{"id":11337,"date":"2024-07-16T23:18:05","date_gmt":"2024-07-16T21:18:05","guid":{"rendered":"https:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=11337"},"modified":"2024-07-16T23:22:18","modified_gmt":"2024-07-16T21:22:18","slug":"w-uzupelnieniu-maestra","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2024\/07\/16\/w-uzupelnieniu-maestra\/","title":{"rendered":"W uzupe\u0142nieniu Maestra"},"content":{"rendered":"\n

Dzi\u015b na Ogrodach Muzycznych pokazano dokument o Leonardzie Bernsteinie Larger Than Life<\/em>, kt\u00f3ry dla tych, co ogl\u0105dali film Bradleya Coopera, a niewiele wiedz\u0105 o Lennym, m\u00f3g\u0142 by\u0107 dobrym uzupe\u0142nieniem.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Pisa\u0142am tutaj<\/a>, o czym by\u0142, a o czym nie by\u0142 film Maestro<\/em>. Ot\u00f3\u017c ten nied\u0142ugi (52 minuty) dokument z 2016 r. m\u00f3wi w\u0142a\u015bnie dok\u0142adnie o tym, o czym ten film NIE m\u00f3wi\u0142. O tym, jak fascynuj\u0105c\u0105 muzyczn\u0105 osobowo\u015bci\u0105 by\u0142 Bernstein, ale te\u017c o tym, jak bardzo byli mu potrzebni ludzie i jak kocha\u0142 pracowa\u0107 w zespole, np. przy tworzeniu musicali, kt\u00f3re s\u0105 przecie\u017c prac\u0105 zbiorow\u0105. Komponowa\u0107 lubi\u0142, ale nie lubi\u0142 samotno\u015bci przy pisaniu. Uwielbia\u0142 te\u017c uczy\u0107 (co sam \u0142\u0105czy\u0142 z tym, \u017ce mia\u0142 przodk\u00f3w rabin\u00f3w), dzieli\u0107 si\u0119 swoj\u0105 wiedz\u0105 i mi\u0142o\u015bci\u0105 do muzyki. Zw\u0142aszcza z m\u0142odzie\u017c\u0105, kt\u00f3rej po\u015bwi\u0119ca\u0142 swoje s\u0142ynne poranki i zawsze stara\u0142 si\u0119 wiedzie\u0107, czego si\u0119 akurat w tej grupie wiekowej s\u0142ucha (jego dzieci wspominaj\u0105 o Beatlesach i Kinksach – po czym s\u0105 rzeczywi\u015bcie pokazane fragmenty na temat tych piosenek). A wyj\u0105tkow\u0105 spraw\u0119 mia\u0142 z Mahlerem, z kt\u00f3rym wr\u0119cz si\u0119 identyfikowa\u0142; szczeg\u00f3lny smak maj\u0105 tu pokazane fragmenty jego pr\u00f3b z Filharmonikami Wiede\u0144skimi – po latach hitleryzmu, w kt\u00f3rych muzyka Mahlera by\u0142a zakazana. Amerykanin musia\u0142 wi\u0119c uczy\u0107 jego interpretacji muzyk\u00f3w, dla kt\u00f3rych ten kompozytor by\u0142 przecie\u017c krajanem.<\/p>\n\n\n\n

Akurat jest w tym filmie zar\u00f3wno \u00f3w s\u0142ynny fina\u0142 II Symfonii<\/em> Mahlera, kt\u00f3ry imituj\u0105c Bradley Cooper bez\u0142adnie macha r\u0119kami (co jest absolutnie sprzeczne z charakterem dyrygowania Bernsteina), jak – r\u00f3wnie\u017c imitowana w Maestrze<\/em> – scena z kurs\u00f3w w Tanglewood, ta, w kt\u00f3rej Bernstein pomaga studentowi dyrygowa\u0107 VIII Symfoni\u0105<\/em> Beethovena. Tyle \u017ce dopiero gdy widzimy oryginaln\u0105 scen\u0119, rozumiemy jej sens, a w interpretacji Coopera w og\u00f3le nie wiadomo, o co chodzi, wydaje si\u0119, \u017ce o kwestie gejowskie, tyle \u017ce to po prostu bzdura: w dokumencie widzimy te\u017c, jak w bardzo podobny spos\u00f3b dyrygent ustawia r\u00f3wnie\u017c m\u0142odziutk\u0105 Marin Alsop. Te\u017c z przytulankami, bo og\u00f3lnie lubi\u0142 si\u0119 przytula\u0107 i ca\u0142owa\u0107 – to jest r\u00f3wnie\u017c powiedziane wprost. O tym rozmawiali\u015bmy tutaj w kontek\u015bcie jego dzieci – wszystkie si\u0119 zreszt\u0105 w tym dokumencie wypowiadaj\u0105. Jedna z c\u00f3rek daje do zrozumienia, \u017ce traktowali go jak du\u017cego szczeniaka (powiedzmy labradora), kt\u00f3ry w ka\u017cdej chwili mo\u017ce, w najlepszej wierze i sympatii, wskoczy\u0107 na cz\u0142owieka i wyliza\u0107 mu twarz.<\/p>\n\n\n\n

Ale w og\u00f3le \u017cy\u0142 pe\u0142ni\u0105 \u017cycia, nawet bardziej – zgodnie z tytu\u0142em. Ta pe\u0142nia obejmowa\u0142a r\u00f3wnie\u017c alkohol i papierosy. M\u00f3wi si\u0119 o tym, \u017ce po koncercie, gdy dyrygowa\u0142 ca\u0142ym sob\u0105 i doprowadza\u0142 si\u0119 do totalnego wyczerpania, podczas oklask\u00f3w wychodzi\u0142 za kulisy, pi\u0142 \u0142yczek whisky i zaci\u0105ga\u0142 si\u0119 papierosem, wychodzi\u0142 na nast\u0119pne uk\u0142ony i zn\u00f3w za kulisami robi\u0142 to samo, i tak w k\u00f3\u0142ko.<\/p>\n\n\n\n

Ko\u0144c\u00f3wka jest smutna, bo m\u00f3wi o starzeniu si\u0119 mistrza. O tym, jak ju\u017c nie daje rady anga\u017cowa\u0107 ca\u0142ego siebie i jakie to przykre dla niego, ale z drugiej strony jest ju\u017c piekielnie tym zm\u0119czony – pono\u0107 kiedy\u015b powiedzia\u0142 „Mam ju\u017c dosy\u0107 Leonarda Bernsteina”, czyli w\u0142asnej legendy i tego, co si\u0119 z ni\u0105 wi\u0105za\u0142o, \u0142\u0105cznie z pe\u0142nym zaanga\u017cowaniem. C\u00f3\u017c, ze zdj\u0119\u0107 te\u017c wynika\u0142o, \u017ce po prostu by\u0142 ju\u017c stary – ale przecie\u017c umar\u0142 maj\u0105c 72 lata! To nie jest jeszcze tak naprawd\u0119 staro\u015b\u0107. Jednak przy jego trybie \u017cycia trudno si\u0119 temu dziwi\u0107. Przeeksploatowa\u0142 si\u0119. Ale \u015blady po tej jego autoeksploatacji wci\u0105\u017c fascynuj\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dzi\u015b na Ogrodach Muzycznych pokazano dokument o Leonardzie Bernsteinie Larger Than Life, kt\u00f3ry dla tych, co ogl\u0105dali film Bradleya Coopera, a niewiele wiedz\u0105 o Lennym, m\u00f3g\u0142 by\u0107 dobrym uzupe\u0142nieniem.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11337"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11337"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11337\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11344,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11337\/revisions\/11344"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11337"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11337"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11337"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}