PWM obchodzi w tym roku 80. urodziny. NFM, wcze\u015bniej Filharmonia Wroc\u0142awska – tak\u017ce. Dlatego ta pierwsza instytucja \u015bwi\u0119tuje w\u0142a\u015bnie u tej drugiej.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Dzi\u015b kilka spotka\u0144 i koncert symfoniczny, jutro dwa koncerty za biletami i kilka za darmo w foyer. Od dzi\u015b te\u017c po raz pierwszy we Wroc\u0142awiu mo\u017cna pos\u0142ucha\u0107 carillonu – z Gda\u0144ska z instrumentem mobilnym przyjecha\u0142a Monika Ka\u017amierczak, kt\u00f3ra na Placu Wolno\u015bci prezentuje przechodniom kolekcj\u0119 muzyki polskiej, licz\u0105c\u0105 ju\u017c 10 utwor\u00f3w – latem tego roku Anaklasis wyda ju\u017c drug\u0105 p\u0142yt\u0119 z utworami z tego zbioru.<\/p>\n\n\n\n
NFM Filharmonia Wroc\u0142awska wyst\u0105pi\u0142a dzi\u015b pod batut\u0105 m\u0142odego brytyjskiego dyrygenta Duncana Warda, kt\u00f3ry rusza\u0142 si\u0119 do\u015b\u0107 ekspresyjnie, ale jako\u015b nieprzekonuj\u0105co. Mo\u017ce dlatego nie do ko\u0144ca wyszed\u0142 akompaniament do I Koncertu skrzypcowego<\/em> Szymanowskiego, jak r\u00f3wnie\u017c skrajnie trudny Koncert na orkiestr\u0119 <\/em>Lutos\u0142awskiego.<\/p>\n\n\n\n Na szcz\u0119\u015bcie z tego, co si\u0119 da\u0142o zauwa\u017cy\u0107, dobrze wypad\u0142 utw\u00f3r Agaty Zubel Na zewn\u0105trz czasu<\/em> na solistk\u0119 hologramow\u0105 i orkiestr\u0119. S\u0142ysza\u0142am ju\u017c o nim, najpierw opowiada\u0142a mi autorka\/solistka jeszcze przed prawykonaniem w Donaueschingen, potem ogl\u0105da\u0142am transmisj\u0119 internetow\u0105, ale to przecie\u017c nie ten sam efekt. Hologramowa solistka by\u0142a umieszczona z ty\u0142u sceny, na I balkonie tam, gdzie jest miejsce dla ch\u00f3ru. Rzeczywi\u015bcie robi\u0142o wra\u017cenie, kiedy solistka pokazywa\u0142a si\u0119 wygl\u0105daj\u0105c realistycznie i nagle znika\u0142a. Pyta\u0142am j\u0105 swego czasu, czy ten utw\u00f3r da\u0142oby si\u0119 wykonywa\u0107 „normalnie”, z solistk\u0105 na scenie zamiast hologramu. Teraz ju\u017c wiem, \u017ce to by\u0142aby zupe\u0142nie inna jako\u015b\u0107. Zabawne s\u0105 te\u017c efekty, kiedy \u015bpiewaczka pokazuje si\u0119 co chwila w innym stroju (po utworze k\u0142ania si\u0119 r\u00f3wnie\u017c kilka razy, w ka\u017cdym ze swoich wciele\u0144). Ale przede wszystkim brzmi to znakomicie, \u015bwietna warstwa orkiestrowa, styl \u015bpiewania specyficzny, troch\u0119 chwilami aktorsko-piosenkarski, charakterystyczny dla tej solistki.<\/p>\n\n\n\n Dalej by\u0142a ju\u017c sama klasyka. Bomsori Kim najpierw zagra\u0142a, jak wspomnia\u0142am, I Koncert<\/em> Szymanowskiego, a potem Rapsodi\u0119 polsk\u0105<\/em> Gra\u017cyny Bacewicz (korea\u0144ska skrzypaczka postanowi\u0142a by\u0107 ambasadork\u0105 jej tw\u00f3rczo\u015bci). To utw\u00f3r kompletnie nieznany z 1949 r., wykonany raz przez kompozytork\u0119; doczeka\u0142 si\u0119 cierpkiej recenzji od Kisiela (kt\u00f3ry tak poza tym lubi\u0142 j\u0105 i powa\u017ca\u0142 jako kompozytork\u0119), wi\u0119c poszed\u0142 do szuflady. Ja to akurat rozumiem, bo jest wiele ciekawszych jej utwor\u00f3w; ten jest oparty na motywach ludowych, mo\u017cna tam wys\u0142ysze\u0107 znany Chmiel<\/em> czy tak lubiane przez ni\u0105 rytmy oberkowe. Bomsori jednak bardzo si\u0119 przy\u0142o\u017cy\u0142a, a na bis zagra\u0142a Kaprys polski<\/em>. Mam z t\u0105 skrzypaczk\u0105 k\u0142opot jeszcze od czasu Konkursu im. Wieniawskiego, bo jej brzmienie, cho\u0107 \u0142adne i g\u0142adkie, jakie\u015b nik\u0142e mi si\u0119 wydaje. Ale mo\u017ce si\u0119 podoba\u0107 – publiczno\u015b\u0107 by\u0142a entuzjastyczna, podobnie zreszt\u0105 po Koncercie na orkiestr\u0119<\/em>, co te\u017c nie dziwi zwa\u017cywszy, jak bardzo efektowny jest to utw\u00f3r.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" PWM obchodzi w tym roku 80. urodziny. NFM, wcze\u015bniej Filharmonia Wroc\u0142awska – tak\u017ce. Dlatego ta pierwsza instytucja \u015bwi\u0119tuje w\u0142a\u015bnie u tej drugiej.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11724"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11724"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11724\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11729,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11724\/revisions\/11729"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11724"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11724"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11724"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}