To by\u0142 naprawd\u0119 pi\u0119kny koncert – troch\u0119 czego\u015b innego si\u0119 spodziewa\u0142am, ale i tak by\u0142o wspaniale.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Wybitny pianista solowym recitalem zainaugurowa\u0142 Summer Jazz Festival w Filharmonii Krakowskiej. Jako\u015b mi si\u0119 wydawa\u0142o, \u017ce miejsce koncertu na tyle go zainspiruje, \u017ce zagra co\u015b ze swoich ostatnich p\u0142yt – After Bach II<\/em> czy Apr\u00e8s Faur\u00e9<\/em>. No, ale jednak zainspirowa\u0142 si\u0119 raczej tym, \u017ce otwiera festiwal jazzowy, i w\u0142a\u015bciwie nic dziwnego.<\/p>\n\n\n\n Gra\u0142 g\u0142\u00f3wnie materia\u0142 z kilku dawniejszych p\u0142yt, zwi\u0105zany z rockiem, popem, a przede wszystkim bluesem. Kog\u00f3\u017c tam nie by\u0142o: i Eric Clapton, i Stevie Wonder, i du\u017co Beatles\u00f3w. Ale wszystko oplecione swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 paj\u0119czyn\u0105 figuracji, a zarazem nut sta\u0142ych, kt\u00f3re wnosi\u0142y pewn\u0105 transowo\u015b\u0107. Fortepian by\u0142 nag\u0142o\u015bniony, ale bardzo delikatnie, jak trzeba do tak subtelnej gry. Muzyka p\u0142yn\u0119\u0142a nieprzerwanym potokiem, ale zarazem by\u0142a dyskretna. Wr\u0119cz relaksuj\u0105ca. Mo\u017cna by\u0142oby j\u0105 sobie puszcza\u0107 na dobranocki.<\/p>\n\n\n\n Zami\u0142owanie do klasyki s\u0142yszalne by\u0142y tym razem przede wszystkim w gatunku d\u017awi\u0119ku, ale te\u017c w swoistej dyscyplinie formalnej, kt\u00f3ra zauwa\u017calna jest nawet w improwizacji. Natomiast dzi\u015b jeszcze bardziej by\u0142y s\u0142yszalne bluesowe korzenie pianisty. W prawie ka\u017cdym utworze rozbrzmiewa\u0142a nuta bluesowa, co w zestawieniu z klasyczn\u0105 dyscyplin\u0105 by\u0142o szczeg\u00f3lnie ujmuj\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n Publiczno\u015b\u0107 by\u0142a zachwycona, trzy razy wstawa\u0142a do stojaka, a jemu widocznie \u015bwietnie si\u0119 dzi\u015b gra\u0142o, poniewa\u017c zagra\u0142 trzy bisy, a w sumie gra\u0142 prawie dwie godziny. Bardzo bezpo\u015bredni i naturalny w zachowaniu, wbrew opinii cz\u0142owieka chimerycznego sprawia\u0142 wra\u017cenie skromnego. Osoba, kt\u00f3ra si\u0119 nim tu opiekowa\u0142a, powt\u00f3rzy\u0142a jego zdanie, \u017ce trzeba przekroczy\u0107 swoje ego. Tak to w\u0142a\u015bnie wygl\u0105da\u0142o: jakby przekroczy\u0142 swoje ego, ale mimo to pozosta\u0142 sob\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" To by\u0142 naprawd\u0119 pi\u0119kny koncert – troch\u0119 czego\u015b innego si\u0119 spodziewa\u0142am, ale i tak by\u0142o wspaniale.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11313"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11313"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11313\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11314,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11313\/revisions\/11314"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11313"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11313"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11313"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}