El\u012bna Garan\u010da za\u015bpiewa\u0142a w\u0142a\u015bnie po raz pierwszy w Warszawie. Ale nie po raz pierwszy w Polsce – mia\u0142a ju\u017c w czerwcu 2018 r. recital w krakowskim ICE. I w\u0142a\u015bciwie wi\u0119kszo\u015b\u0107 repertuaru by\u0142a ta sama.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Mog\u0142abym powt\u00f3rzy\u0107 wi\u0119kszo\u015b\u0107 z moich uwag z tego koncertu<\/a>. Troszk\u0119 r\u00f3\u017cnic jednak by\u0142o. Przede wszystkim gra\u0142a orkiestra TWON, kt\u00f3ra nie mia\u0142a tyle frajdy w Bachanaliach<\/em> z Samsona i Dalili<\/em> co Sinfonietta Cracovia, za to Carmen<\/em> by\u0142a dla niej bardziej naturalna, bo jednak czasem j\u0105 grywa. Tak samo dyrygowa\u0142 ma\u0142\u017conek solistki, Karel Mark Chichon, i tak samo z pami\u0119ci. Tak samo mog\u0142abym napisa\u0107 o dw\u00f3ch wykonanych francuskich ariach – Dalili i Kr\u00f3lowej Saby. Te\u017c: przepi\u0119kny g\u0142os i ekspresja Kr\u00f3lowej \u015aniegu. By\u0142o par\u0119 zmian repertuarowych. Zamiast Czajkowskiego – inny akcent s\u0142owia\u0144ski, czyli ko\u0142ysanka Julii z opery Jakobin<\/em> Dvo\u0159\u00e1ka, ale rozczarowanie: za\u015bpiewana po niemiecku, co zatraca\u0142o w pewnym stopniu charakter muzyki. W Krakowie dyrygent dobra\u0142 do Czajkowskiego uwertur\u0119 do Rus\u0142ana i Ludmi\u0142y<\/em> Glinki, tutaj do arii Dvo\u0159\u00e1ka dopasowa\u0142 jego uwertur\u0119 do opery Armida<\/em> – i jedno, i drugie s\u0142ysza\u0142am po raz pierwszy w \u017cyciu.<\/p>\n\n\n\n Drug\u0105 ciekawostk\u0105 by\u0142o dodanie do czterech arii Carmen – tej, kt\u00f3ra pierwotnie znajdowa\u0142a si\u0119 na miejscu Habanery<\/em>. Bizet j\u0105 wycofa\u0142 na \u017c\u0105danie pierwszej wykonawczyni tej roli C\u00e9lestine Laurence Galli-Mari\u00e9, kt\u00f3ra chcia\u0142a od razu na wej\u015bciu zrobi\u0107 wra\u017cenie i za\u015bpiewa\u0107 wyrazist\u0105 piosenk\u0119 oddaj\u0105c\u0105 charakter bohaterki. Pierwotna aria zaczyna si\u0119 podobnie do wej\u015bcia Frasquity w scenie wr\u00f3\u017cenia z kart i technicznie na pewno jest trudniejsza od Habanery<\/em>, w kt\u00f3rej jednak nale\u017cy pokaza\u0107 nie tylko g\u0142os, ale te\u017c w\u0142a\u015bnie charakter. Bizet przerabia\u0142 ari\u0119 13 razy, a\u017c przejrza\u0142 zbi\u00f3r hiszpa\u0144skich piosenek i natrafi\u0142 na El Arreglito<\/em>, kt\u00f3r\u0105 si\u0119 zainspirowa\u0142. Ale te\u017c trzeba powiedzie\u0107, \u017ce Habanera<\/em> jest lepsza i od El Arreglito<\/a><\/em>, i od pierwotnej arii. Galli-Mari\u00e9 mia\u0142a wi\u0119c racj\u0119. Habanera<\/em> te\u017c oczywi\u015bcie by\u0142a za\u015bpiewana. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, tej pierwotnej arii nie uda\u0142o mi si\u0119 na tubie znale\u017a\u0107.<\/p>\n\n\n\n R\u00f3\u017cni\u0142y si\u0119 te\u017c suknie artystki – tym razem w pierwszej cz\u0119\u015bci srebrnoz\u0142ota, \u015bwiec\u0105ca i obcis\u0142a, w drugiej – czerwona z wielkimi falbanami wok\u00f3\u0142 dekoltu. No i fakt, \u017ce by\u0142y trzy bisy, ale te\u017c z grubsza te same: dwie z jakich\u015b zarzueli, a jako \u015brodkowy – Granada<\/em>. A owacje by\u0142y chyba jeszcze wi\u0119ksze.<\/p>\n\n\n\n