Tradycj\u0105 Toastu urodzinowego dla Tomasza Sta\u0144ki by\u0142a obecno\u015b\u0107 jakiego\u015b dobrego tr\u0119bacza \u2013 w tym roku nie by\u0142o \u017cadnego. Za to Maciej Obara z zespo\u0142em i niesamowity Craig Taborn.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Dobrze si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce od razu zaplanowano te koncerty na Sali Teatru Studio. Zwykle odbywaj\u0105 si\u0119 na wolnym powietrzu, teraz by\u0142oby to niemo\u017cliwe \u2013 jak si\u0119 okazuje, nie tylko z powodu rozkopanego placu, ale te\u017c nawa\u0142nicy, przez kt\u00f3r\u0105 i tak musieli przebrn\u0105\u0107 mi\u0142o\u015bnicy jazzu. Osobi\u015bcie brodzi\u0142am w wodzie ponad kostki i w ulewie, a potem sch\u0142am przez ca\u0142y koncert i nawet teraz jeszcze spodnie mam troch\u0119 wilgotne.<\/p>\n\n\n\n
Nie by\u0142o wi\u0119c tr\u0105by \u2013 tak Tomasz lubi\u0142 m\u00f3wi\u0107 o swoim instrumencie \u2013 ale byli jego wsp\u00f3\u0142pracownicy. Z Maciejem Obar\u0105 nieraz grywa\u0142, lubi\u0142 przygarnia\u0107 m\u0142odych. Lubi\u0142 te\u017c grywa\u0107 z muzykami skandynawskimi, czego \u015bladem jest m.in. album Bluish<\/em>. Do niego w\u0142a\u015bnie nawi\u0105za\u0142 saksofonista, kt\u00f3ry tak\u017ce gra od lat w kwartecie polsko-skandynawskim. Jednak tym razem wyst\u0105pi\u0142a polska po\u0142owa kwartetu, czyli obok lidera Dominik Wania; do\u0142\u0105czy\u0142 te\u017c Adam J\u0119drysik na gitarze i Anna Szmato\u0142a na wiolonczeli. Na skandynawsk\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 z\u0142o\u017cyli si\u0119: Sissel Vera Pettersen, ciekawa wokalistka brzmi\u0105ca bardzo instrumentalnie, od czasu do czasu u\u017cywaj\u0105ca elektroniki i graj\u0105ca te\u017c na saksofonie, a tak\u017ce skrzypaczka Amalia Umeda, kontrabasista Ingebrigt Haker Haten i perkusista Audun Kleive. Mroczne klimaty komponowa\u0142y si\u0119 z tematami Sta\u0144ki, z Bluish<\/em> i nie tylko, i przemieszan\u0105 z nimi muzyk\u0105 samego lidera.<\/p>\n\n\n\n Niezwyk\u0142y zupe\u0142nie by\u0142 solowy wyst\u0119p Craiga Taborna. Ten pianista, bardzo lubiany i ceniony przez Tomasza Sta\u0144k\u0119 (nieraz razem grywali, a tr\u0119bacz korzysta\u0142 te\u017c z sekcji rytmicznej tria Taborna), m\u00f3wi\u0142 dzi\u015b wzajemne ciep\u0142e s\u0142owa o nim: my hero, mentor and friend<\/em>. Ciekawe, \u017ce m\u00f3wi\u0105c o tym, jak Sta\u0144ko inspirowa\u0142, wspomnia\u0142 te\u017c drugiego swojego inspiratora \u201ew dziedzinie kreatywno\u015bci i improwizacji\u201d, kt\u00f3rym jest Sun Ra \u2013 interesuj\u0105ce po\u0142\u0105czenie. W dzisiejszej swobodnej improwizacji mo\u017cna by\u0142o us\u0142ysze\u0107 zupe\u0142nie inne, cho\u0107 r\u00f3wnie fascynuj\u0105ce rzeczy jak to, co opisa\u0142am przy okazji wyst\u0119pu jego tria w Bielsku<\/a>. Dzi\u015b mo\u017cna by\u0142o chwilami zastanawia\u0107 si\u0119, czy to w og\u00f3le jest jazz, cho\u0107 chwilami nie by\u0142o w\u0105tpliwo\u015bci, ale te\u017c mo\u017cna by\u0142o my\u015ble\u0107 i o klasykach pianistyki wsp\u00f3\u0142czesnej od Stockhausena po Ligetiego. By\u0142o r\u00f3wnie\u017c wchodzenie w repetycyjny trans, ale w stylu o wiele ciekawszym ni\u017c u Glassa. Ten wszystkoizm te\u017c fascynowa\u0142. Taborn jest troch\u0119 kosmit\u0105 \u2013 rzeczywi\u015bcie jak Sun Ra i jak Sta\u0144ko.<\/p>\n\n\n\n Potem by\u0142y jeszcze remiksy pierwszego koncertu, ale po Tabornie nie chcia\u0142o si\u0119 ju\u017c s\u0142ucha\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tradycj\u0105 Toastu urodzinowego dla Tomasza Sta\u0144ki by\u0142a obecno\u015b\u0107 jakiego\u015b dobrego tr\u0119bacza \u2013 w tym roku nie by\u0142o \u017cadnego. Za to Maciej Obara z zespo\u0142em i niesamowity Craig Taborn.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11335"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11335"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11335\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11336,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11335\/revisions\/11336"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11335"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11335"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11335"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}