…i nieznane sonaty fortepianowe Gra\u017cyny Bacewicz – to najwi\u0119ksza niespodzianka dzisiejszego dnia. Znakomita!<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Bartosz Sk\u0142odowski to pianista (rocznik 1993), kt\u00f3ry wywodzi si\u0119 z Jeleniej G\u00f3ry, a na studia pojecha\u0142 a\u017c do Gda\u0144ska, do prof. Waldemara Wojtala. Uko\u0144czy\u0142 je z wyr\u00f3\u017cnieniem, zrobi\u0142 r\u00f3wnie\u017c doktorat. Tematem pracy by\u0142y w\u0142a\u015bnie sonaty Bacewicz. Jak wiadomo, w jej spisie kompozycji oficjalnie widniej\u0105 dwie: z 1949 i 1953 roku. Tymczasem by\u0142o ich w sumie bodaj sze\u015b\u0107. I te\u017c nie wszystko si\u0119 chyba zgadza z tym, co w doktoracie: z ca\u0142kiem nowej publikacji Gra\u017cyna Bacewicz. \u017bycie w s\u0142owach i obrazach<\/em>, nad kt\u00f3r\u0105 czuwa\u0142y c\u00f3rka kompozytorki Alina Biernacka i wnuczka Joanna Send\u0142ak, wynika, \u017ce zagrana dzi\u015b Sonata<\/em> z 1935 bodaj roku, o kt\u00f3rej wiadomo, \u017ce zosta\u0142a wykonana na koncercie kompozytorskim w Pary\u017cu, w istocie nosi\u0142a ju\u017c numer 2, a kolejna, powsta\u0142a w 1942, dzi\u015b wykonana jako Sonata nr 2<\/em>, by\u0142a III Sonat\u0105<\/em>. Jednak wszystkie zosta\u0142y przez Bacewicz wykre\u015blone z oficjalnej listy kompozycji. Kompozytorka by\u0142a ogromnie samokrytyczna, trudno powiedzie\u0107, jakie przyj\u0119\u0142a kryteria oceny, bo wykre\u015bli\u0142a te\u017c wiele innych utwor\u00f3w, pozostawiaj\u0105c inne powsta\u0142e w tym samym czasie. Na szcz\u0119\u015bcie ich nie wyrzuci\u0142a, wi\u0119c mo\u017cna by\u0142o je znale\u017a\u0107 w papierach po niej i przywr\u00f3ci\u0107 \u017cyciu.<\/p>\n\n\n\n Kiedy s\u0142ucha si\u0119 tych wykre\u015blonych, mo\u017cna si\u0119 zdziwi\u0107 – to bardzo dobra muzyka, niezwykle oryginalna, zaskakuj\u0105ca, ju\u017c neoklasyczna, ale w jaki\u015b spos\u00f3b obok. \u017badnej sztampy pod \u017cadnym wzgl\u0119dem, sama \u015bwie\u017co\u015b\u0107. Ko\u0144c\u00f3wka tej z 1942 r. – po prostu rollercoaster, podkr\u0119ca i podkr\u0119ca napi\u0119cie, by nagle si\u0119 sko\u0144czy\u0107. Bacewicz to potrafi\u0142a. Ale kiedy si\u0119 por\u00f3wna z najbardziej znan\u0105 oficjaln\u0105 II Sonat\u0105<\/em>, kt\u00f3r\u0105 tak wspaniale<\/a> gra\u0142 Krystian Zimerman, a kt\u00f3r\u0105 Bartosz Sk\u0142odowski – te\u017c \u015bwietnie – wykona\u0142 na koniec koncertu, mo\u017cna si\u0119 domy\u015bli\u0107, co by\u0142o w tej sonacie lepszego od poprzednich: przede wszystkim forma, niezwykle zdyscyplinowana i konsekwentna. Jest to w og\u00f3le dzie\u0142o o wiele dojrzalsze, jego j\u0119zyk znamy te\u017c z innych dzie\u0142, m.in. z powsta\u0142ych 3 lata p\u00f3\u017aniej znakomitych 10 etiud<\/em> na fortepian.<\/p>\n\n\n\n S\u0142ycha\u0107 by\u0142o, \u017ce pianista pasjonuje si\u0119 po prostu owymi dzie\u0142ami, zw\u0142aszcza tymi \u015bwie\u017co odkrytymi. Ta cz\u0119\u015b\u0107 recitalu by\u0142a o wiele ciekawsza od pierwszej, w kt\u00f3rej znalaz\u0142 si\u0119 jeden z najbardziej konwencjonalnych nokturn\u00f3w Chopina – As-dur op. 32 nr 2, a tak\u017ce Arabeska<\/em> i Humoreska<\/em> Schumanna, przyzwoicie wykonane. Ale to Bacewicz by\u0142a kulminacj\u0105 tego koncertu. A na bis pojawi\u0142 si\u0119 Mazurek<\/em> W\u0142adys\u0142awa Szpilmana.<\/p>\n\n\n\n Chopin i Schumann wype\u0142nili te\u017c program koncertu wieczornego – c\u00f3\u017c, mo\u017cna powt\u00f3rzy\u0107 s\u0142owa sprzed pi\u0119ciu lat<\/a>… Nic si\u0119 na lepsze nie zmieni\u0142o, tyle, \u017ce tymczasem sam Quatuor Mosa\u00efques gra\u0142 Kwartet<\/em> Schumanna (i te\u017c niestety fa\u0142szowa\u0142, cho\u0107 mo\u017ce troch\u0119 mniej), a je\u015bli chodzi o Kevina Kennera, kt\u00f3ry wyst\u0105pi\u0142 z kwartetem i kontrabasist\u0105 Grzegorzem Frankowskim, wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce po prostu si\u0119 obu utwor\u00f3w (Rondo a la Krakowiak<\/em> i Wariacje B-dur<\/em>) nie douczy\u0142. Publiczno\u015b\u0107 klaska\u0142a z poczucia obowi\u0105zku, muzycy z poczucia obowi\u0105zku zabisowali fina\u0142owym polonezem z Wariacji<\/em>, ale bynajmniej nie lepiej…<\/p>\n\n\n\n