abym zatytu\u0142owa\u0107 wpis tak jak w zesz\u0142ym roku, z tym, \u017ce tegoroczny festiwal po\u015bwi\u0119cony jest wy\u0142\u0105cznie operom Rossiniego.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11303"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11303"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11303\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11312,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11303\/revisions\/11312"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11303"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11303"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11303"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}