{"id":11322,"date":"2024-07-04T23:31:19","date_gmt":"2024-07-04T21:31:19","guid":{"rendered":"https:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=11322"},"modified":"2024-07-05T10:38:27","modified_gmt":"2024-07-05T08:38:27","slug":"jak-pory-roku-vivaldiego","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2024\/07\/04\/jak-pory-roku-vivaldiego\/","title":{"rendered":"Jak Pory roku Vivaldiego…"},"content":{"rendered":"\n

Mo\u017cecie pomy\u015ble\u0107, \u017ce nawi\u0105zuj\u0119 do pewnej opery mydlanej TVP, ale taki by\u0142 program dzisiejszego koncertu orkiestry NFM Leopoldinum na Ogrodach Muzycznych: wok\u00f3\u0142 P\u00f3r roku<\/em> Vivaldiego w\u0142a\u015bnie.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Las Cuatro Estaciones Porte\u00f1as<\/em> Astor Piazzolla napisa\u0142 na sw\u00f3j zesp\u00f3\u0142 – Quinteto Nuevo Tango. Nie jako zamierzony cykl, ka\u017cd\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 osobno, p\u00f3\u017aniej je dopiero po\u0142\u0105czy\u0142. Jako ca\u0142o\u015b\u0107 ju\u017c opracowa\u0142 dzie\u0142o na skrzypce solo i orkiestr\u0119 smyczkow\u0105 urodzony w Charkowie kompozytor Leonid Desyatnikov – zrobi\u0142 to dla Gidona Kremera i jego zespo\u0142u Kremerata Baltica, z kt\u00f3rym od lat wsp\u00f3\u0142pracuje. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, ciekawa to w og\u00f3le posta\u0107: napisa\u0142 skandalizuj\u0105c\u0105 oper\u0119 do libretta Vladimira Sorokina Dzieci Rosenthala<\/a><\/em>, kt\u00f3r\u0105 wystawiono<\/a> w moskiewskim teatrze Bolszoj, przez rok by\u0142 nawet dyrektorem tego teatru; po agresji rosyjskiej na Ukrain\u0119 w 2014 r. przej\u0119ty jej losem napisa\u0142 cykl preludi\u00f3w fortepianowych Pie\u015bni Bukowiny<\/em>, a gdy rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 pe\u0142nowymiarowa wojna, opu\u015bci\u0142 Rosj\u0119. Tutaj<\/a> owe Pie\u015bni Bukowiny<\/em> w transkrypcji na orkiestr\u0119 smyczkow\u0105 autorstwa Dmitrija Sitkovetskyego – stryja jednego z dzisiejszych solist\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Ow\u0105 przer\u00f3bk\u0119 Cuatro Estaciones<\/em> jednak wykona\u0142 jako solista koncertmistrz Leopoldinum, Christian Danowicz, kt\u00f3ry pochodzi akurat z Buenos Aires i cho\u0107 studiowa\u0142 we Francji i Polsce, a w tej ostatniej mieszka od kilkunastu lat (koncertmistrzem Leopoldinum jest od 2010 r.), wci\u0105\u017c \u015bwietnie czuje Piazzoll\u0119. A orkiestra r\u00f3wnie\u017c bardzo si\u0119 wczu\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, owa smyczkowa transkrypcja jest tak popularna, \u017ce a\u017c trudno znale\u017a\u0107 orygina\u0142. Ale jest<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

W drugiej cz\u0119\u015bci Vivaldi’s Four Seasons Recomposed by Max Richter<\/em>. Danowicz siad\u0142 na swoim miejscu przy pierwszym pulpicie, a jako solista i dyrygent pojawi\u0142 si\u0119 obecny szef zespo\u0142u, Alexander Sitkovetsky. Jak ju\u017c wspomnia\u0142am, jego stryjem jest Dmitry Sitkovetsky, kt\u00f3rego z kolei rodzicami s\u0105 Julian Sitkovetsky (istna dynastia znakomitych skrzypk\u00f3w, tylko ten najstarszy m\u0142odo zmar\u0142) i znana starszemu pokoleniu obserwator\u00f3w Konkurs\u00f3w Chopinowskich wsp\u00f3\u0142zwyci\u0119\u017cczyni z 1949 r. Bella Dawidowicz (kt\u00f3ra wci\u0105\u017c \u017cyje i za kilka dni sko\u0144czy 96 lat).<\/p>\n\n\n\n

Niespecjalnie przepadam za Richterem i jego przer\u00f3bk\u0105 Vivaldiego, ale musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce Sitkovetsky by\u0142 naprawd\u0119 znakomity. A z orkiestr\u0105 \u015bwietnie si\u0119 rozumiej\u0105, co pokazali r\u00f3wnie\u017c w bisie: Orawie<\/em> Kilara. Po raz pierwszy s\u0142ysza\u0142am ich razem, tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, i ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce to taki udany maria\u017c.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mo\u017cecie pomy\u015ble\u0107, \u017ce nawi\u0105zuj\u0119 do pewnej opery mydlanej TVP, ale taki by\u0142 program dzisiejszego koncertu orkiestry NFM Leopoldinum na Ogrodach Muzycznych: wok\u00f3\u0142 P\u00f3r roku Vivaldiego w\u0142a\u015bnie.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11322"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11322"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11322\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11325,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11322\/revisions\/11325"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11322"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11322"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11322"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}