Od razu musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce nie da\u0142o si\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107 na recital Andreasa Staiera na Zamku Kr\u00f3lewskim, je\u015bli chcia\u0142o si\u0119 te\u017c pos\u0142ucha\u0107 tych dw\u00f3ch koncert\u00f3w. Je\u015bli kto\u015b by\u0142, mo\u017ce niech co\u015b opowie…<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Oba dzisiejsze koncerty w FN mia\u0142y tak\u0105 sam\u0105 budow\u0119: najpierw kwartet, potem kwintet. Na obu do wspania\u0142ych zespo\u0142\u00f3w do\u0142\u0105czy\u0142(a) pianist(k)a, a zarazem znakomity(a) kameralist(k)a.<\/p>\n\n\n\n
Apollon Musag\u00e8te Quartett zacz\u0105\u0142 od Kwartetu d-moll<\/em> op. 34 Anton\u00edna Dvo\u0159\u00e1ka, dziewi\u0105tego z czternastu. Dobrze, \u017ce wybra\u0142 taki z rzadziej wykonywanych, bo powszechnie znany jest g\u0142\u00f3wnie Ameryka\u0144ski<\/em>, a przecie\u017c jest ich du\u017co wi\u0119cej. Ten jest do\u015b\u0107 mroczny w charakterze, pisany w smutnych okoliczno\u015bciach – po \u015bmierci w niemowl\u0119ctwie tr\u00f3jki jego pierwszych dzieci (nie dw\u00f3jki, jak jest napisane w programie; kolejna pi\u0105tka do\u017cy\u0142a doros\u0142o\u015bci). Ale ma te\u017c pogodniejsze momenty, jak scherzo Alla polka<\/em> czy fina\u0142. Wykonanie by\u0142o perfekcyjne.<\/p>\n\n\n\n Garrick Ohlsson do\u0142\u0105czy\u0142 do kwartetu, by wykona\u0107 Kwintet f-moll<\/em> Brahmsa i musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce zagrali go wsp\u00f3lnie tak, \u017ce momentami ciarki chodzi\u0142y. Zw\u0142aszcza w demonicznym scherzu i tajemniczym, zamglonym wst\u0119pie do fina\u0142u. Niesamowite piana zupe\u0142nie zmienia\u0142y perspektyw\u0119. Naprawd\u0119 fantastyczna interpretacja – my\u015bl\u0119, \u017ce tak\u017ce ci, kt\u00f3rzy s\u0142uchali transmisji w Dw\u00f3jce, mogli to doceni\u0107. Cho\u0107by z tego powodu nie \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce nie zrezygnowa\u0142am z drugiej cz\u0119\u015bci koncertu, co musia\u0142abym zrobi\u0107, by pojecha\u0107 na Staiera.<\/p>\n\n\n\n O Belcea Quartet nie musz\u0119 kolejny ju\u017c raz powtarza\u0107, jaki to zesp\u00f3\u0142 i jak gra Beethovena – wykonywa\u0142 go u nas wielokrotnie, znany jest te\u017c album z kompletem jego kwartet\u00f3w. Kwartet cis-moll <\/em>op. 131 jest specyficzny – sk\u0142ada si\u0119 z parunastu miniatur o bardzo zr\u00f3\u017cnicowanym charakterze, wydawa\u0142oby si\u0119 oderwanych od siebie, a jednak tworz\u0105cych wsp\u00f3ln\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. Wszystko to by\u0142o s\u0142yszalne: i odmienno\u015bci charakter\u00f3w cz\u0119\u015bci, i ich bezapelacyjna przynale\u017cno\u015b\u0107 do siebie nawzajem. A przy tym \u00f3w specyficzny, nokturnowy klimat.<\/p>\n\n\n\n Niezwyk\u0142y Kwintet<\/em> Zar\u0119bskiego (jak\u017ce temat I cz\u0119\u015bci jest podobny do tego z Kwintetu<\/em> Brahmsa) by\u0142 ju\u017c par\u0119 razy odkrywany na nowo; pewien czas temu Martha Argerich zosta\u0142a nam\u00f3wiona do jego wykonania i doprosi\u0142a czworo zaprzyja\u017anionych muzyk\u00f3w. By\u0142o to atrakcyjne wykonanie, ale jednak sk\u0142adanka; tym razem by\u0142 do dyspozycji zgrany zesp\u00f3\u0142, a jak\u0105 Yulianna Avdeeva jest kameralistk\u0105, wiemy od czasu jej interpretacji Weinberga z Gidonem Kremerem. Do Zar\u0119bskiego te\u017c pasuje, bo mog\u0142a pokaza\u0107 zar\u00f3wno sw\u00f3j temperament w scherzu (bardziej jeszcze diabolicznym ni\u017c to u Brahmsa), jak liryczno\u015b\u0107 w wolnej cz\u0119\u015bci, a przy tym wspaniale wsp\u00f3\u0142gra\u0142a z kwartetem. Ta interpretacja powinna by\u0107 zarejestrowana. Na razie mo\u017cna ca\u0142ego tego koncertu pos\u0142ucha\u0107 na YouTube<\/a>.<\/p>\n\n\n\n Po obu koncertach bis\u00f3w nie by\u0142o – bo jak\u017ce po tym bisowa\u0107?<\/p>\n\n\n\n PS. Dla wielbicieli Bruce’a Liu: 1 listopada Deutsche Grammophon wyda kolejn\u0105 jego p\u0142yt\u0119: z Porami roku<\/em> Czajkowskiego. Ciekawe, czy b\u0119dzie mo\u017cna j\u0105 odtwarza\u0107 w Polskim Radiu – zakaz nadawania muzyki rosyjskiej chyba wci\u0105\u017c obowi\u0105zuje…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Od razu musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce nie da\u0142o si\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107 na recital Andreasa Staiera na Zamku Kr\u00f3lewskim, je\u015bli chcia\u0142o si\u0119 te\u017c pos\u0142ucha\u0107 tych dw\u00f3ch koncert\u00f3w. Je\u015bli kto\u015b by\u0142, mo\u017ce niech co\u015b opowie…<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11399"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11399"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11399\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11400,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11399\/revisions\/11400"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11399"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11399"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11399"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}