{"id":11482,"date":"2024-10-15T23:54:42","date_gmt":"2024-10-15T21:54:42","guid":{"rendered":"https:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=11482"},"modified":"2024-10-16T12:05:03","modified_gmt":"2024-10-16T10:05:03","slug":"tym-razem-naprawde-dla-paderewskiego","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2024\/10\/15\/tym-razem-naprawde-dla-paderewskiego\/","title":{"rendered":"Tym razem naprawd\u0119 dla Paderewskiego"},"content":{"rendered":"\n

Fortepian firmy Kerntopf i Syn, kt\u00f3ry zabrzmia\u0142 dzi\u015b w sali kameralnej Filharmonii Narodowej, w przeciwie\u0144stwie do tego<\/a> naprawd\u0119 by\u0142 przygotowywany dla Paderewskiego.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Producent warszawski Jan Kerntopf zak\u0142adaj\u0105c swoj\u0105 fabryk\u0119 kupi\u0142 wyposa\u017cenie od innej, upad\u0142ej ju\u017c firmy Buchholtz, na kt\u00f3rej instrumentach grywa\u0142 m\u0142ody Chopin. Jego syn Edward, kt\u00f3ry by\u0142 kolejnym w\u0142a\u015bcicielem, zaopiekowa\u0142 si\u0119 m\u0142odym pianistycznym talentem – tutaj<\/a> jest troch\u0119 na ten temat (nawiasem m\u00f3wi\u0105c nie wiedzia\u0142am, \u017ce Zofia Romaszkowa, kt\u00f3rej etiudy graj\u0105 chyba wszystkie polskie muzyczne dzieci, a przynajmniej gra\u0142y za moich czas\u00f3w szkolnych, jest z tej rodziny). By\u0107 mo\u017ce ten fortepian by\u0142 tym, na kt\u00f3rym pianista gra\u0142 podczas wystawy paryskiej w 1889 roku; w ka\u017cdym razie jest naprawd\u0119 du\u017ce prawdopodobie\u0144stwo, \u017ce na nim gra\u0142, a potwierdza to najlepszy nasz specjalista w dziedzinie fortepian\u00f3w historycznych Beniamin Vogel. Nie dopyta\u0142am niestety, kto jest w\u0142a\u015bcicielem tego pi\u0119knie ozdobnego instrumentu.<\/p>\n\n\n\n

Nie do\u015b\u0107. \u017ce ozdobny, to jeszcze ma pi\u0119kny d\u017awi\u0119k, mi\u0119kki i subtelny, cho\u0107 barw\u0105 ju\u017c zbli\u017cony do wsp\u00f3\u0142czesnych fortepian\u00f3w. Gra\u0142 na nim dzi\u015b Tobias Koch, wykonuj\u0105c z Equilibrium String Quartet Kwintet<\/em> Zar\u0119bskiego. To wspania\u0142e dzie\u0142o jak zwykle otrzyma\u0142o wielkie oklaski (a tym razem sala by\u0142a pe\u0142na jak rzadko; du\u017co by\u0142o obcokrajowc\u00f3w), nawet by\u0142 bis (druga cz\u0119\u015b\u0107 Chopinian\u00f3w<\/em> Krzysztofa Herdzina), ale wykonanie jednak pozostawia\u0142o do \u017cyczenia, zw\u0142aszcza je\u015bli chodzi o kwartet, bo ten pianista nawet a vista sobie radzi (a vista zreszt\u0105 to chyba jednak nie by\u0142o).<\/p>\n\n\n\n

S\u0142ysza\u0142am, \u017ce maj\u0105 to w tym sk\u0142adzie nagrywa\u0107 na p\u0142yt\u0119, ale nie dla NIFC (kt\u00f3ry zamierza, i owszem, nagra\u0107 Zar\u0119bskiego na instrumentach historycznych, ale dopiero szuka wykonawc\u00f3w). Mam nadziej\u0119, \u017ce po\u0107wicz\u0105, bo brzmia\u0142o to tak, jakby dopiero si\u0119 uczyli. A mo\u017ce to te\u017c to, o czym pisa\u0142am<\/a> przy ich poprzednim wyst\u0119pie tutaj: \u017ce czego\u015b tam brak, mog\u0142abym napisa\u0107 to samo, co wtedy, \u017ce „by\u0107 mo\u017ce to kwestia osobowo\u015bci”. Z pewno\u015bci\u0105 najwi\u0119ksz\u0105 osobowo\u015bci\u0105 w tym zestawie jest wiolonczelista (Tomasz Pokrzywi\u0144ski), ale przecie\u017c to nie on prowadzi. Kwartetowi potrzebny jest charyzmatyczny prymariusz, kt\u00f3ry b\u0119dzie spe\u0142nia\u0142 tak\u0105 rol\u0119, jak Pawe\u0142 Zalejski w Apollonach (ale tam wszyscy s\u0105 osobowo\u015bciami), Szymon Krzeszowiec w \u015al\u0105skim (jak wy\u017cej) czy Corina Belcea w swoim. Tu tego nie ma. Odczuwa\u0142o si\u0119 to niestety, nawet jeszcze bardziej, w kwartetowych utworach zagranych w pierwszej cz\u0119\u015bci: Capricciu<\/em> Mendelssohna, a jeszcze bardziej w Kwartecie c-moll<\/em> op. 18 nr 4 Beethovena. Szkoda.<\/p>\n\n\n\n

PS 1. Pojutrze rocznica \u015bmierci Chopina. Tradycyjnie w Ko\u015bciele \u015bw. Krzy\u017ca o 20:30 koncert, ale nie oratoryjny, cho\u0107 oratorium w programie. Vadym Kholodenko b\u0119dzie gra\u0142 transkrypcj\u0119 fortepianow\u0105 Requiem<\/em> Mozarta na instrumencie historycznym. Nagra\u0142 to co prawda dwa lata temu na p\u0142yt\u0119<\/a>, ale jak kto\u015b chce, mo\u017ce pos\u0142ucha\u0107 jeszcze raz na \u017cywo – wst\u0119p wolny.<\/p>\n\n\n\n

PS 2. Wiem, \u017ce niekt\u00f3rzy lubi\u0105, jak daj\u0119 jakie\u015b polecanki plastyczne, wi\u0119c: by\u0142am dzi\u015b na takiej wystawie<\/a>, ma\u0142ej, ale smacznej. Od dawna jestem wielbicielk\u0105 sztuki Weroniki, a od niedawna po koncertach, na kt\u00f3rych si\u0119 spotykamy, dostaj\u0119 od niej MMs-y z zabawnymi akwarelkami – impresjami koncertowymi. Ich na tej wystawie nie ma, ale s\u0105 inne akwarelki (obok du\u017cych obraz\u00f3w), na kt\u00f3rych autorka wchodzi w dialog z malarzami przesz\u0142o\u015bci, „wieszaj\u0105c” ich obrazy na \u015bcianach malowanych wn\u0119trz. Wi\u0119cej ilustracji na fb Apteki Sztuki. Wystawa czynna do ko\u0144ca tygodnia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Fortepian firmy Kerntopf i Syn, kt\u00f3ry zabrzmia\u0142 dzi\u015b w sali kameralnej Filharmonii Narodowej, w przeciwie\u0144stwie do tego naprawd\u0119 by\u0142 przygotowywany dla Paderewskiego.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11482"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11482"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11482\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11485,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11482\/revisions\/11485"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11482"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11482"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11482"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}