{"id":11585,"date":"2024-12-12T23:29:05","date_gmt":"2024-12-12T22:29:05","guid":{"rendered":"https:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=11585"},"modified":"2024-12-12T23:29:05","modified_gmt":"2024-12-12T22:29:05","slug":"wspolgranie-paru-swiatow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2024\/12\/12\/wspolgranie-paru-swiatow\/","title":{"rendered":"Wsp\u00f3\u0142granie paru \u015bwiat\u00f3w"},"content":{"rendered":"\n<p>Czy <em>crossover<\/em> mo\u017ce by\u0107 w dobrym gu\u015bcie i w dobrym gatunku? Wbrew pozorom jak najbardziej mo\u017ce. Ensemble Peregrina, Adam Ba\u0142dych i Micha\u0142 G\u00f3rczy\u0144ski w\u0142a\u015bnie to udowodnili.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>To by\u0142 ju\u017c ostatni z koncert\u00f3w cyklu <em>Anaklasis na fali<\/em>, w ramach kt\u00f3rego w studiu Radia Krak\u00f3w (i jednocze\u015bnie na jego antenie) mo\u017cna by\u0142o zapozna\u0107 si\u0119 z kolejnymi pozycjami serii <em>Revisions<\/em>, po\u015bwi\u0119conej wsp\u00f3\u0142czesnym interpretacjom muzyki dawniejszej. Dzisiejszy wyst\u0119p by\u0142 premier\u0105 albumu, kt\u00f3rego <a href=\"https:\/\/www.anaklasis.pl\/pl\/plyta\/katalog\/58\/laeta-mundus.html\">mo\u017cna ju\u017c s\u0142ucha\u0107<\/a>.<\/p>\n\n\n\n<p>Muzyk\u0119 z XV-wiecznego Krakowa, odnalezion\u0105 w r\u0119kopisie spoczywaj\u0105cym w Bibliotece Narodowej, wykonuj\u0105 tu arty\u015bci r\u00f3\u017cnej proweniencji i o r\u00f3\u017cnym charakterze. \u015apiewaczki z Peregriny to perfekcjonistki, kt\u00f3re intepretuj\u0105, ale nie improwizuj\u0105. Ba\u0142dych to skrzypek jazzowy z zami\u0142owaniem do ciekawych instrument\u00f3w; tu gra\u0142 na skrzypcach renesansowych. Wreszcie Micha\u0142 G\u00f3rczy\u0144ski z korzeniami w muzyce wsp\u00f3\u0142czesnej, ale te\u017c cz\u0142onek zespo\u0142u Bastarda. Jak to si\u0119 mog\u0142o zgra\u0107? Od r\u00f3\u017cnych os\u00f3b po koncercie s\u0142ysza\u0142am, \u017ce sam pomys\u0142 skojarzy\u0142 si\u0119 im z <em>Officium<\/em> Hilliard Ensemble i Jana Garbarka. Jednak to by\u0142o zupe\u0142nie niepodobne, nawet z samej idei. Tam by\u0142y dwie rzeczy na\u0142o\u017cone na siebie &#8211; ka\u017cda strona pozosta\u0142a przy swoim &#8211; i w zwi\u0105zku z tym nowa jako\u015b\u0107. Tu by\u0142o wsp\u00f3\u0142dzia\u0142anie dla osi\u0105gni\u0119cia zak\u0142adanego efektu, dla interpretacji okre\u015blonej muzyki. W ramach tego wsp\u00f3\u0142dzia\u0142ania nawet Peregrinie zdarza\u0142y si\u0119 drobne improwizacje, cho\u0107 w sumie te\u017c pozosta\u0142a sob\u0105, ale pokaza\u0142a r\u00f3wnie\u017c otwarto\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n<p>Po swojemu te\u017c, ale z subtelno\u015bci\u0105 i dyskrecj\u0105 gra\u0142 Adam Ba\u0142dych, jednak najbardziej fascynuj\u0105ce by\u0142o obserwowa\u0107 Micha\u0142a G\u00f3rczy\u0144skiego i wszechstronno\u015b\u0107 r\u00f3l jego klarnetu kontrabasowego &#8211; podobn\u0105 jak w przypadku Bastardy. Zast\u0119puje on zar\u00f3wno kontrabas (staccato na nim brzmi jak kontrabasowe pizzicato), jak perkusj\u0119 (efekty szmerowe czy brzmienie uderzanych klapek, jeszcze lepiej s\u0142yszalne przy nag\u0142o\u015bnieniu), a przy tym nadal pozostaje instrumentem d\u0119tym o specyficznym kszta\u0142towaniu d\u017awi\u0119ku.<\/p>\n\n\n\n<p>Efekt jest bardzo przyjemny w s\u0142uchaniu, my\u015bl\u0119, \u017ce i dla szerszej publiczno\u015bci, i tak sobie pomy\u015bla\u0142am, \u017ce zamiast banalnych \u015bwi\u0105tecznych piosenek mog\u0142aby tu i \u00f3wdzie zabrzmie\u0107 ta p\u0142yta. Ma w sobie jaki\u015b \u015bwi\u0105teczny nastr\u00f3j.<\/p>\n\n\n\n<p>Cykl koncert\u00f3w by\u0107 mo\u017ce b\u0119dzie kontynuowany (a ten program ma by\u0107 powtarzany jeszcze w paru miejscach), a seria <em>Revisions<\/em> na pewno.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Czy crossover mo\u017ce by\u0107 w dobrym gu\u015bcie i w dobrym gatunku? Wbrew pozorom jak najbardziej mo\u017ce. Ensemble Peregrina, Adam Ba\u0142dych i Micha\u0142 G\u00f3rczy\u0144ski w\u0142a\u015bnie to udowodnili.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11585"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11585"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11585\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11586,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11585\/revisions\/11586"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11585"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11585"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11585"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}