Tegoroczny krakowski Summer Jazz Festival mia\u0142 dwa otwarcia. Jedno jako wst\u0119p w sobot\u0119 – recital Brada Mehldaua – a po jednodniowej przerwie w\u0142a\u015bciwe rozpocz\u0119cie: Henryk Mi\u015bkiewicz Quartet w Piwnicy Pod Baranami.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Jan „Ptaszyn” Wr\u00f3blewski otwiera\u0142 wiele edycji festiwalu, a kiedy par\u0119 razy zdarzy\u0142o si\u0119, \u017ce nie m\u00f3g\u0142, zast\u0119powa\u0142 go w\u0142a\u015bnie Henryk Mi\u015bkiewicz. W tym roku podobno jeszcze w lutym potwierdza\u0142, \u017ce ch\u0119tnie wyst\u0105pi. Co si\u0119 sta\u0142o, wiemy. I teraz wi\u0119c pad\u0142o na zesp\u00f3\u0142 Henryka Mi\u015bkiewicza. Obaj saksofoni\u015bci wiele razy wsp\u00f3lnie wyst\u0119powali\u015bmy.<\/p>\n\n\n\n
Z liderem wyst\u0105pi\u0142 syn Micha\u0142 Mi\u015bkiewicz na perkusji i S\u0142awomir Kurkiewicz na kontrabasie, czyli dwie trzecie Marcin Wasilewski Trio, ale pianista by\u0142 inny: Wojciech Majewski, kt\u00f3rego s\u0142ysza\u0142am po raz pierwszy; w pierwszym secie robi\u0142 na mnie wra\u017cenie pianisty dyskretnego, ale w drugim ju\u017c cz\u0119\u015bciej wychodzi\u0142 na pierwszy plan, zw\u0142aszcza w muzyce do Ps\u00f3w<\/em> Micha\u0142a Lorenca. Og\u00f3lnie program po\u015bwi\u0119cony by\u0142 muzyce filmowej, ale tak\u017ce Ptaszynowi i jego muzycznym zwi\u0105zkom, a lider \u0142adnie o tym wszystkim opowiada\u0142.<\/p>\n\n\n\n Tak wi\u0119c by\u0142y dwa utwory Ptaszyna z muzyki do filmu Niech \u017cyje mi\u0142o\u015b\u0107<\/em> z 1991 r. Nie by\u0142 to jaki\u015b wybitny film, wprost przeciwnie, ale sam Ptak podobno m\u00f3wi\u0142, \u017ce „o filmie zapomniano, ale muzyka zosta\u0142a”. Um\u00f3wmy si\u0119, ta muzyka te\u017c nie jest jaka\u015b przebojowa, Ptaszyn nie by\u0142 wielkim melodyst\u0105, cho\u0107 mia\u0142 wiele innych zas\u0142ug, ale s\u0142ucha\u0142o si\u0119 tego przyjemnie.<\/p>\n\n\n\n Par\u0119 numer\u00f3w by\u0142o autorstwa „Dudusia” Matuszkiewicza i to ju\u017c by\u0142y wielkie hity: g\u0142\u00f3wne tematy seriali Stawka wi\u0119ksza ni\u017c \u017cycie<\/em> i Wojna domowa<\/em> (w tym drugim, granym na fina\u0142 koncertu, by\u0142o ju\u017c zupe\u0142ne szale\u0144stwo). Nie mog\u0142o zabrakn\u0105\u0107 Kilara, cho\u0107 ten z Ptaszynem nie gra\u0142 – na pocz\u0105tek koncertu zabrzmia\u0142 temat z filmu \u015amier\u0107 i dziewczyna<\/em>. Ciep\u0142o przyj\u0119to te\u017c inny hitowy temat innego „niewsp\u00f3\u0142pracownika” Ptaszyna, czyli W\u0142odzimierza Korcza: z serialu 07 zg\u0142o\u015b si\u0119<\/em>. Ale pojawi\u0142 si\u0119 te\u017c temat zupe\u0142nie zagraniczny: z filmu Spartakus<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Muzycy byli w znakomitej formie. Mo\u017ce troch\u0119 ma\u0142o mi by\u0142o basisty, kt\u00f3rym nieodmiennie si\u0119 zachwycam; perkusista zosta\u0142 wypuszczony na trzy du\u017ce sol\u00f3wki, pianista te\u017c ich par\u0119 mia\u0142. Natomiast lider gra\u0142 po prostu z wielk\u0105 klas\u0105 i niesamowit\u0105 energi\u0105. Bis zapowiedzia\u0142 cytuj\u0105c zn\u00f3w Ptaszyna, kt\u00f3ry przy takich okazjach mawia\u0142: „\u017beby nie przed\u0142u\u017ca\u0107…” i dodawa\u0142 jeszcze: „Sami pa\u0144stwo tego chcieli”. Ten bis to by\u0142a znana piosenka Mackie Majcher<\/em> z Opery za trzy grosze<\/em>. Podobno by\u0142 to jeden z ulubionych utwor\u00f3w Ptaszyna.<\/p>\n\n\n\n Od dzi\u015b jazz b\u0119dzie rozbrzmiewa\u0142 w Krakowie przez ca\u0142y lipiec i nie zabraknie go te\u017c w drugiej po\u0142owie sierpnia. Ale i w Warszawie te\u017c b\u0119dzie si\u0119 dzia\u0142o: Warszaw Summer Jazz Days i Jazz na Star\u00f3wce.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tegoroczny krakowski Summer Jazz Festival mia\u0142 dwa otwarcia. Jedno jako wst\u0119p w sobot\u0119 – recital Brada Mehldaua – a po jednodniowej przerwie w\u0142a\u015bciwe rozpocz\u0119cie: Henryk Mi\u015bkiewicz Quartet w Piwnicy Pod Baranami.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11315"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11315"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11315\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11316,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11315\/revisions\/11316"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11315"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11315"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11315"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}