Po \u015bwi\u0105tecznym oddechu ju\u017c jutro rozpoczyna si\u0119 intensywna cz\u0119\u015b\u0107 listopada. A pomy\u015ble\u0107, \u017ce kiedy\u015b niewiele si\u0119 w tym terminie dzia\u0142o…<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
M\u00f3wi\u0142o si\u0119 swego czasu, \u017ce Eufonie to by\u0142 pomys\u0142 Jaros\u0142awa Sellina. \u015aci\u015blej rzecz bior\u0105c by\u0142 to jeden z pisowskich pomys\u0142\u00f3w „podkopuj\u0105cych” instytucje kulturalne, kt\u00f3rymi nie rz\u0105dzili „swoi”, tak jak Muzeum Westerplatte (fikcyjne), kt\u00f3re zosta\u0142o powo\u0142ane po to, by przez po\u0142\u0105czenie z Muzeum II Wojny \u015awiatowej podkopa\u0107 to drugie, Instytut Literatury mia\u0142 podkopa\u0107 Instytut Ksi\u0105\u017cki, a Muzeum Getta Warszawskiego – Muzeum Polin i \u017bydowski Instytut Historyczny. Eufonie mia\u0142y pocz\u0105tkowo s\u0142u\u017cy\u0107 podkopaniu Warszawskiej Jesieni. Ale na szcz\u0119\u015bcie zastosowano inn\u0105 koncepcj\u0119: by pokaza\u0107 muzyk\u0119 z obszaru szeroko rozumianej Europy Wschodniej nie tylko wsp\u00f3\u0142czesn\u0105, ale z r\u00f3\u017cnych epok – co Jesieni oczywi\u015bcie nie zagrozi\u0142o.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy zmieni\u0142o si\u0119 kierownictwo Narodowego Centrum Kultury, poprzednia rada programowa festiwalu mia\u0142a ju\u017c zmontowany program, kt\u00f3rego ide\u0105 przewodni\u0105 by\u0142a muzyka dawna Europy \u015arodkowo-Wschodniej. By\u0142 i wyj\u0105tek – na inauguracj\u0119 Kronos Quartet mia\u0142 zagra\u0107 wszystkie trzy kwartety Henryka Miko\u0142aja G\u00f3reckiego. Tego szkoda, cho\u0107 osobi\u015bcie na takim koncercie by\u0142am ju\u017c kiedy\u015b. Ale to by\u0142o dawno i zawsze warto wr\u00f3ci\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Cz\u0119\u015b\u0107 poprzedniego programu si\u0119 osta\u0142a: koncert Coriny Marti i Micha\u0142a Gondko wok\u00f3\u0142 tabulatury Jana z Lublina (17.11.), Venceslao, Re di Polonia<\/em> Antonia Caldary w wykonaniu Maxa Emanuela Cencicia i {oh!} Orkiestry (17.11.), muzyka polskiego renesansu w wykonaniu brytyjskiego zespo\u0142u wokalnego The Sixteen (18.11.), koncert s\u0142owackiego zespo\u0142u Solamente Naturali z programem wok\u00f3\u0142 ludowych inspiracji Telemanna (19.11.), a z alternatywnego nurtu – wyst\u0119p duetu Skalpel, Bastardy oraz Kwartludium z Jacaszkiem (wok\u00f3\u0142 Gruzji). Wypad\u0142a muzyka Johanna Valentina Medera (starszego o 35 lat od Bacha, przez pewien czas zwi\u0105zanego z Gda\u0144skiem, Tallinem i Ryg\u0105) oraz barok esto\u0144ski i litewski – tego mi troch\u0119 szkoda, bo to rzeczy kompletnie tu nieznane. Na koniec NOSPR mia\u0142 gra\u0107 polskie wsp\u00f3\u0142czesne stylizacje muzyki dawnej (Penderecki, G\u00f3recki, Panufnik) i Epos o Gilgameszu<\/em> Bohuslava Martinu (tego ostatniego te\u017c mi \u017cal).<\/p>\n\n\n\n W nowej jednak wersji<\/a> koncepcja zosta\u0142a rozszerzona i wymienione koncerty sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 na jeden z trzech g\u0142\u00f3wnych nurt\u00f3w festiwalowych pod nazw\u0105 Muzyka przesz\u0142o\u015bci (Marti\/Gondko, {oh!} Orkiestra, The Sixteen, Solamente Naturali) oraz cz\u0119\u015b\u0107 nurtu Alterfonie (do niego do\u0142\u0105czono Dobraw\u0119 Czocher z go\u015b\u0107mi, litewsk\u0105 Operomanij\u0119 i francuski zesp\u00f3\u0142 La Temp\u00eate z programem wok\u00f3\u0142 Ca\u0142onocnego czuwania<\/em> Rachmaninowa).<\/p>\n\n\n\n Festiwal wszed\u0142 we wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z Oper\u0105 Narodow\u0105 i dzi\u0119ki temu recital El\u012bny Garan\u010dy b\u0119dzie zarazem uroczyst\u0105 inauguracj\u0105 Eufonii, a premiera Czarnej maski<\/em> Pendereckiego w re\u017cyserii Davida Pountneya – jednym z wa\u017cnych punkt\u00f3w. Na Pendereckiego postawiony zosta\u0142 w tym roku focus niewiele mniejszy ni\u017c w zesz\u0142oroczne 90. urodziny, bo jeszcze s\u0105 cztery koncerty Siedmiu bram Jerozolimy<\/em>: odby\u0142 si\u0119 ju\u017c w Krakowie, a nast\u0119pnie b\u0119d\u0105 w Warszawie, Lus\u0142awicach i D\u0119bicy, rodzinnym mie\u015bcie kompozytora.<\/p>\n\n\n\n Muzyka XX i XXI wieku zosta\u0142a zaliczona do nurtu Wielkie Dzie\u0142a. Poza wspomnianymi czeka nas jeszcze koncert Sinfonietty Cracovii „Heroiny muzyki polskiej” (czyli Joanny Wnuk-Nazarowej, Hanny Kulenty, Krystyny Moszuma\u0144skiej-Nazar i Gra\u017cyny Bacewicz), przypomnienie Pasji<\/em> Paw\u0142a Mykietyna, koncert z muzyk\u0105 Karola Szymanowskiego i Richarda Straussa (z udzia\u0142em Iwony Sobotki), i w ko\u0144cu wielki fina\u0142: monograficzny koncert jubileuszowy utwor\u00f3w Paw\u0142a Szyma\u0144skiego, z powt\u00f3rzonym it’s fine, isn’t it?<\/em> (ten sam dyrygent, inna orkiestra), kilkoma wcze\u015bniejszymi dzie\u0142ami i jednym prawykonaniem. Epizod z cenzur\u0105 b\u0119dzie w ten spos\u00f3b ju\u017c ca\u0142kowicie naprawiony.<\/p>\n\n\n\n Muzyka Paw\u0142a Szyma\u0144skiego (i Paw\u0142a Mykietyna) r\u00f3wnie\u017c b\u0119dzie, jak co roku zreszt\u0105, obecna na lubianym w\u015br\u00f3d blogowicz\u00f3w Festiwalu Trzy-Czte-Ry<\/a>. Ale to nie koniec jubileuszowych uroczysto\u015bci – nieoczekiwanie odb\u0119d\u0105 si\u0119 te\u017c na zbli\u017caj\u0105cej si\u0119 grudniowej edycji Actus Humanus<\/a>: wskoczy\u0142o tam wydarzenie towarzysz\u0105ce 8.12. o 12. i pono\u0107 jeszcze jaka\u015b niespodzianka si\u0119 szykuje.<\/p>\n\n\n\n Nie do\u015b\u0107 na tym – jak to w ko\u0144c\u00f3wce roku, kiedy koniecznie trzeba wyda\u0107 kas\u0119, opery zn\u00f3w si\u0119 zm\u00f3wi\u0142y i daj\u0105 premiery praktycznie jednocze\u015bnie: Warszawa (Czarna maska<\/em>), Pozna\u0144 (\u015alub<\/em> Zygmunta Krauzego), Gda\u0144sk (La Boh\u00e8me<\/em>), Bytom (Luisa Miller<\/em> Verdiego). I co tu cz\u0142owiek ma robi\u0107…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Po \u015bwi\u0105tecznym oddechu ju\u017c jutro rozpoczyna si\u0119 intensywna cz\u0119\u015b\u0107 listopada. A pomy\u015ble\u0107, \u017ce kiedy\u015b niewiele si\u0119 w tym terminie dzia\u0142o…<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11520"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11520"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11520\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11522,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11520\/revisions\/11522"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11520"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11520"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11520"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}