„Herstoryczny” koncert na Eufoniach, jak nazwa\u0142 go zapowiadaj\u0105c Robert Piaskowski, przyni\u00f3s\u0142 kilka rzeczy ju\u017c grywanych i jedno pierwsze wykonanie w Polsce.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Pierwsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 wype\u0142ni\u0142y dwa utwory tegorocznej jubilatki, Joanny Wnuk-Nazarowej. Oba utwory ju\u017c wcze\u015bniej s\u0142ysza\u0142am: Quintetto per archi no. 2 Krzysztof Penderecki in memoriam<\/em> (2003) – na koncercie Oddzia\u0142u Warszawskiego Zwi\u0105zku Kompozytor\u00f3w Polskich podczas tegorocznej Warszawskiej Jesieni (w wersji kameralnej<\/a>; dzi\u015b w wersji na orkiestr\u0119 smyczkow\u0105, zawarto\u015b\u0107 ta sama, ale pe\u0142niejsze brzmienie jest chyba lepsze), a Lamento<\/em> na ob\u00f3j, orkiestr\u0119 smyczkow\u0105 i pi\u0142\u0119 (1983-84) – w zesz\u0142ym roku<\/a> w Sopocie. Oba nawi\u0105zuj\u0105 w jaki\u015b spos\u00f3b do Pendereckiego, u kt\u00f3rego studiowa\u0142a kompozytorka – w tym starszym do tego wcze\u015bniejszego (stukanie w pud\u0142a rezonansowe), w nowszym – do p\u00f3\u017anego (cytaty z III Kwartetu smyczkowego<\/em> – tym razem wys\u0142ysza\u0142am dwa).<\/p>\n\n\n\n Ciekawe, \u017ce niekonwencjonalne sposoby wydobywania d\u017awi\u0119ku z instrument\u00f3w smyczkowych znalaz\u0142y si\u0119 i w ostatniej cz\u0119\u015bci Musica per archi<\/em> Krystyny Moszuma\u0144skiej-Nazar (o kt\u00f3rej jubileuszu niestety zapowiadaj\u0105cy nie wspomnia\u0142, a w tym roku przypada setna rocznica urodzin znakomitej pani profesor, kt\u00f3ra r\u00f3wnie\u017c przez kilka lat pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 rektora krakowskiej Akademii Muzycznej; prywatnie by\u0142a te\u015bciow\u0105 Joanny Wnuk-Nazarowej) – dlatego ciekawe, \u017ce zarazem jest to utw\u00f3r serialny, wi\u0119c w sumie polistylistyczny. Postmodernizm wi\u0119c, ju\u017c w 1962 r.? <\/p>\n\n\n\n Nowy utw\u00f3r Hanny Kulenty M\u00e9moire de<\/em> m\u00e9moire<\/em> na tr\u0105bk\u0119, puzon basowy i orkiestr\u0119 smyczkow\u0105 powsta\u0142 na zam\u00f3wienie ambasady Niderland\u00f3w w Polsce z okazji 80. rocznicy wyzwolenia miasta Bredy przez dywizj\u0119 genera\u0142a Maczka. Prawykonanie w tym samym sk\u0142adzie, co dzi\u015b, odby\u0142o si\u0119 23 pa\u017adziernika w Muziekgebouw w Amsterdamie. Solistami byli tr\u0119bacz Piotr Majoor (prywatnie syn Hanny Kulenty) i Adrian Gryciuk na puzonie basowym. Powiem, \u017ce nie spodziewa\u0142am si\u0119, \u017ce kompozytorka – znaj\u0105c jej dawniejsz\u0105 muzyk\u0119 – zapu\u015bci si\u0119 w rejony eksplorowane przez Paw\u0142a Szyma\u0144skiego: zabawy z tonalnymi zwrotami i frazami, wykr\u0119canymi na r\u00f3\u017cne sposoby: przez szybkie i nieustaj\u0105ce modulacje, przez efekt zdartej p\u0142yty, przez nak\u0142adanie si\u0119. W niespokojne zawirowania orkiestry wchodz\u0105 soli\u015bci z melodi\u0105 w tr\u0105bce, kt\u00f3ra od razu wchodzi w ucho, i towarzysz\u0105cym jej basem Albertiego w puzonie. Powtarza si\u0119 to obsesyjnie, mn\u00f3stwo razy. Konstrukcyjnie zrobione jest to \u015bwietnie, ale to jest sta\u0142a cecha tw\u00f3rczo\u015bci tej kompozytorki.<\/p>\n\n\n\n No i na koniec hicior – Koncert na orkiestr\u0119 smyczkow\u0105<\/em> Gra\u017cyny Bacewicz, mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce w tym roku r\u00f3wnie\u017c jubilatki: 115. rocznica urodzin i 55. rocznica \u015bmierci. Sinfonietta Cracovia pod dyrekcj\u0105 Katarzyny Tomali-Jedynak da\u0142a interpretacj\u0119 bardzo zr\u00f3wnowa\u017con\u0105, bez efekciarstwa. <\/p>\n\n\n\n Niedziela na Eufoniach to dzie\u0144 muzyki dawnej. Wybieram si\u0119 na dwa koncerty: po po\u0142udniu wyst\u0119p Coriny Marti i Micha\u0142a Gondko, wieczorem – {oh!} Orkiestra i opera Antonia Caldary o kolejnym polskim kr\u00f3lu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" „Herstoryczny” koncert na Eufoniach, jak nazwa\u0142 go zapowiadaj\u0105c Robert Piaskowski, przyni\u00f3s\u0142 kilka rzeczy ju\u017c grywanych i jedno pierwsze wykonanie w Polsce.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11534"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11534"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11534\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11535,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11534\/revisions\/11535"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11534"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11534"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11534"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}