W ci\u0105gu p\u00f3\u0142tora roku odesz\u0142y od nas dwa cudowne niskie \u017ce\u0144skie g\u0142osy. Ewa Podle\u015b by\u0142a kontraltem, a Jadwiga Rapp\u00e9 – prawdziwym altem.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
P\u00f3\u0142 wieku temu \u015bpiewa\u0142y\u015bmy razem w ch\u00f3rze – kiedy sta\u0142am ko\u0142o niej (te\u017c by\u0142am w altach), nie s\u0142ysza\u0142am siebie, tylko j\u0105. Pami\u0119tam taki wiecz\u00f3r w Mi\u0119dzyzdrojach, kiedy Jagoda – tak j\u0105 nazywali\u015bmy – \u015bpiewa\u0142a nam bez akompaniamentu, a my s\u0142uchali\u015bmy jak urzeczeni. Na Uniwersytecie Warszawskim studiowa\u0142a filologi\u0119 s\u0142owia\u0144sk\u0105, ale jej wielki talent i pi\u0119kny, o ciemnej, ciep\u0142ej barwie g\u0142os zwyci\u0119\u017cy\u0142. Sta\u0142o si\u0119 to stopniowo, najpierw uczy\u0142a si\u0119 w \u015bredniej szkole muzycznej na Bednarskiej, p\u00f3\u017aniej doje\u017cd\u017ca\u0142a do Wroc\u0142awia do prof. Jerzego Artysza. Przez pewien czas by\u0142a cz\u0142onkini\u0105 ch\u00f3ru Filharmonii Narodowej, ale zacz\u0119\u0142a wygrywa\u0107 konkursy wokalne: w 1980 r. Bachowski w Lipsku, rok p\u00f3\u017aniej w Bordeaux.<\/p>\n\n\n\n
Powa\u017cny kawa\u0142 jej zagranicznej kariery by\u0142 w Polsce ma\u0142o znany – zacz\u0119\u0142a j\u0105 robi\u0107 za komuny, kiedy ta zagranica by\u0142a du\u017co dalej. Dzi\u015b je\u017adzimy po \u015bwiecie za ulubionymi artystami, ale nie wiem, czy wielu polskich s\u0142uchaczy mia\u0142o okazj\u0119 ujrze\u0107 Jadwig\u0119 jako Wagnerowsk\u0105 Erd\u0119, kt\u00f3ra przez pewien czas by\u0142a jej koronn\u0105 rol\u0105 – pozosta\u0142y nagrania gdzie\u015b na Spotify. A \u015bpiewa\u0142a pod takimi mistrzami jak Bernard Haitink czy Marek Janowski. Bra\u0142a udzia\u0142 w Bachowskiej rewolucji Nikolausa Harnoncourta. Zjecha\u0142a ca\u0142y \u015bwiat w towarzystwie najwybitniejszych artyst\u00f3w. I nie przechwala\u0142a si\u0119 tym, po prostu kreowa\u0142a muzyk\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Nie ba\u0142a si\u0119 \u017cadnej muzyki. \u015apiewa\u0142a barok i Brahmsa (cudowna p\u0142yta z pie\u015bniami), Mahlera, Lutos\u0142awskiego i Pendereckiego, ale te\u017c Pie\u015bni do s\u0142\u00f3w Trakla<\/em> Paw\u0142a Szyma\u0144skiego czy III Symfoni\u0119<\/em> Paw\u0142a Mykietyna, w kt\u00f3rej musia\u0142a… rapowa\u0107. Skrzykiwa\u0142a przyjaci\u00f3\u0142-\u015bpiewak\u00f3w na wsp\u00f3lne wykonywanie pie\u015bni Szostakowicza. Mia\u0142a mn\u00f3stwo wspania\u0142ych pomys\u0142\u00f3w na koncerty i r\u00f3\u017cne inicjatywy ze studentami, kt\u00f3re jednak cz\u0119sto nie znajdowa\u0142y zrozumienia na UMFC, gdzie przez dwie dekady prowadzi\u0142a klas\u0119 \u015bpiewu. Studenci j\u0105 uwielbiali, ale ca\u0142e to zat\u0119ch\u0142e towarzystwo pedagog\u00f3w niech\u0119tnie patrzy\u0142o na inicjatywy osoby, kt\u00f3rej nie uwa\u017ca\u0142o za swoj\u0105, bo ko\u0144czy\u0142a inn\u0105 uczelni\u0119. Ale jak zwykle robi\u0142a swoje, wykszta\u0142ci\u0142a wielu m\u0142odych \u015bwietnych \u015bpiewak\u00f3w w Warszawie i Gda\u0144sku. By\u0142a nie tylko wybitn\u0105 \u015bpiewaczk\u0105 i uwielbian\u0105 pedago\u017ck\u0105, ale te\u017c po prostu wspania\u0142ym, dobrym cz\u0142owiekiem, a przy tym pi\u0119kn\u0105 kobiet\u0105 z prawdziw\u0105 klas\u0105, inteligencj\u0105 i poczuciem humoru. Kiedy odchodzi kto\u015b taki, \u015bwiat wydaje si\u0119 mniej przyjazny…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W ci\u0105gu p\u00f3\u0142tora roku odesz\u0142y od nas dwa cudowne niskie \u017ce\u0144skie g\u0142osy. Ewa Podle\u015b by\u0142a kontraltem, a Jadwiga Rapp\u00e9 – prawdziwym altem.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11842"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11842"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11842\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11844,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11842\/revisions\/11844"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11842"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11842"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11842"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}