Troch\u0119 rozchwiany organizacyjnie i bardzo d\u0142ugi (trzy godziny z przerw\u0105), ale by\u0142o warto pos\u0142ucha\u0107 Doroty Anderszewskiej, jej brata i przyjaci\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Okazuje si\u0119, \u017ce to sama jubilatka, \u015bwi\u0119c\u0105ca w tym roku 50-lecie grania na skrzypcach, u\u0142o\u017cy\u0142a program (konsultuj\u0105c go z Maciejem Grzybowskim, tw\u00f3rc\u0105 i szefem festiwalu Trzy-Czte-Ry) i zarz\u0105dzi\u0142a te\u017c kilka recytacji. By\u0142y wiersze (Tuwima, Szymborskiej, ks. Jana Twardowskiego) i fragmenty prozatorskie (Thomasa Bernhardta oraz Z zapisk\u00f3w pianisty<\/em> autorstwa jej brata).<\/p>\n\n\n\n Refrenem by\u0142y Wariacje Goldbergowskie<\/em> w transkrypcji na trio smyczkowe autorstwa Dmitrija Sitkowieckiego. Solenizantka gra\u0142a z Katarzyn\u0105 Budnik i Andrzejem Bauerem. Na pocz\u0105tek Aria<\/em>, p\u00f3\u017aniej po par\u0119 wariacji, pod koniec Quodlibet<\/em>, czyli ostatnia wariacja, i bezpo\u015brednio po nim powt\u00f3rzenie Arii<\/em>, ale na fortepianie w wykonaniu PA, tak pi\u0119kne, \u017ce zapad\u0142a absolutna cisza – a przecie\u017c wiadomo, \u017ce on nigdy nie chcia\u0142 gra\u0107 ani nagrywa\u0107 Goldbergowskich<\/em>, cho\u0107 wielu czeka\u0142o (dzi\u015b te\u017c powt\u00f3rzy\u0142, \u017ce nie rozumie tego utworu).<\/p>\n\n\n\n Ukochanym kompozytorem Doroty Anderszewskiej jest jednak Mozart, w zwi\u0105zku z tym by\u0142o par\u0119 utwor\u00f3w: I Kwartet fletowy D-dur KV 285 (w ca\u0142o\u015bci), Divertimento F-dur KV 247 (dwie cz\u0119\u015bci) i na zako\u0144czenie w wykonaniu wszystkich muzyk\u00f3w wzruszaj\u0105ce Ave verum corpus<\/em>.<\/p>\n\n\n\n By\u0142y na tym koncercie elementy francuskie, czyli zwi\u0105zane z krajem, w kt\u00f3rym skrzypaczka mieszka i dzia\u0142a od lat (Messiaena ostatnia cz\u0119\u015b\u0107 z Kwartetu na koniec czasu<\/em>, Debussy’ego Syrinx<\/em> na flet solo i Ravela Sonata na skrzypce i wiolonczel\u0119<\/em>, z Andrzejem Bauerem – szkoda, \u017ce tylko trzecia cz\u0119\u015b\u0107). Nie mog\u0142o zabrakn\u0105\u0107 akcentu w\u0119gierskiego: kilku z 44 Duet\u00f3w na dwoje skrzypiec<\/em> Bart\u00f3ka w opracowaniu na skrzypce i alt\u00f3wk\u0119 (z Katarzyn\u0105 Budnik).<\/p>\n\n\n\n Nie zabrak\u0142o te\u017c Brahmsa: PA na zako\u0144czenie pierwszej cz\u0119\u015bci koncertu zagra\u0142 dwa z p\u00f3\u017anych intermezz\u00f3w: b-moll i es-moll, a w drugiej cz\u0119\u015bci rodze\u0144stwo z Katarzyn\u0105 Budnik i Andrzejem Bauerem wykonali trzeci\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 III Kwartetu fortepianowego c-moll<\/em>. Grali ze sob\u0105 po raz pierwszy, wi\u0119c byli dopytywani, czy b\u0119dzie jaki\u015b dalszy ci\u0105g – twierdz\u0105, \u017ce niewykluczone. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c odczytany fragment Zapisk\u00f3w pianisty<\/em> na temat Brahmsa m\u00f3g\u0142 zbulwersowa\u0107 (PA nazywa go zgry\u017aliwym staruszkiem, a ma przecie\u017c tylko 7 lat mniej ni\u017c kompozytor, gdy tworzy\u0142 p\u00f3\u017ane intermezza), ale przede wszystkim zdziwi\u0107, bo po tych wyrzekaniach i tak wspaniale go gra.<\/p>\n\n\n\n Jedno by\u0142o jeszcze zaskoczenie: jak rodze\u0144stwo Anderszewskich wykona\u0142o Liebesleid<\/em> Fritza Kreislera. I to tak, \u017ce nie by\u0142o w tym \u017cadnej cha\u0142tury, ckliwo\u015bci, szmoncesu. By\u0142o delikatnie i subtelnie.<\/p>\n\n\n\n Podczas panelu z artystami po koncercie us\u0142yszeli\u015bmy par\u0119 anegdot, jedn\u0105 tu przytocz\u0119. Dorota Anderszewska, gdy sz\u0142a do szko\u0142y muzycznej, mia\u0142a do wyboru: gra\u0107 na skrzypcach czy na fortepianie. Tak zarz\u0105dzili rodzice. Od razu wybra\u0142a skrzypce. Natomiast z Piotrem by\u0142a zabawna historia, kt\u00f3rej zreszt\u0105 on nie pami\u0119ta: po egzaminie wst\u0119pnym powiedziano mu, \u017ce nigdy nie b\u0119dzie pianist\u0105, i skierowano go na perkusj\u0119. Ale na szcz\u0119\u015bcie ojciec poszed\u0142 do dyrekcji i zrobi\u0142 awantur\u0119, wi\u0119c zmieniono decyzj\u0119 i dzi\u0119ki temu mamy naszego PA.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Troch\u0119 rozchwiany organizacyjnie i bardzo d\u0142ugi (trzy godziny z przerw\u0105), ale by\u0142o warto pos\u0142ucha\u0107 Doroty Anderszewskiej, jej brata i przyjaci\u00f3\u0142.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11570"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11570"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11570\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11571,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11570\/revisions\/11571"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11570"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11570"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11570"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}